Bareng Blog

Yeni

2011-08-17T21:49:00.002+03:00

Beni artık bu linklerden takip ediniz a dostlar!

http://blog.semradura.com/

http://gallery.semradura.com/

http://semradura.com/

Siyah - 19

2009-08-18T21:17:00.004+03:00

Annemin memleketine fotoğraf çekmek için yola koyuluyorum bir trenle. O kadar yakın ki oraya vardığımda geceyarısı oluyor. Sokaklarda kurulu sofralarda fasıl tarzında bir gece ışıldıyor. Herkesi fotğraflıyorum ve birden telefonum çalmaya başlıyor. Açtığımda bir ses geç kalıyorsun diye fısıldıyor. Telefonu kapattığımda ortalıkta kimse kalmıyor. Nasıl bu kadar çabuk kayboldular ortadan? Nefesim kesilene kadar koşuyorum sokaklarda. Ne o fasıl nağmeleri var kulağımda ne de elimde makinam. Nasıl kanıtlayacağım olanları düşüncesi makinamın da elimde olmaması beni dehşetle boğuyor. Vahşi bir hayvandan kaçar gibi koştuğum sokaklardan birinde bir apartmanın kapısını açık buluyorum. Merdivenleri hissetmeme rağmen eşikte bekliyorum. Kimden korkuyorum, bilmiyorum. Karanlık hobisi olan biri için bu tepki oldukça anormal diye düşünürken bunun yanında yalnız kalma durumunun karşıdan kendi boğazını sol işaret parmağıyla kestiğini görüyorum. Talebe saçı kesimiyle sarı saçlı beyaz gecelikli ufacık bir kız çocuğu "Sus.." diye işaret ederek elimden tutuyor ve beni kendi katlarına çıkarıyor. Bir dairenin her odasında başka aile kalıyor. Ama bu kız çocuğunun odası sadece ona ait. Öyle misafirperver ki kendisinden de büyük mavi ayıcığıyla oynayabileceğimi söylüyor. Uykusuz kalırsam ona sarılabilirmişim. Hiç bir şey söyleyemiyorum yatağın ucunda kıvrılıp onu izliyorken bir yandan da odanın içinde göz gezdiriyorum. Henüz okula gitme yaşında bile olmayan bir kız için fazla olgun bir oda. Ayıcığı bile onu eğlendirmeyecek ciddiyette. Bir çalışma masası onun fiziğine uyacak büyüklükte bir tabure bir de saç fırçası. Pigme olabilir mi diye bile düşünmek gelmedi aklıma. Sonra o kaçma duygusu tekrar alevleniyor zihnimde. Her şey bir aldatmaca, bir hezeyan içinde yaşanıyorsa yarım saat içinde yaşadıklarım üzerine bu beni yanında alan ufacık bir melekse? İşte o zaman daha kötü. Melekler kötü olur mu hiç? Evet. Melek diye addetmemden gelir bu tehlike. Çünkü bir varlığın tüm benliğiyle seni sahiplenip kötülüklerden koruyacağına inandığın vakit ağlardan kurtulmaya çalışacak bir sinek gibi kanatlara kuvvet, bacaklara kuvvet arınman gerekir. Odadan çıkıp merdivenlerden aşağı attığım adımla eş zamanlı bir gürültü ve uğuldama apartmanın tüm odalarından akarak kayganlaştırdı yerleri. Gidiyorum diye ayaklandı apartman. Herkes odasından çıkıp ana avrat küfür etmeye başladı. Yakalasalar lime lime doğrayacaklar beni. Apartman kapısından çıkana kadar elleri eteklerimden ve ayak bileklerimden sıyrılırken çizilmiş ayağımın üstüne oturduğumda fark ettim yandı yara izimin olduğu yer. Sonra elimde bir şıngırdama ile sallanan anahtarı buldum. O kız bu anahtarı elime tutuşturmuş olmalı. Oradan kaçarken bunu nasıl başardı hala anlayamıyorum. Anahtarlığın elimde duran kısmında mavi ayıcık vardı.

hım?

2009-08-10T18:42:00.003+03:00

istediğimi bir türlü yapabileceğim insanları bulamıyorum.. sanırım burası bundan sonra böyle kalır : ) hani istediklerimi anlayabilecek ve fikirler sunabilecek insanları bulabilseydim, burası kapansa da olurdu.. başka yerde yazılır, yeni sayfalar açılır.. zaten burası bana uzun zamandır itici gelmekte. bilemedim, neden acep

Siyah - 18

2009-01-28T20:37:00.001+02:00

AMBAR

Zihin köklerimde biriken kavgaların karası bulaşık ellerime. Açıp açacağım her yeni sayfaya bulaşıyor her seferinde, nasıl da pis. Karşımdakinin halini kendimden bilirim. Sesimi çıkaramıyorum. Umudun kapısını çalmak bir tarafa tok sesler geliyor kapının ardından her vuruşumda. Belli ki duvarlar yükselmiş arkasında, tımar edilmemiş yaban otlarıyla örtülmüş anahtar deliği. Sakini olduğum yorgun sokakta aceleci adımlar sıralanıyor art arda. Sokağın sonunda ödenmemiş bedellerin yığılı olduğu bir ambar duruyor. Herkes bu çevik adımlarla oraya varıyor. Ambarın girişinde önce birkaç sevgili kellesi çarpar ayağına insanın. Birkaç adım sonra onlarca ahın ruhuna getirdiği irkilmeye hazırlamalısın kendini. Kulak dolusu uğultular eşliğinde az ileride yığılı duran "mutsuz son" lu hikayelerin anlatıldığı kitaplarla dolu koca bir kütüphane göreceksin. İçerisi hiç ama hiç hoş kokmaz önce, yine de iyice içine çek kokuyu; gör bak senin de gözlerinden yaşlar gelecek.Ambarın bir köşesinde bir tabure üzerinde kerpeten arkadaş oturur hiç ayrılmaz oradan. Zalimlerin derilerini tırmalarken tırnak aralarında biriken intikamları tırnaklarınla birlikte ayıracaktır ellerinden. Kerpeten arkadaş fiziksel acının ruhsal acıyı dindiremese bile hafifleteceğini savunur hep. Onun da diğerleri gibi, giriştekiler gibi, kesile kesile bir tek kafası kalacak geriye. Ama her şeye rağmen o bile kafasının içindekileri atamadı hala. Beynindeki hiç bir şeyi hem de. Kim bilir, belki ilk önce kendi kafasını uçurması gerekirdi. Ve hiç kimse buradan daha iyi bir vücut ve daha iyi bir ruh haliyle ayrılamadı. Ambara giren her vücut ruh bulamazdı ,zor işti. Ambardan her çıkan ruh da hiçbir vücudu hak edemedi.

sessizliğimin sesi "8"

2009-01-13T18:26:00.003+02:00

bugün

kelimeleri yakmak

cümleleri yıkmak

paragrafları sel altında bırakmak

romanı mı da yitirmek istedim...

bugün

kendime bakmaktan

gözlerimle göz göze gelmekten

saçlarıma dokunmaktan

soruları duymaktan korktum...

bugün

dünü hatırlamayı

1 saat öncesini unutmayı

kitabımı okumayınefes almayı unuttum...

bugün

günlerle hesaplaşma

hayatıma KDV kazandırma

alış-veriş yapma

sevme

sevilme

üzülme

gülme

ölme günü...

bugün

noktanın virgül olması

açıklamaların anlam ,anlamın açıklama olması

sebepsiz yere sebeplenemelerin varlığı

notasız melodilerin varlığı

bitişlerin başlangıcı

ve sonsuzluğun kokusu gerekli bana...

bugün

dünün sevinci...

yarının bilinmezliği yapışmalı yüzüme...

sonra ellerim ellerinde olmalı bugün..

bugün..kelimelere anlam yüklenmeli acısız..

bugün..tuzla şeker yer değiştirmeli ağzımda....

bugün..aydın olmalı...
gün... aydın...

Haykırışlar-7

2009-01-08T11:40:00.003+02:00

Üşüyorum. Bu gece daha fazla üşüyorum. Hücremin duvarları griden siyaha dönüşüyor. İçim titriyor. Kalbimde tarifsiz, müthiş bir boşluk. Beyin faaliyetlerim sessiz kalmış, durmak üzereler. Titrememe engel olamıyorum. Üşüyorum, çok fazla üşüyorum. Işık yok, nefes yok, his yok... Bedenim ruhu göçmüş cesed soğukluğunda. Titriyorum! Kalbim çıldırmış gibi çarpıyor. Bıraksam göğüs kafesimi delip çıkacak. Ayaklarım, hissetmiyorum. Gözlerim açık ya da kapalı anlayamıyorum. Soğuk. Tek hissettiğim ölüm soğukluğu. Daha fazla dayanamıyorum. Damarlarıma girmene, hücrelerime karışmana ve sonunda beynime ulaşmana engel olamıyorum. Bir anda seninle doluyor her hücrem. İçim ısınmaya başlıyor. Yavaş yavaş bırakıyorum titremeyi. Yanıyor içim. Ağzımı açsam ateş saçan bir ejderhaya dönüşeceğim, korkuyorum. Sen içimde çoğalıyorsun. Sonunda bedenim taşıyamıyor seni ve parçalanıyor. Dağılıyorsun dört bir yana. Hücremin duvarlarındasın, tavandasın, kapıdasın, gökyüzündesin, görebildiğim her yerdesin! Tükendim. Artık ne soğuk ne sıcak. Hissetmiyorum... Leşim kalıyor öylece yerde ve sen üstüne basıp geçiyorsun tüm asaletinle!

20. 06.2008

NOT: uzun süredir yazamadığım için tüm okur ve yazar arkadaşlarımın affına sığınıyorum...

Delimiymiş 5(arka arkaya delirmeler)

2009-01-03T09:27:00.003+02:00

AAAA delirdim ne güzel:)Öyle diyorlar yada ciddiye almıyorlar bilmiyorum.Gözlüğümle konuştum geçen gün..Beraber neleri gördüğümüzü anlattım ona,o da hiç bir şeyi inkar etmeden onayladı.Çoraplarıma takıldı sonra,onun evine bu iki kirlenmiş çorapla girmiştik.Aslında darıldılar böyle dediğim için.Öylece döndüler arkalarını bende acımadım,attım kirliliğe..Şarap kadehimi kırdım duvarda.Haketti ama..Ne o öyle en güzel rujumun izleri ağzında..Sevgilim dudağından başka dudaklar öptüm diye de kendime kızmadım değil..Sonra baktım bulaşıklar söyleniyor tezgahımda.Ne gürültü çıkarttılar ben de attım çöpe hepsini gitti.Dedim sonra kiminle yedim ben bu çupraları?Akdeniz salatası falan.Haa dedim bi çocuk vardı dün gece ben de şarap falan içtik,ben o sever diye çupra almıştım son paramla,o da ben severim diye kırmızı şarap alıp gelmişti salatayı da beraber yapmıştık.Doğru,sağolsun bornozum hatırlattı.Duş almıştım gecenin sonunda.Marul kaçmış ayakparmaklarımın arasına.Neden dedim de bulamadım cevabı...Bugünlerde perdelerime taktım kafamı..Sürekli kapalılar..Nedir dedim bu karamsarlık açmaya çalışıyorum da bana bağlı bi uzuv var sanırım ben açtıkça o kapatıyor.Bi de fotoğraf albümüm var tabii.Arkadaşlarım geliyor da sık sık bugünlerde,alışkın değilim hiç bu kadarına da o ayrı,habire albümü saklayıp duruyorlar neden anlamıyorum bende istemsiz arayıp buluyorum.Saatler geçince de gözlerim şiş buluyorum kendimi.Galiba çok tuz yaramıyor bana hemen gözlerim şişiyor.Çuprayı yiyince tabii ee salata da tuzluydu..Neyse işte günler böyle geçip duruyor..Bir iki gün sonra türbeye tatile çıkmayı planlıyorum.Bu çupracı herifle türbede tanıştık,ben yanlışlıkla ezdiğim karıncalar için dua ediyordum o da okunmuş pirinç dağıtıyordu..Bugün de durak da gördüm çarşıya izmarit almaya giderken,umursamadı geçti gitti yanımdan.Üzülmedim canım ne üzüleceğim bilmiyormuyum sanki en güzeliyim ben kadınların.Eve gelince en sevmediğim evdeydi.Koskoca ayna yaptırmış arkadaşlar bana,karşısında dans edermişim de kafam yerine gelirmiş.Böyle hakaret mi olur..Gördüm de kendimi çupra salata hikaye..Ne güzel terk edilmişim o geldi aklıma.Ben de kıymadım paraya arkadaşa kırdım aynayı,doğradım arkadaşları..Yoruldular tabii odanın ortasında mışıl mışıl uyuyorlar ben de elime bulaşan şu kırmızı boyayı çıkarmadan yazayım dedim.Ayna da kırmızı olur mu hiç?Kırdım bulaştı şimdi elime yüzüme..Çıkar çıkarabilirsen..Of ne kötü terk edilmişim ben:)

AYNI KABA SIÇMAK..
Bir kez daha mı yenilmek?Anlayamadım daha yavaş duymaya ihtiyacım var tamam...Şimdi daha uslu olabilirim...Bir kez daha bulduğumu sandığım her şeyi tekrar tekrar kaybettim ve yenilgiyi en başında kabullenerek aslında..Daha mı taze düşünsek ki yada biraz daha uysal olsak.Maske demeyelim ona da savunduk olsun adı,onlara karşı hani her gün yürüdüğün yolda beynini uyuşturan tüm o düşüncelere karşı,evet.Denize karşı uzandım geçen aylarda bir gün..Kumsalda yağmurun en güzeli yağdı saçlarıma..Sulara öylece bıraktım kendimi.Eğer cesaretim olsaydı da gömseydim kendimi derinliklerine.Ne için ama,yenilgiler için mi?İnançların için mi?Bir kez daha yenildiğin için bir kez daha düşünmek var şimdi.Yaptığım bir kez daha sorgulamak ve anlamak tüm olanları.Arzuların içinde birikip fışkırmak için sabırsızlandığı o saatler ve ufak bir kız çocuğunun bacağı kopuk bebeğinin ismi olmak avuçlarında.Alkolün artık seni uyuşturmadığını sadece unutmak için en güzel neden olduğunu anlamak,en can acıtanı da aslında ne kadar istediğini istemeğini öğrenmek mide bulandırıcı bir şekilde.Yalnız hissetmek kalabalıklarda ve buna rağmen gülebilmek...Sen buna yenilgi diyorsun biliyorum.Bende sessizce kabullenmek diyorum tercihlerimi,benliğimin arzu eşiğini,nasılsa tek şansım var tüm bunları yaşamk için diye söylenip teselli edişlerimi ve hayallerimi.Sen sorgulamadan kaybedensin ama ben istediğim için kaybedenim.Bilerek,düşünerek,emin..Hiç bir şey eskisi gibi değil biliyoruz değil mi?Öyle bembeyaz yalanların doğurduğu güzel hayallere bağlı değiliz.Oyuncak etmiyoruz sanrılarımızı kendimize ve bile bile lades diyoruz.Her gün aynı kaba sıçmak bizimkisi sıkılmadan her gün aynı kadınla yada adamla sevişmek ve aynı yatağa dönmek...Kabullenelim hadi,ne seviştik ruhumla ne aynı yere döndük kabullenerek:)Aynı kaba sıçmak bizimkisi,her gün aynı bedenle aynı ruhla aynı düşüncelerle ama sadece farklı kıyafetlerle..

Tanrı'mla bir kez konuştum ben!
Ne olur sadece bir kez gülümset!Bir kez kusar gibi verdiklerine inleterek ortalığı gülmeme izin ver.Sadece bir kez...Çocukken oyunlarım sıradan olsaydı yada bir elimde mumla arasaydım babamı..Oyuncaklarım parçalanmasaydı her dokunduğumda,özlemeseydim annemi uyurken kucağında..Ne olur bir kez gelmeden önce yanına,gülümset!Bak sahnemdeyim şimdi.Kendimi sen sandığım yerdeyim.Oyun ben nerede istersem öyle bitecek.Gülen gözlerim var senin yarattıklarını izlerken.Onlar zanneder ki izlenen benim o büyük boşlukta.Bak gördün mü büyüdüm ben,ama çantamda umutlarım var hala.Bir de hayalleri yarım kalan hepsi..Neredeydim ben anlatsana bir kez bana.. Ne olur..Sadece bir kez bana senin yanından söz et..Göstermeden önce bana bu rezilliği neredeydim ben?En son bir yer vardı hatırladığım.Anlatmamı ister misin?Beni dinlemene çok ihtiyacım var.Bir kereliğine sadece beni dinler misin?Beyazdı duvarları,çıkışı y0ktu onlar istemeden.Konuşurdum cevap veren olmazdı ağlardım hatta ama annem duymazdı,DUYAMAZDI!Bir hikaye anlatmıştım hayali arkadaşlarıma.Küçük bir kız vardı sadece gülen gözleri görmeye ihtiyacı olan.O kadar küçüktü ki parmak uçlarıyla havalanırdı yatakta uyuyan annesinin nefesin dinlemek için..uyumadan önce duymazsa o sesi kirpikleri batardı acıtarak.Oysa o acıyı kaldıracak bedene sahip değildi zaten ruhu da hastaydı son zamanlarda.Saçları bukle bukleydi ve beline kadar uzanırdı biraz daha büyüdüğünde kazıtasaya kadar hepsini..O,kendi yarattığı masalların prensesiydi çok daha küçükken.Uyumadan önce bulutlardan yastık yaptığı diyarında harikalar yaratırdı kendine.Duymamak için küfürleri ve çığlıkları şarkı söylerdi kulaklarını tıkayarak.Kurtar derdi beni bu büyük burunlu,kırmızı gözlü canavardan! Büyüdükçe değişti tesellileri.Bağırdı nereye duyuracağını bilmeden.Yeterki güzel olsun dedi her şey.Aşka güvendi.Belki dedi başka bir erkek başka bir kahraman götürecek beni bulutlarıma.İlk aşkıydı onu uyutmayan gece,onu bedeni küçücükken tokatlayan.Hala da aşık ona hala!Aşkın olmadığını gördü ufacık serüveninde.Başka hiç biri ona ömrü boyunca gülümseyemeyecekti aynı sevgiyle.Neler yapıyordu en son hatırlamıyor şimdi.Gördüğü en son dört beyaz duvardı.Sorularına,söylediklerine cevap alamadı hiç.Benim en güçlü kurtarıcım,ben diyarımdaki en yakışıklı ve en büyük kanatlı ucubem,benim ama sadece benim meleğim,BABAM!sadece elimi tut dedi ve kurtar beni buradan.Çaresizdi gerçekten çaresiz..Görseydi küçük meleğini burada kilitli ve duysaydı prensesin hıçkırıklarını gelirdi belki kurtarmak için..belki..Gelmedi ama üzülmedi ufaklık..Artık yatağa uzanmak için parmakuçlarına ihtiyacı yoktu.O gün kilitleri kırma günüydü.Ufak bavuluyla uzaklaştı beyaz duvarlardan.Uyuşmuştu biraz bedeni,morluklara da sahipti açıkcası ama hiççç üzülmedi.Kanatlarını kazandı yeniden.Evine gidecek ve derin bir uykuya dalacaktı.Rüyasında diyarına gidecek ve kurtarıcısına sarılacaktı..Sarıldı da...Şimdi ne olur bir kez anlat bana benim hikayemi..Ben neredeydim yada ne renkti kanatlarım..Annem yine orada mıydı kucaklamak için beni?Neden konuşmuyorsun ki benimle hiç?Neden susuyorsun hep?Sadece hikayemi dinlemeye ihtiyacım var..sadece belki bir ihtimalle yalan olduğunu duymak için..

Delimiymiş 4?

2008-12-30T01:27:00.002+02:00

MAVİMMM...
En sevdiği denizde küçük kahramanlı balıklara sahip ufak bi kız..Sessizce konuşurken sessizliğiyle usulca kımıldamış bedeni.Pamuklara sarmalanmış uykuları mavisinin küçük gözleri kirpiklerine dolanmış,kızın sırtında hiç hissetmediği kesik kesik bir nefes...Ayaklarında nedensiz kıpırdamalar ve titreyen nefesi yorganın altında....
Ne sarayının prensesi ne de güzellğinin konuşulduğu kahraman masallarda...Sadece tanrısına dua ederken açtığı avuçlarını,mavisi tutmuş o hiç beklemeden.Bildiklerinin aksine bilmedikleri toplanmış üstüne mavinin ve bütün güzellikler yapışmış ceplerine..Balığın pulları renklenmiş ve dökülmemiş avuçlarına mavinin dokunuşlarında..En sevdiği denizinin dalgaları gibi olmayan mavinin saçlarını evi yapmış,boğulmuş içinde...Mavi de hiç üzmemiş balığı,küçük bi oda da saklamış...Uyurken öpmüş kızı omuzundan sessizce,kız uyanmamış gülümsemiş..Mutluluğun kahkahaları kapının kilidinden sızıvermiş içeri..Yankılanmış kuşların uçtuğu duvarlarda...
Kocaman bir pencereden beyazı izlemişler sokak lambasının kısık ışığında,ilk gün duyduğu kokuyu duymuş balık ve boğulmuş maviye..Yine,yine ve yine...
Mavi utanmamış ufacık gözlerinden ufacık damlalar akıtmış balığın dudaklarına,balık yutmuş hepsini ve renklenivermiş pulları..İçlemiş içine hepsi yavaş yavaş.MAVİ OLMUŞ BALIK..HEP MAVİ...

Delimiymiş???? 3

2008-12-30T00:11:00.002+02:00

Hafif buğulu bi fotoğraf ve kıskanılmaya mahkum bi güzellik...En sevmediği renk turuncunun içine bürünüp düşe kalka yürür çamurlanmış karların üstünde..Ve beyninde elektrik süpürgesi ve bir iki hızla tüketilmiş viski şişeleri...Kafası hafiften karışık ama duyuyor..Duyuyor ve diyor ki o ses;
NEYE KİME VE TUHAFLIKLAR DİZİSİ,KİRLENMİŞ ÇARŞAFLARDA SENİN KOKUN,SIKIŞTIRILMIŞ VE YANLARDAN BASTIRILMIŞ GEÇMİŞ,BORDO DUVARLARDA SEVİŞMELERİN ARDINDAN TERLİ PARMAK İZLERİ VE ÜSTÜNDE SENİN FOTOĞRAFLARIN HATTA İÇİLİP DE O DUVARLARDA PATLATILAN VİSKİ ŞİŞELERİM..BİRDE KENDİME KIZIP TEMİZLEME İSTEĞİMM...:)ARDINDAN DA ANNEME YENİ ALDIRTTIĞIM SÜPÜRGEYİ SENİ ATAR GİBİ ATMAM CAMDAN AŞAĞI...HİÇ DE ÜZÜLMEDİMM..CANIM SAĞOLSUN...:)
Hiç bile seninle konuşmuyorum...Hatta sırf seninle konusmayayım diye hep oturduğum koltuğu bile değiştirdim.Gittim aynısının turkuazını aldım,bi de duvara çevirdim onu..Televizyonu göremiyorum ama olsun sana inat yaptım işte...Geçen günlerde sevgilinle tatile gitmişsiniz...Hemde benim istediğim yere.Aylarca söyleyip durmuştum sana hatta sürpriz yapmaya kalkışıp biletleri bile almıştım da yırtıp atmıştın benden habersiz iş yaptın diye...Şimdi o kısacık sarı saçlı iğrenç yeşili gözleri olan pis kadınla bizi hayal ettiğim yerlerde el ele hatta öpe öpe yürümüşsün...Kadın sana en sevmediğin renk bi gömlek almış sen de beğenmiş zevkle gülümsemişsin fotoğraflarda...Beraber yemeğe çıkmışsınız,bi de ayırtmıssın masayı..Masada güller çiçekler,pırıl pırıl gülümseler..Güya hiç de sevmezdin çiçek böcek almayı,baksana neler neler değişmiş...?Ama neye sevindim biliyormusun?Benimleyken hep kahkaha atardın sen,şimdi bi fotoğrafta bile görmedim o ifadeyle seni.Kadının gözleri de benim baktığım gibi bakamamış sana hatta yakışmamış pembe terlikler..Aynısı bende de vardı...Olmamış zaten sen de hatırlamamışsın bende de oldugunu..Öperken anımsasaydın en azından...Her neyse ben yırttım attım fotoğrafları..Zaten aldatıyormuş seni..Senin gibi...
Senin gibi ya..İşte aynen öyle...Bir hikaye duymuşuz da zamanında ne ben seninle konuşur olmuşum ne de sen o duvarlara hafif meşrep bi hava.Ben yürürken yalnız,sakinliğimle el ele tutuşup sen sarı saçlı bir kadınla başka bi yatakta başka rüyalarda...Mavi kanatlı bir meleğe dua ederken ben yollara inat her bindiğim otobüste,sen başka yolcu başka diyar..Saklambaç oynarken senin hayalinle seni bulmak için elleri hep boş kalan ben,sen ise tuhaf yabancı bi kokuyla gece benim yatağımda...
Şimdi ben turkuaz koltuğumda elimde meyve bıçağı ayağımda alışkın olmadığım bi patikle sana şarkılar söylemekte aptallık ediyorum değil mi?Deliymişim ben...Saçımı sarıya boyattığım ve yeni evindeki turkuaz koltuktan aldığım için...Görmedim ben öyle bişey...Aptal kadın...Aptal duvarlarım...Aptal çarşaflar...

Siyah - 17

2008-12-29T22:09:00.003+02:00

Yeni yılın kutlu olsun. O kadar güzel bir yıl olacak ki bu kusacaksın sevinçten. Her yer kan revan her yer itiş-kakış. Yeni hayatlar doğacak süt kokulu pamuk elli, ardından kahır dolu acıyla vedalaşılan bedenler göreceksin. Herkes biryerlere koşuşturacak menfaatleri uğruna, bazen üstüne basacaklar koşarken seni görmeden; bazen de sen ezeceksin bahar kokulu çiçek bahçendeki gülleri. Masumiyet barındıran yüz arayacaksın kapı kapı, ta ki aklına gelip de aynaya bakıncaya kadar. Yok, hayır. O zaman da göremeyeceksin ne bir tebessüm ne bir masum yüz. Yorulmuş yüreğin, ötelediğin, bundan önceki yahut ondan bir önceki diye devam eden yıllarda elinden tutup gözlerine tutkuyla bakmaya doyamadığın kişiyi aramayacak bile. Hafızana küfredeceksin, ağladığın ve ağlattığın gözlerin acısını nasıl da unutturdu zaman diye. Bunlar gerçekleşirken eski bir şarkı gelecek kulağına tesadüfen, ya da bir parfüm kokacak yabancı birinden. O zaman bile başka şeylere yoğunlanacaksın bundan kaçmak için. Birkaç sene evvel ruhunu titreten şeylere sırtını döneceksin. Hayatından gelip geçen insanlar kervanıyla bir aradayken konuşup üzüldüğünüz ya da güldüğünüz konular gelecek önüne, başka bir atmosferde o havayı tekrar solumamak için elinin tersiyle iteceksin. Bu yıl bir tuğla daha ekleyeceksin duvarlarına. Eh bu sevinçlerle zıpladığında arada bir göreceksin evveliyatı duvarlarının arkasında kalan. Her zıplayışta bir tuğla, bir tuğla daha... Yükselen duvarların arasında minicik kaldığında sen, yeni yıla renk gelsin diye bileklerini keseceksin. Yeni yılın kutlu olsun. Kırmızı sana şans getirsin.

sessizliğimin sesi "7"

2008-12-28T13:08:00.001+02:00

Her başlangışım bitişimin habercisi olurdu…
Bir çift göz bekler beni diye inanmamla başladı
Kapattığım her sayfanın mürekkebi bir yeni sayfaya geçmişti bir kere
Ne çare kalırdı ne de inanış bir yenisine
Ben yine kapalı tutmalıydım defteri
Ve yine beynimin oynadığı oyunları hiçe sayarak
Yalnızlık pençeli canavara sığınmalıydım .
Zehri yerinde iyidir
Ve ölümcüldür…

Gözlerimi yummamla başladı bir yeni zehir işlemeye bedenime
Her dokunuşda bir çare bırakmıştım kendimi giysisiz kelimelere
Korunmaktan korkan bir cümleydi o
Yorgun , genç , sade , olgun ve bir o kadar da çocuk….
Her titremesinde noktaları ve vürgülleri yer değiştirirdi
Anlattı ürkütmeden bana…
Gözyaşlarım akmaya başladı habersiz…
N’olduğuna dair tahmin yürütemezken
Eğildi yanaklarıma yumuşacık
Öptü gözyaşlarımı korkak ve bir o kadar cesurca…

Çocukken tadına varamadan ve eriyeceğini bilerek yediğim vanilyalı dondurmaydı
Ya da vapurda yemenin zevki yerine otobüste yediğim bir simitti
Kim bilebilir…
Martılara atılmalıydı belkide..
Çünkü ben atsaydım gururuma yenik düşmeyecektim .
Şimdi kendi ayaklarıyla gitti ağızlarına…
O martılarsa masumsu açlık yaşayanlardan değillerdi..
Hani yeni bir kitabın mis kokusu eşliğinde
Çevirdiğinde her yeni sayfasını
O buruk hissi vardır ya..
İçimden uyandırdı onu şimdiki öpüşü…
Gözlerim çaresizce kapatıyordu kendini ellerine…
Peki şimdi
İşte tam da bu saniye de nasıl bırakacaktım onu ?…
Bütün bu hisleri yalnız ve çaresiz bırakarak anlamsızlaştırmak yakışır mıydı bana ?
Acıyı çeken biri olmadıkça tüm acıların ne gereksinimi kalır ki dünyada?

Bütün haylazlığımda duvara attığım sakızın yapışması gibi yapıştın kalbime
Ne malzeme kullanırsan kullan geçmez o ıslaklık izi ordan…
Bütün çocukluğum terbiyesizce kalır orda…
İşte bu sayfada da böyle son buldun
Öteki sayfaya izin kalmak üzere…

Buruşmuş Sayfalar "SON"

2008-12-22T00:54:00.002+02:00

Duyuru: Sayın Bareng okurları, ailevi nedenlerden dolayı sitemizde yamaya ara veriyorum. Ne zaman döneceğim belli değil. Bu yüzden 20. yazımla bu köşeyi sonlandırmaya karar verdim. Hepinizi özliycem...

Hırsızlar

Hastalık mı bendeki? Yoksa deliriyor muyum? Belki delirdim çoktan, farkında değilim. Yıllarca peşinde koştuğum hayallerim vardı benim. tam ortasından darbe almış uçurtmalar gibi düştüler. Güvenin sonsuz olduğu aşklarım vardı... Onlarda, güneşte kalmış negatifler gibi soldular. Hepsi, rengi atmışlar arşivimde saklı şimdi. Sadece garip hatıralar...

Hani sohbet ederiz arkadaşlarımızla. Bir kafede sigarayla sarhoş oluruz. Orada anlatırız işte hatıralarımızı. O anda bir adam belirir. Elinde kalem, önünde deri kaplı bir defter vardır. Biz konuşurken yazar anlattıklarımızı. Çalar bütün anılarımızı... Belki ieride bir kitap yapar onlardan. Biz ise okuruz o kitabı. "Sanki beni anlatmış" deriz. Oysa bizizdir zaten o karakter. Ya hayata küsmüş masum bir çocuk oluruz, ya kırılmış bir aynanın soğukluğuyla kan akıtan genç bir kız. Çalarlar bizi parça parça... Biz ise izleriz öylece...

Bu yüzden susuyorum artık. Alatmıyorum kimselere derdimi. Belki duyar sesimi bu hırsızlar diye... Sessizlikle dertleşirim bende. Hiç sıkılmadan, dinler beni saatlerce. Bir yapmadığı şey, sıvazlamaz sırtımı. Belki paylaşır dertlerimi, ama avutmaz beni. Bense taşırım bu yükü. Yanlızlığın yükünü... Tek başıma, yanlız...

Lanet olsun size hırsızlar... Nefret ediyorum hepinizden. Susturdunuz beni. Bütün neşemi, bütün renklerimi çaldınız. Belki anılarım bende hala. Peki ya değerlerim?!

Kağan GÜLAÇAR

Archnight

Buruşmuş Sayfalar "19"

2008-12-18T23:41:00.002+02:00

Sonsuzluğa Doğru

Soğudu hava. Her zamankinden soğuk. Hissetmez oldu bedenim acıyı. Kalbim hala atıyor ama. Buz kıran bir gemi gibi yüzüyor içimde. Gözyaşlarım kömür olmuş... Kalbimin kazanına atıyorum. Ağlıyorum hep. Ağladıkça tütüyor gemimin bacası. Ağladıkça gidiyorum.

Düşler... Siyah beyaz hepsi. Akan kanımı seçemiyorum. Salıyorum kendimi insanların arasına. Kime dokunursam, onu yaşıyorum düşlerimde. Bazen bir dilenciyi, bazen bir işadamını... Masum olmanın beş para etmediği bu dünyada, bir tek kendim olamıyorum. Cümlelerimi seçmiyorum. İçimden geldiğince konuşuyorum. Ama ben mi yoksa dokunduğum kişi mi konuşuyor bilmiyorum.

Aynalardan şüphe ediyorum. Bize gösterdikleri gerçek mi? Yoksa görünmek istediğimiz kişiler mi? Ama sorun şu. Ben ne istediğimi bilmezken, neden hep aynı yüzü gösteriyorlar?

İstediğim tek şey var aslında. Umut denizinde yüzen bu gemime kaptan olman. Haklısın çok şey istiyorum. Çünkü sende biliyorsun, gemiyi en son kaptan terk eder. Peki sonuna kadar var mısın benimle? Benimle yol alır mısın bir ömür boyu? Nereye mi bir tanem? Sonsuzluk okyanusuna, toz pembe bulutlara... Son limanımızda kumaşların kefen olduğu o ülke olsun. Şimdi gelir misin benimle?

Cevap vermek için yorma dudaklarını. Onun yerine nefes al. Nefes al ki yaşa. Daha çok yaşa. Gözyaşlarım bitmek üzere bir tanem. Kömürüm bitmek üzere... Büyük ihtimalle ilk ben karaya vuracağım. Ben o ülkede pembe panjurlu evimizi hazırlarken, sen yaşa ve anlat beni. Bensiz uğradığın her limana haykır adımı. Anlat onlara seni nasıl sevdiğimi... Kısacası bir tanem, sonsuz kıl beni...

Peki şimdi? Şimdi izin verecek misin bana? Seni seviyorum diyebilir miyim? Sarılabilir miyim sana istediğim gibi?

Kağan Gülaçar

Doğum Günün Kutlu Olsun "Tolga Kölük" / Yazan : Velvet Vamp =)

2008-12-15T00:32:00.004+02:00

ben bir ağız dolusu seni anlatmak istedim hep
sen tutam tutam sevgini sakladın
ben uluorta ağlardım hep
sen duygularını içinde saklar , bana kızardın ..

Kaç tane hikâyeyi çalmak lazım seni yazabilmek için bu sefer ? ya da kaç üslûbu yitirmek .. birilerinde ödünç alıp , geri vermemek .. ben seni yazabilmek için kaç kişiye muhtacım ? sen beni susturabilecek kadar anlayışsız olmayan "insan" ! yazmam için bana destek olacak ve tutacaksın kalemimden .. bana masallarındaki kahramanlarını anlatacaksın , ben de yazacağım ! ve biri çıkacak ; "sen benden esinlendin" diyecek .. ama sen insan , aldırış etmemem için beni sakinleştirmeye gerek bile duymayacaksın ! Çünkü ben büyüdükçe çok fazla sen oluyorum .. belki isteyerek , belki istemeyerek ! ama şuna eminim ki ; "sen olmak" , "sen" kadar güzel ..

ve nazlı bir güneş gibi doğarsın sen ..
kendini esir etmeyen bir ufaklık ,
geceleri siyaha boyanmış gökyüzündeki aydınlık ,
yuvamın da parlak yıldızı ..
yalnızlık ağacım.ın en büyük dalı !
ve nazlı bir güneş gibi doğarsın sen hep ..

Sen iyi ki varsın ağabey.im !
Senin doğumun , senin varoluşun ;
"her şeye rağmen hoşgeldin Aralık" diyebilmemdeki en büyük etken ..
ve sen de çok iyi biliyorsun ki ;
ben
seni
çok
seviyorum
.

Bazen "ablam" olsaydı diyorum ..

benim bir ablam olsaydı eğer ;

sen gibi kızar mıydı bana ?

sen gibi sever miydi beni ?

sen gibi susar mıydı bana ?

bazen ..

Bazen diyorum ki ; bir "ablam" olsaydı ..

bana sen gibi bakar mıydı ?

beni sen gibi ağlatır mıydı ?

bana sen gibi sarılır mıydı ?

bazen ..

Bazen dememem gereken şeyler diyorum ben !

kimse sen gibi bir ağabey olamazdı ..

bazen ..

hayır , hayır .. bazen değil , seni hep seven kardeşin Tunca Kölük (:

Önemli Not : 14 Aralık 2008 Tarihinde yazmış olduğum yazım , tahmin edileceği üzere değerli ağabeyim Tolga Kölük'e ithafen yazılmıştır .. O şimdi 29 yaşında :)

Zamansız Hasat '' 7 ''

2008-12-14T21:32:00.006+02:00

Bazen kuyuya indiğiniz ipin çürük olduğunu,
Kuyuda boğulduktan sonra öğrenmiş olursunuz...
Bazen her şeyi bildiğinizi sanıp, bunun tam tersi olduğunu anladığınızda,
Geçirdiğiniz onca vaktin boşa harcandığını öğrenmiş olursunuz…
Bazen uzun yağmur yada karlı bir fırtınadan sonra doğan güneşin,
Her gün doğan güneşten çok daha anlamlı olduğunu fark etmiş olursunuz.
Bazen inanmak istediğiniz şeylere inanmanın ne kadar yanlış olduğunu,
Yıkılan enkazın asla toparlanamayacağını öğrendikten sonra anlamış olursunuz.

Bazen kendi içinde kaybolur insan.
O kadar derinlere dalarki, oraya nasıl geldiğini hatırlamaz ve çıkış yolunu bir türlü bulamaz.
Bazen istemeden seçimler yapar insan, üzüleceğini bildiği halde kabul eder yenilgiyi.
Yenilgiye alışır zamanla beden, sahiplenir çaresiz kaybetmeyi.
Kaybettikçe öğrenir insan gerçek gördüklerinin ne kadar sahte,
Mutluluk sandığı çoğu şeyin, aynı zamanda eş anlamlı olduğunu ölümle...

Öğrenmesi için kaybetmesi gereklidir belki insanın.
Çünkü ancak o zaman anlayabilir kazanacaklarının değerini...
Kazandıklarından sonra öğrenir kaybettiklerine üzülmemesi gerektiğini...
Çok düşünüpte asla anlayamadığımız şeyler vardır ya onların özü budur belki,
Her kaybedişimizde bir kazanç, her kazançta bir kaybediş hayatın ta gerçeği ;)

Buruşmuş Sayfalar "18"

2008-12-13T01:08:00.003+02:00

Bekleyiş

Sıkıldım her şeyden. Duyguların olumsuz olduğu bu dünyada seni beklerken, yaktığım her sigaradan kanser oluyorum. Öksürüyorum en sonunda. Kan kusuyorum. Akan kanımda adın yazıyor, ağlıyorum. Bekliyorum seni… Her kayan yıldızdan aşkını diliyorum. Onlar gökyüzünde dans ederken, ben karanlıkla sevişiyorum. Dudakları o kadar yoğunki… Yüzemiyorum içinde, batıyorum. Batırıyor her batışımda hançerini, ölüyorum. Duymuyor kimse çığlıklarımı. Çıkmayan sesimle birlikte dertleşiyorum. Katran gibi doluyor ciğerlerime karanlık. Nefes alamıyorum. Açıyorum gömleğimin bir düğmesini daha, izliyorum seni. Bazen bekliyorum evinin önünde. Camından her ışık geldiğinde umutlanıyorum, belki görürüm seni diye. Belirmiyorsun oysa sen…

Düşlerimdeki yokluğunu basıyorum barıma. Ölüm yıldönümümü kutluyorum sensiz. Pek bir fark yaratmıyor acılar. Hissetmiyorum zaten. Sensiz neyi hissedebilirim ki? Bir tek sevgiyi hissediyorum. O da acıtıyor canımı. Bu yükün ağırlığında tek başıma eziliyorum. Ne zaman sarılacaksın bana, benim sana sarıldığım gibi? Ne zaman seveceksin beni? Özledim o küçük kızı. Beraber bisikletle dolaştığım o melek yüzlü kızı. Onu yenince ağlayan o küçük kızı. Ağlarken yanaklarını öptüğüm o kızı…

Büyüdü değil mi artık? Büyüdük değil mi? Büyüyünce geçer dediler ya hep, geçmedi yaram. Veba gibi sardı vücudumu hatta. Peki, bu aşk mı? Peki, aşk tek kişi yaşanır mı? Yalnızlığın gölgesinde kalmaya mahkûm ben, ömrüm boyunca bekledim seni. Ve bir ömürde beklerim. Seni sevmenin düşüyle beslenir, bir ömür yaşarım. Düşlerimin en acısı sensizlik. Acı düşlerden kurtar beni. Yokluğundan kurtar artık. Akan gözyaşlarıma anlam ver. Topla onları teker teker ve yıka yüzünü. Sinsin kokum üzerine ve hatırla beni bir ömür boyu. Öp bu kurumuş dudaklarımı ve sev beni. Gerçekleştir bu dünyadaki tek dileğimi. Söyle bana sende, benim söylediğim gibi. “Seni seviyorum” de…

Buruşmuş Sayfalar "17"

2008-12-11T00:31:00.005+02:00

Okyanusların Kızı

Gönlümden kopardığım bir buket çiçektir bazen sevgim. Neden suda yaşatmak varken, kurutursun onları bilmem. Peki hamur kağıt bir defter arasında saklar mısın onları? Hala anlamadın mı? Hatırlamaktansa hep, yaşa beni bir sonsuz gibi. Diğer sonsuk aşklarından üstün kıl. Diğer sonsuz aşkların...

Sen sonsuzluktan korkarken, nasıl yaşayabildin bu kadar aşkı? Nasıl yaşayabildin beni? Nasıl yalan söyleyebildin? Bencilsin okyanusların kızı! Kendi hayallerine sattın herşeyi. Bir aşığı öldürme pahasına... Boğdun onu dalgalı sularında. Hep kendin...

Hep istediğin gibi yaşamak isterdin ya hep. Al yaşa şimdi bensiz. Sevgisiz, yalanlarla dolu hayatında yaşa tek başına. Yaşa! Yaşa ki yaşlan! Elbet kuruyacak o ıslak dudakların günün birinde... Bakalım kim öpecek o zaman seni. İsminde boğacaklar seni. Boğulacaksın. Okyanuslar ağlayacak. "Benim bir kızım yok" dediklerinde farkına varacaksın. Yaşadığın hayat senin değil çünkü, bizim. Aldığın nefes bile bizim. Ve işlediğin günahların, onlarda bizim...

Kendini çok güçlümü sanıyorsun? O kadar acizsin ki... Bugüne kadar ne yaşadın ki? Ey prenses hazretleri, tek deneyimin deneyimsizlik. Aynı yolda karşılaştık diye eşit olduğumuzu sanma. Çift şeritli çünkü bu yol. Bir gidiş bir geliş. Sen daha yeni çıktığında yola ben geri dönüyordum. O ara karşılaştık işte. Hani her cümlene bir cevabım olurdu ya... Sebebi buydu işte.

Şimdi nefret bile yetersiz kalıyor. Ama alçalmıyorum senin kadar. Hala bakınca yüzüne ağlıyorum. Dokunsam sana yanıyorum. Çünkü ben senden farklı olarak, karşılıksız seviyorum.

Siyah - 16

2008-12-10T14:48:00.008+02:00

Seni aklıma her getirişimde mideme toplu iğneler saplıyorum. Kontrolsüz bir biçimde her seferinde bunu tekrarlıyorum. Olsun, bu acıyı seviyorum. Seni seviyorum, damağıma depoladığın acı tadını, yüreğime aşıladığın sızını, bir de iğneleri seviyorum çok. Hepsi sensin, senin yadigarın. Yalnız kaldığım zaman anılarımızın saçlarından kavrayıp bağrımda ısıtıyorum yüzünü. Denizin serkeş çığlıklarından dinliyorum sesini ve ağıtlarımı bir şişede biriktiriyorum. Kelimesiz, cümlesiz ve sessiz. Kesif bir şarap kokusunu andırıyor ağıtlarım şişede ve içmeden sarhoş edecek cinsten bir koku bu. Aynı şehirde alamadığımız nefesin bensizken bu kokuyla boca olmalı ki yabancı bir kokuda ruhundan eksilmemeli anılarımız. Karanlıkta yazıyorum bu görünmez sözcükleri ve damla damla biriktiriyorum şişenin içine. Bir ışık var yukarıda mum ışığı gibi. Ama görmüyorum hiç bir şey. Hem mum dibine ışık vermez ki. Hissediyorum ellerimin ıslaklığından şişede yer kalmadığını. Oysa daha yarısını bile dökmedim içine ağıtlarımın. Bir hıçkırık zamanıyla eşdeğer bir hamlede kapatıyorum ağzını. İskeleye yapıştırdığım yüzümden süzülen damlacıklarla kabarırken deniz, fırlatmama gerek kalmadan aldı elimden şişeyi ve çekti hoyratça. Gözümün hizasında uzattığım elimi yavaşça geri çektim ve yüzümün altına yerleştirdim. Lanetli şişmiş cesetlere hizmet ettim gözlerimle. Bir batıp bir çıkan su yüzüne. Buradan ruh teslim etmek moda olmuş sanki tanıdık ve tanımadık tüm yüzlerin ölü gözleri üzerimde. “Hadi ne duruyorsun katıl bize!”
Canhıraş bir ağlama sesi geliyor uzaklardan ve ben ilk defa bu kadar duyarsızım sessizlik içinde geçen aylara rağmen. Bir toplu iğne daha ekleyerek iyice bastırıyorum midemi zemine. Ölülerin delici bakışları ve uzaklardan bir yerlerden gelen acılı ağlayışların arasında bir yerde işkence ediyorum kendime. Seçim yok, tercih yok. Işık yok. Koku yok. Korku yok. Şişe de yok artık elimde. Midemi delik deşik eden iğneler sayesinde kustuğum o şarap var yerlerde. Anılarımızı, seni, acını, sızını… Hepsini dağıttım iskelenin yüzeyine. Hepsini okşadım parmak uçlarımla, kokladım. Yine aklıma düştün, ağladım.

Fotoğraf: http://abuseofreason.deviantart.com/art/Night-s-Sorrow-65403882

sessizliğimin sesi "6"

2008-12-09T01:29:00.003+02:00

gitmeliydin ?
anlamsız soru işaretleri alakasız sözcüklerin ardında...
sorularım anlamsız yerde uzatıldıysa beyninin önüne binlerce özür...
ama anlatılmıyor işte anlamsızlık
ruhlar ve sözcükler bundan kardeş olamıyorlar demekki..
demek ki sen...senn.. bir sebepsen hala bende o zaman dolanmalı ruhum beynimde...
anlatma daha fazla gözlerinle..
bıktım ! o kadar çok konuşuyorlar ki..
korkuyorum... aman ha diline işlemesin sakın...
delikanlılık damarların coşmasın vakitsiz...
ya işitirse kulaklarım?...
aman ha sakın uzanmasın sözcüklerin beynimin önüne...
ne hazırım ne de alışığım sesinle cümlelerini duymaya...
hüzünlü bir huzurluluk varsa şimdi beynimde..
susmandandır... ya da...
kapat perdeleri biraz daha....daha da karanlığa gel... görmeliyim yüzünü...
her zerrisini kazısam da beynime özlüyorum unutmuş gibi...
hele ki bazen sahiden getirmiyor beynim yüzünü gözlerimin önüne...
işte o zaman bütün damarlarım doluyor kezzapla...
ve hücum ediyor kalbime...
vücudumda olan zerzere bir hiç aslında...
aslında...aslında ruhumu hiç görmemelisin...

bende saklı seni tanıyor musun?
sende saklı bir ben var mıyım?
bir ben..
bir...
hadi azalt ve küçült haykırışlarımı
birazdaha...birazdaha gel yanıma delikanlı...
okşamalıyım yüzünü... tekerrür ettin kalbimde yine...
lügatım sadece senken odamda her yöne saçılmış hislerim...
birazdaha gel delikanlı..
yarım kalmış bu şiirimi bitirmeliyim...
aynı hisler gizli saklı bulunuyor bende seninleyim...
hangi rolün kaçıncı sayfasında çıkman gerekirken neden hala buradasın?
senin rolün bitti delikanlı..
gitmeliydin ?

Buruşmuş Sayfalar "16"

2008-12-09T00:06:00.005+02:00

Kimsesiz Gelecek

Sokaklarda ne yaptığını bilen biri var mı? Günümüzde nasıl yaşadığını bilen? Biliyorum, içeriğimiz melankoli. Yazımın gidişatı bu şekilde olmayacak. Ama emin olun, vermek istediğim mesajı anlayanlar, bir melankoli yazısı okumuş gibi olacaktır.

Bize ait olmayan hayatlar yaşadığımızın farkında mısınız? Sudan çıkmış balıklar gibi bize ait olmayan bir ortamda yaşıyoruz. Bize sorduklarında "Biz istediğimiz gibi yaşıyoruz" diyerek karşı çıkıyoruz. Belki haddimi aşıcam ama "Gerçekten istiyor muyuz?".

Hoşumuza giden şeyleri yapmak için bir şey olmamız gerekiyor sanki. Metal dinleyen birisi neden kendini hep siyah giymek zorunda hisseder? Emo tarzını benimsemiş bir genç neden ailesiyle arasını bozmak zorunda? Evde hanım bekler diyen bir arkadaş neden arkadaşlarının önünde kılıbık durumuna düşer? Uyanın millet! Farkında olmadan değişiyoruz hepimiz! Ama ne yazık ki, bu değişimden rahatsız olmuyoruz. Bize bunu sevdirmenin yolunu buldular. Tıpkı ufak bir çocuğa sigara içmenin havalı olduğunu hissettirmektir bu.

Ben Bursa'da büyüdüm. Hayatımın yarısınada İstanbul'da devam ettim. Sürekli farklı hayatları yaşamaya alıştım. En sonunda Bursa'ya geri döndüm. Şimdi bir bakıyorum... neler değişmiş... Neler kazanmış bu şehir? Hiç... Peki neler kaybetmiş? Çarşıların içerisinde olan o baharat kokusunu. Her köşede, para bile istemeden sanatını icra eden gölge oyunu ustalarını. Saat kaç olursa olsun, dışarıda dolaşırken kendini güvende hissetmeyi. Kaldırımda oturan bir dilenciyi gözetmeyi... Gerek yok değil mi bunları yapmamıza? Nasıl olsa başkaları yapar bunları. Hem çarşıdaki baharat kokusundan bana ne? Değil mi?!

Sırf sevdiğimiz şeyleri yapmak için, asırlardan bize verilmiş bu mirası yok ediyoruz. Bencil miyiz neyiz bilmiyorum? Ama şunu bilin artık bunlara gülüp geçmiyorum!

Dipnot 6

2008-12-08T00:05:00.004+02:00

uzun zamandır yazı yazmadığımdan şikayetçilere sesleniyorum burdan geldi bir şevk bir fevk :)

bir kuyu vardı hep içindeki hayale daldığım,bir türlü dibini göremediğim!!her sabah umarsızca başına giderdim sonsuz derinliklerinde kaybolacağım korkusuyla,ne tenhasına yaklaşırdım oysa ne de karanlığına,sonsuzluğun!!yaşlanmışlığın verdiği bi bağ vardı tarihin de konusunda,sanki bir çok gizemi ve sırrı korur gibi derinliğinde!!bir gözünün ışıltısına bir gülüşünün sıcaklığına benzetirdim o derin kuyuyu!!bir bakardım şelale olmuşum akıyorum yüreğine tüm coşkumla,bir bakmışım tarih olmuşum asırlar olmuşum kazınmışım gözlerine!!oysa kimseler bilememiş aslını,biz de bilemeden ben sen olmuşum gözlerinde,sense ben olmuşsun kuyu gibi derinliklerimde!!!

Buruşmuş Sayfalar "15"

2008-12-07T19:22:00.005+02:00

Yalancı Aşıklar
Yoktum bu aralar... Boş kadehlerle gezer oldum. Kaybettim kendimi sigara külleri arasında. Göremedim beni bekleyen güzel insanları. Beklerken kurtarılmayı sıkıldım. Ölü bir bedene sarılmaktan bıktım. Ölen sevgilimin boş bedenine... Çürümüş bedeninin zehri ile ölmektense, eskimiş fotoğraflarına bakarım daha iyi. Peki neden mi? Artık aşık değilim...

Bu kadar basit bir sihirmiş meğer aşk. Bu kadar aciz. Bu kadar sade. Yalancısınız hepiniz ey aşıklar! Hani ölene kadar dersiniz, sonsuz olursunuz. Peki neredesiniz şimdi?

Ne kadar komik değil mi? İşlediğiniz günah size hiç koymuyor. Yalanlarınız etkilemiyor sizi. Sizin gibi aşıklara hayran olan benim gibi hayalperestler çekiyor yalanlarınızın bedelini. İğreniyorum sizden! Hemde bütün benliğimle...

Evet en sonunda başardınız tebrikler. Kendinize benzettiniz beni. Bir yoldaş daha kazandınız. Ama bir tek şunu bilin. Akıttığım gözyaşlarım helal değil size.

Şiir Düeti / VelvetVamp & Zeugma(Kasımpatı)

2008-12-06T01:34:00.005+02:00

OYUNCAK YELKENLİLER

Ben dolu dolu sevgimi haykırırken denize
Hırçınlaştı deniz isyan dalgalarıyla ..
İhanetin ölümün olmuştu senin
Yitip giden umutlarım delik deşik
Boğuluyordum deniz hesap sorarken
Kurudu içimde kalan son damlan bile
Ya yıktıkların ?
Yürüdüğüm karanlık o yolların
Nefesim kesildi her adımda , hep bir yakarış
Suskun bağırışlarım !
Yürüdüğüm sonu bilinmeyen yolların
Dibi uçurum belki , ucundayım ..

Deniz selam durdu aşkımıza
Deniz isyanlardaydı ölesiye
Topladı tüm gücüyle
Sakladı haykırışlarımı
Dibe vurmuşluklarımı
Gizledi yok etti tüm gücüyle
Bir taraftan
Ah sorma bir taraftan
Sen kokuyordu her yan
Yosun yeşili gözlerin bakıyordu
Derinlerden

Deniz şahit olmuştu
Deniz utançla dolmuştu
Yer gök şaşkındı,eşlik ediyordu
Çığlık çığlığa bir yandan..
Deniz ve gökyüzü
Yitik maviliklerde
Senden hesap soracak

Bu bir ihanet seramonisiydi
Bu bir itiraftı
Denize kusulan
Meğer ne çok sevmişim seni
Ne çok ölmüşüm geceleri
Adını sayıklarken..
Can çekişiyorsun içimde hala
Söküp atacağım her yanımdan
Çığlıklarım yırtacak şu derin girdapları
Kuruyup yok olsam bile her an.

Al gökyüzünü , al denizi
O günbatımında tuttuğun başka elleri
Sana yaptığım tüm oyuncak yelkenlileri
Sıcak bir yuvayı terk eder gibi
Al gökyüzünü , al denizi
Ömrümü çürütmem için bıraktığın ihaneti
Sana bakmaya kıyamadığım gözlerimi
Peşinden koşturduğum tüm sitemleri
Al gökyüzünü , al denizi
Işığı yanmayan odamda attığım çığlık seslerini
Yatağımda bıraktığın ihanet izlerini
Al gökyüzünü , al denizi
Çöpe at sana yaptığım tüm oyuncak yelkenlileri
Dipsiz kuyularda sönen çığlıklarım gibi
Al gökyüzünü , al denizi
ve yine git şimdi ..
Hiçbir zaman olman gereken yerde olamadığın gibi

Haykırışlar-6

2008-12-05T14:57:00.004+02:00

Bir oyun daha sona erdi ve şimdi küçük, karanlık odamda kendimle başbaşayım. Bu oyun da oldukça başarılıydı. Herkes kendine düşen rolü çok iyi oynadı. Gerçi dostlarım kimi zaman dost rollerini unutum yüzüme iğrenerek baktı ama farketmez. Benim haricimde kimse anlamadı. Ben de oldukça başarılıydım. Arkamdan konuşulanları sağır rolünü oynayarak duymuyormuş gibi yaptım ve sürekli gülücükler dağıttım etrafıma. Arkadaşlarımın benimle birlikteyken eğleniyormuş rolleri her zamankinden daha güzeldi. Bir ara öyle kahkahalar attılar ki ben bile inanıyordum nerdeyse. Sen de çok başarılıydın bugün. Beni öyle sevdin, öyle öptün ki içimle konuşmasam var olup olmadığını ayırt edemeyecektim. Şimdi mutluluk makyajımı temizliyorum. Altından kötülük fışkırıyor makyajın. Aynada kendime bakmaya dayanamıyorum. Yatağıma uzanıyorum. Gözlerim tavandan sarkan ipe takılıyor. Bugün intihar edemeyecek kadar yorgunum. Gözlerimi kapıyorum. Hiçlikte yokluğunla konuşup başkalarının kabuslarına yol alıyorum.

.. masallarda buluşsak biz ? .. "29"

2008-12-05T02:22:00.005+02:00

ne kadar da uzun zaman oldu sensiz kalalı ..

ayaklarımın hissizleştiğini , parmak uçlarımın kıpırdamadığını fark ettim

bir damla bile gözyaşı gelmiyor artık

çok da hissizleştim .

buz kesiyorum yavaştan ama bir kibrit çaksalar kilometrelerce uzağımda ,

hemen eriyeceğim .

uzun zaman oldu sensiz kalalı ..

sen hayatımdayken tişörtümüzü giyebiliyordum daha

kısa kollu hani

üzerinde kolyemiz güzel dururdu

tek yüzüğü atmadığım zamanlardı , çift halinde duruyorlardı

uzunca sarılmıştık hani

sende de aynı tişört vardı , ben bastırmıştım

bedenlerimizin birleşmesine rağmen çıkarmaya kıyamadığımız ,

sonra kırışır diye çıkardığımız tişörtlerimiz

uzun zaman oldu ya sensiz kalalı ..

ben hiç bu kadar soğuk ama seni özler bir halde olmamıştım

ben hiç bu kadar soğuk ama bir o kadar da sana yakın kalmamıştım

ne kadar uzun zaman oldu bensiz kalalı ..

her şey yerli yerinde duruyor mu ?

her şey hala ben kokuyor mu ?

toprağımı getirdiğim şehrine tohumlar serptim ya hani

beni ek oraya , besle , büyüt diye

dallanayım , budaklanayım , seni sarıp sarmalayayım diye

hiç su vermemişsin ,

solmuşum ..

uzun zaman oldu bensiz kalalı ..

senin de hiç özlediğin oluyor mu tenimi ?

ya omzumu özlüyor musun ?

sırtımdaki çiziklerin çukur olmuş , biliyor musun ?

uzun da zaman oldu biz olmayalı ..

benim de bazı pişmanlıklarım oldu ;

kalp ağrıları , dudak sızlamaları !

pişmanlıklarımın sonucu ..

' yoldaki karelerin çizgilerine basmamak

kaldırım kenarlarına çıkıp hizasında yürümeye çalışmak

güneşi tutup bırakmamak

ayın parlaklığında kararmak

"bak gün de batıyor biz gibi.."

Önemli Not : Yukarıdaki fotoğraf "Berkay Metin Geçici" adlı arkadaşımıza aittir .

.. masallarda buluşsak biz ? .. "28"

2008-11-29T14:38:00.007+02:00

fotoğraf yazınsalları - 1

titrek bulutlar üzerinde sekerek ilerlerken ,

düşmekten korkmuyorsun

ve sen umarsızca bedenini gökyüzünde savururken

ufak bir buruşmuş kağıt geçiyor eline rüzgârın esintisiyle ..

teslim edilmesi gereken zamanda teslim edilmemiş ,

yanlışlıkla geç bir zamanda ruhunu sarsacak bir mektubun yarısı !

okumaya başlıyorsun titrek bir bulutun üzerine sereserpe uzanarak

eline ,

sevdiğine dair olan bir kalıntı geçtiğini anlıyorsun

ve sesin kadar narin bir çığlık atıyorsun içinden .. kimseler duyamıyor

rüyandan uyan ,

aslında sen hep o merdivende oturup ağlıyorsun !

Önemli Not : Bu yazı , fotoğraftaki çok sevdiğim arkadaşım "Buse Kral"a ithafen yazılmıştır ..
Sesleniş : Bana bu yazıyı yazmamda katkı sağlayan bu fotoğraf için Buse'ye teşekkürlerimi iletiyorum =) umarım beğenirsin .

Haykırışlar-5

2008-11-28T15:11:00.004+02:00

Belki çok uzun zamandır göremiyorum seni. Çünkü yoruldu düşlerim. Yine de görmek her şey değildir diyor bir iç ses. Kulak ver iç sese. Dinle ne diyor! Hissetmek diyor, hissetmek de yeter bazen. Orada olmadığını bilsen de oradaymış gibi davranmak. Dokunmak her hücresine ve öpmek her bir zerresini. Ama yoksun. Bir düşte var oldun bir kabusta yoksun! İnanmak ve inandırmak herkesi. Varmışsın gibi. Görmek her şey değildir. Düşlemektir bazen. Hayallerde yaşatmak onu. Hayalini koklamak ve gölgesini okşamak. Yoksun. Hiç var olmadığın gibi şimdi de yoksun! Anlamsız bir çift düş. Yağmurla karışık rüzgar var dışarıda. Sararmış, boşlukta uçuşan yapraklar ve yokluğa düşen şimşekler. Bir şimşekle düş yanıma ve yağmur sularına kapılıp git buralardan. Hayalini bırak geride. Yok ol! Yoksun. Ben seni hep sevdim...

Ben bu defa kalabalıkta tek başıma ayaktayım. Üstelik yağmur var yanımda ve şemsiyesizlik. Bir yağmur ve bir hayalin. Hepsi bu! Sanırım en zengin benim.

23/08/2008

Siyah - 15

2008-11-27T21:50:00.002+02:00

Paragrafbaşı

Ne iyi ettin de geldin. Bak iyice bende eski ben var mı. Hiç değişmemişsin derken sana baktığımdaki gibi başı dönmüş sersem halimden bahsettiğini biliyorum. Oysa ilk sordun da bana bunca zaman sonra neler oldu hayatında? Hiç dedim aynı. Aynı ama çok üzdüler beni, çok ağladım. Hani şimdi sen karşımdayken dimdik ayakta buldun ya beni, öylece karşında gülümseyen. İçimde katmerlendi atlattığım sendromlar bir bir. Uykudan korkuyla uyanınca içi titrer ya insanın, sonra ellerine ayaklarına doğru yayılır bu titreme. Bir ürperti bir sendeleme. Öyle şeyler gördüm geçirdim gecelerce. Eimdeki kolonya şişesiyle bile konuştum midemin bulantısına karşı mücadele verirken. Sonra bir gürültü kıyamet. Baktım sonra ellerim kıpkırmızı. Fark etmemişim kolonya şişesi çoktan tuzbuz çorba olmuş aynamla. Kendimi de göremiyordum zaten. Sonra şıp şıp sesler geldi ellerimden. Hissettim sonra üzerime sildim ellerimi. Siyahın üzerinde belli olmuyor kan izleri. Dursun dedim üzerimde. Her renkli duyguyu yuttuğu gibi kırmızının hıncını da yutardı çünkü siyah. Paragrafbaşı dedim kendime sonra. Hadi bir kaldır kafanı. Ayna da yok karşımda sen anlat beni şimdi. Hiç değişmemişsin dedin. Ses tonun aynı hala. Düşündüğün herşey olduğu gibi çıkıyor dışarıya. Ya, öyle işte dedim. Çok şey kattı bana benden kopartılan her şey. Hani çizgifilmlerdeki kafası kesilen canavarların, kesilen yerden 2 başının daha çıkması gibi. Olgun da oldum çocuk da. Gördüğüne göre yordu, görüngüler dünyasının yavruları. Hissetti kimisi ya da hissetmiş numarasıydı. Hani o sırada sen bunları söylerken ben şöyle düşünüyordum. Ve senin bu düşüncemi anladığını da hissediyordum diye bir gün dillenecek gibi kekremsi bakışlar gördüm hep. Duruluğunu kaybettiğinde zihnim konuşmama daha kilometreler vardı. Koşmak lazımdı, cümleleri kat edene dek bir sonraki kelimeyle bulunduğun kelime arasında virgül yoktuysa hızını alamamalıydı. Sessiz kaldı bir ara ortalık. Her sessizlikte yavaş çekime mi girer dünya? Görüntü bir karardı bir parladı. Sonra konuşmamı istedin havadan sudan olsa bile. Uçların vardı senin, komik gelir sana ama öyle hala. Deli bir halin. Ben içimden, sen gayet dışa dönük. Bu tuzlu suyu çok içtim dedim. Sen yanımda otur bazen. Benimle yürümezsin biliyorum. Ama arada bir yanıma otur. Dokunmasan da olur. İki çift laf et. Git sonra.

.. masallarda buluşsak biz ? .. "27"

2008-11-24T01:29:00.007+02:00

Ecel ?! .. -Cradle of Light-

Öldüğümde sarmasalar beni , gömmeseler toprağa .. cansız bedenimi yatırsalar günlerce masanın üstünde .. morarıp çürürken bile pis bir koku yaymam etrafa , ben aşk kokarım !

Büyüdüğümü gösteren çizgilerim yavaştan çıkmaya başlamış yüzümde ! kaybettiğim hiçbir şey olmadığını düşünüyorum tekrardan .. hatta aksine , kaybettiğimi düşünmem gereken şeyler o kadar çok şey kazandırdı ki hayatımda .. o kadar çok şey kattılar ki ! büyüdüm onlarla .

Küçükken marketten aldığım tüpler vardı .. merhem kabı gibi (: emince çikolata gelirdi ağzına .. tadını çok severdim ! aynı senin tadındaydı belki de .. sen ? . sen ? .sen (: tüp tüp aşkı emdim ben ..

Rivayetlere göre ölmem gereken bu günün gecesini doldurduk .. ve ben yaşıyorum hala ? Allah'a inanmayan nice insanların rivayetleriydi bunlar ! hepsi , yalan .. benim ecelimi , bana benzeyen söyleyemez ! Aşk gibi .. benim içimi kimse bilemez ! belki de ben herkese yalan söylüyorumdur ? ama gerçek olan bir şey biliyorum ben .. senin aşkın da onların rivayetlerinden ! aslında "yok öyle bir şey" .. herkes konuştu , sen dolduruşa geldin ! ve belki sen de onların rivayetisin ? aslında ben seni onların dolduruşuyla sevdim .. oysa sen yoktun ! sen hiç olmadın .. "hiç"

bir suskun ..
bin sustun ..
sonra tek-tük konuştun
ettiğin iki kelamdı aşk ve sevgi
bunlar sadece benim avuntum ..
biliyor musun ?
benim yetiştirdiğim çiçekler hiç solmadı ..
biliyorum ,
ben hiçbir zaman olamadım istediğin o toprağı !
kaç aşk yitirdin sen ?
içimde öldürdüm bütün aşkları ben ..
titrek ellerim yüzünden ,
ne çok kalp kayıp düştü ..
kırdım ben !
ama hiçbiri senin kırdığın kalp gibi ufalanmadı ..
sarabildim ben !
hiçbiri senin kırdığın kalp gibi yara almadı ..

Ecel.im geldiğinde , hissetmek istiyorum .. acımasın canım ! ama o anı yaşamak istiyorum .. ışığı görebilecek miyim ? görmek istiyorum .. hiç aşık olmazsam , beni cennetine alır mısın ? benim zaafım buysa şayet , cehennemini yaşarım .. yanarım !

Önemli Not : Yukarıdaki fotoğraf "Jon Danielsen" adlı kişiye aittir ..

Fotoğraf Kaynağı : http://rxj0n.deviantart.com/art/Cradle-of-light-37574530

bir aşıklık alışıklıksa

2008-11-19T12:58:00.003+02:00

herşeyden önceydi aşkımız. bundan beş sene önce, çocuk olmadan önce, ben doğmadan önce, benden önce, benden öte. en kuytu yerlerde saklanmış yaramaz çocuklar gibiydi. yine de herşeyden önce varmış gibi. son sözlerden önceydi hep bir önce.annemden önce babamın ellerinden önceydi.adımdan önce gelirdi.geldiği günden beri herşey onunla ilgili.
yağan yağmur onunla ilgili nehirlerde taşan su ve yangınlar içimdeki.özlemekler onunla ilgili.birileri anlatırdı, küçüktüm, yaşlı yaşlanmış dudaklarla masallar onunla ilgili.kar tanesi onunla ilgili dilime düşen ve menekşeler saksılarda üşüyen.sokaktaki çimler, martılar, deniz, mehtap, ellerim, gözlerim onunla ilgili.hiçbir yerde geçmeyen adım, adım adım yaklaşmalarım, çocukça suçlarım, kaçışlarım ve kendimi hapsedişim kendimden bir kuleye onunla ilgili.korkuyorsa anlatışım dilimde, yine de güveniyorsa en derinden içim,ağlamaya bile ağlamaklıysa gözlerim gidişilerinde, bakışlarımın ardında susuşum onunla ilgili.pamuk gibi bir çocuksa gözlerime bakıp gülümseyen ve beni arıyorsa gecenin bir yarısı ben uykudayken gözleri, hepsi onunla ilgili.
yine de birşeyler uzak bu gece yarısı ondan.bunca aşıklığımın ortasında yanık kokuyor tenim.istemekler bitmiyor.bitti sandıklarım yetmiyor.herşey onunla bu kadar ilgiliyken ilgisizliği can yakıyor.içim acıyor için için.içimde bi yangın gözlerim duman gözlerim yaşardı yine.ağlamaklıyım.ağlamamalıyım.umudum bu kadar ilgiliyken onla gülümser yine de yüzüm biter belki diye bu hüzün....

.. masallarda buluşsak biz ? .. "26"

2008-10-23T21:19:00.006+03:00

körkütük sarhoştum , aşka koşuyordum
bir yerde "dur" dediler
-nereye?
cevabını bilmiyordum
ve sustum ..

dün aşkı -sandığım- gördüm de ,
tiksinip kustum ..

Şuan birilerini pislik yerine koyduğum söylenip duruyor .. pisliğini görmesem , pislik yerine koyar mıydım ? pislikten kastımızsa uluorta yere keçi gibi zeytin tanecikleri serpiştirmek değil , aldatmak ! peki aldatılan kişiyi sen pislik yerine koymasan , bunu yapar mıydın ? küçük küçük aldatmalar , karşılıklıdır elbet .. büyükleriyle uğraşmam , büyükleri satılıktır ! bedeni satmaksa niyet ..

Önce birileriyle öpüştüğünü duymak , iç acıtan cinsten şok ediyor .. sonra bir vücut gösterisi yapıyorsun ! kaç puan aldın acep ..

Birileri zamanında demişti de , alttan alıp geçmeyi tercih etmiştim .. "yalanın küçüğü olur mu ? bir ilişkiye yalan girdiyse unut gitsin" ..
haklıydı elvin ..
-elvin , onu unutamadım(!) .. anlıyor musun ? ben hatamı şimdi anlıyorum .. küçük diye gördüğüm yalanı boşverdim ben , onu değil .. meğerse daha büyükleri varmış .. haklıydın elvin !

Evet , cümbüş daha yeni başlıyor .. nitekim ruha kastım yok ! bedene sövüyorum ben .. kirletilen bedene !

"nefret etmiş benden" .. edebilirsin elbette . tıpkı daha öncekine ettiğin gibi !
sen dudaklarını benim için mühürlemedin .. benden sonrakilere de açtın ! hem de iki-üç günde .. aniden öpüverdin !
ve sonra da demişsin ki ;
"ellerime karışma , nasıl istersem öyle dokunurum insanlara .. kime dokunacağıma karar veremezsin"
ben nasıl karışabilirim ki ? bu kadar mesafe varken seni zincirlerle bağlayıp başkasına gitmemen için sevgisizce turşunu kuracak değilim .. zorla güzellik olmaz hesabı ! sen zaten yapacağını yapmıştın , zavallı bir fahişe gibi ..
nefret etmen beni yaralamaz .. ben seninle yaşadıklarıma pişman olmuşum zaten (:
... {tam bu esnada okuyucu girer araya ve sorar yazara} .
*ben de yaşadım .. ben de ! ben de pişman oldum yaşadıklarıma .. peki pişmanlık mı kalıcıdır , nefret mi ?
-pişmanlık ..
*sizce neden ?
-nefret , gökyüzüne baktığında geçer .. denize daldığında gözlerini tuzlu suda yansa bile açarsın ve balıkları seyredersin , o sırada geçer ! ılık bir süt içersin , yine geçer .. kendini iyi hissedeceğin ne yaparsan yap , nefret o anda geçer ! ama pişmanlığı silemezsin , değiştiremezsin .. hatrı vardır [az tebessümleşme olur]
*güzel konuşuyorsun Tunca Bey .. biraz daha açar mısın demek istediklerini ?
-elbette .. yani mutlu olduğun veya kendini iyi hissettiğin anlarda nefreti düşünmezsin ! ama diyeceksin ki ; "iyi olduğum an geçince yine nefreti hatırlarım.." ! zaman geçtikçe , iyi oldukça nefret azalır sevgili okurum .. bir gün tamamen biter ! ve nefretten izler değil , güzel günlerden izler aklına gelir .. sonra onlar da kuş misali uçup giderler ! her şeyin ilacı zaman diye boşuna demiyorlar ..
*aa , evet ! anladım şimdi .. peki ya pişmanlık zamanla geçmez mi ? sonuçta bunu da hatırlamayacaksınız ..
-pişmanlık , yaptığını düşündüğün hatadan ortaya çıkar ! ve hatalarla ders almaz mıyız ? o sıcak sobaya ilk başta elimizi dokundururuz ve canımız yanar .. ve sonra bir daha oraya dokunmayacağımızı , dokunursak canımızın yanacağını biliriz ! aynı şekilde pişmanlık duyduğumuz şeyleri tekrar yaparsak , hata olur .. ve bu hatalar yeterince canımızı yakmıştır zaten ! canımızın daha fazla yanmamasını istediğimizden , yapmamak için aklımıza kazırız pişmanlığımızı .. zaman geçtikçe göreceksin ki ; artık canımızı acıtmayan bu pişmanlığı hatırladığımızda , sadece yapılmaması gereken bir durum veya davranış olarak aklımıza kazınmıştır ..
*sen ... .. ... .. . ... . . .. ..
. . . .
. . ..
{derken ürün ortadan kalkar ve söylenecek söz yarıda kalır .. çünkü ben .. . .. ... .. ... .}
uzak dur demişsin bana .. uzaktan sev !
belki öyle yapıyorumdur şuan .. belki öyle yapacağımdır ileride de ! fakat sen bir şey bilmeyeceksin , benim gibi ..
çok değer verdiğim birisi söylemişti :-
"o sana sevgiyle bakmıyor"
ve hep karşı çıkmıştım ona .. kızmıştım da ! hatta onu kaybedecek şekilde kızmıştım .. şimdi hangi şeyi kaybettiğim için "yazık" kelimesini kullanmalıyım ?
bence çok değer verdiğim birisi için .. çünkü haklıydı !
neyse
..
belki sen başka kollarda , ben başka vücutlarda yol çizeriz kendimize !
[gerisi boş]
-bunu yazmayalı da çok olmuştu-

ve şuanda aklıma gelen "duvar yazısı" niteliğinde birkaç kelamla yazımı noktalıyorum ..
Dünya seni benden alsın , sen dünyalar kadar seve dur ..
Dur , dünyalar kadar sevilen olasın .. sen dünyayı sustur !
nokta .

.. masallarda buluşsak biz ? .. "25"

2008-10-22T07:26:00.006+03:00

Ufak Paylaşımlar

şimdi ben bu yalnızlıktan şikayetçi değilken , dibime kadar giren insanları uzaklaştırmıyorsam bunun bir sebebi var elbet ..
yeni yüzlere bu kadar çabuk ısınabilmek senin eğiliminken , bendeki yalnızlığı gideren bedenlere bulaştırmam senin yüzünü ..
hele bir de öyle-böyle değil , daha yeni tanıştığın -ki bence gereği bile olmayan- biriyle bu kadar samimiyet içeren sözlere girişen sen .. bir de ruhuna laf ettirmezsin ya , ona anlam veremem ! anlam veremediğim şeylere bir yenisini daha eklemişim de , yeni çözüm buluyorum bunlara ..
"tatlım , şekerim , canım , yavrum" ..
sen bu sözleri kimlere söylerdin ki ? bu sözleri kimlere söylettirirdin bi de ..
artık ona-buna söylettiren bir sen varsın , bir de her an buna hazır ve nazırsın .
ah , insanlar bayağılaşıyor gözümde !
sen de öyle "eski" kontes .

bazen çıldırarak , son derece sapıkça hareketlere girmek istiyorum .. yolda yürürken ona buna sarkıntı olmak istiyorum ! ama işin garip yanı şu ki ; artık karşı cinslerim bundan rahatsızlık duymuyor .. en azından büyük bir kısmı ! bu bana tadımlık bir an yaşattıramaz , o yüzden marketten bir çikolata almak daha mantıklı ..

bazen de "o" bayan , "şu" bayan laf atsın diye saçlarımı kasten savuruyorum .. onlar beni izliyor , yanımdaki arkadaşımsa "oğlum seni çok fena kesti kız" demekten kendini alamıyor ! "vay canına!" diyerek amacıma ulaştığımı seziyorum ..
ve dikkat edilesi nokta nedir diye düşünmenizi isterken , size kendim cevabını hemen veriyorum !
"bazı kadınlar gibi kıçımı başımı açmadan dikkat çekebiliyorum"
ve işte ben bunu seviyorum ..

sıra geldi futbol şevkimi doyum noktasına taşıran birkaç cümleyi sizle paylaşmaya ..
ben de bir blogta okumuş ve bu cümleleri çok sevmiştim (:

"İlişki durumunda insanların iki ayrı forvet şeklinde davrandığına inanırım. Bir grup eski Fenerbahçeli Kejman gibi her pozisyona girmeye çalışır. Onlar için ilişki olasılıkları çok fazladır ve bunları kaçırmak istemezler. Ancak sonuç alabildikleri durum sayılıdır.Diğerleri ise Sergen’e benzer benim için. İstediklerinde, içlerinden geliyorsa atağa çıkarlar ve mutlaka sonuç alırlar. Fakat içlerinden gelmesi gerekir. O zaman kesinlikle başarırlar."

-- son zamanlarda
Sergen olmayı becerebildiğimi fark ettim ..
ve
ben
hep
Sergen
olmak
istemişimdir ..

Buruşmuş Sayfalar "14"

2008-10-19T00:34:00.003+03:00

Kısa Hikaye

Seni ilk gördüğüm andan beri... Evet yalan söylemiyorum. Seni ilk gördüğüm andan beri içimde bir tutku var. Hala tanışamadım seninle. Ama bir yolunu bulup tanışacağım seninle. Emin ol.

Her sabah o kafedesin. İki aydır bitiremediğin kitabınla beraber dalıyorsun bir bardak kahvenin içine. Saat on buçuğa geldiğinde kalkıp gidiyorsun. Bense hemen oturuyorum yerine. Hayaller kurmaya başlıyorum. Seninle tanışma hayalleri. Elbet tanışacağız emin ol.

Oturduğun kırmızı deri koltukta senin yanına nasıl gelsem diye düşünüyorum hep. Ne desem sana yanına geldiğimde. Konuşamamki... Utanırım, rezil olurum sana oracıkta. Akar yaşlar gözlerimden o an. Ama yeneceğim gururumu bir gün. Emin ol.

Gene böyle bir hayalden sonra attım kendimi salaş bir bara. Kaybedene kadar kendimi aktı gitti bardaklar önümde. "Kapatıyoruz arkadaş" dedi barmen. Bense sıkıntıyla çıktım bardan. Evimin yolunu tuttum. Mahalleye girdim ve seni gördüm. Melekler mi gösterdi seni o an? Ne oldu anlamadım. Ama sen ne gariptir yan apartmanın kapsını açtın. "İşte bu" dedim içimden. Hemen eve koştum. Su ısıttım. Gece nöbeti için tak dostum kahvemi hazırladım. Balkona kuruldum. Ölene kadar baklerdim seni orada emin ol.

Hava soğuktu ve ben balkondaydım. Üşümüyordum ama. Sana yakındım ya. Isıtıyordu düşüncen beni. Çıkıcaktın elbet biliyorum. Her sabah gittiğin kafeye gidicektin gene. Ve ben konuşacaktım seninle. Emin ol.

Sabah oldu ve çıktın. Ama tek başına değildin. Yanında üç kişi vardı. İkisinin okşadın saçlarını. Ne şevkatliydin öyle? Kapının önünde bekleyen okul servisine bindirdin onları. Öbürüne ise sarıldın uzun uzun. Öptün dudaklarını aşkının sıcaklığıyla. Ve onuda uğurladın...

Bense ağladım uzun uzun...

Haykırışlar-4

2008-10-18T18:45:00.003+03:00

Gitsem artık buralardan. Uzaklara gitsem. Bıraksam her şeyi geride gitsem... Gitmek mi nereye? Uzaklara,uzaklara mı ne kadar uzaklara... Bilmem çok uzaklara. Ama neden? Neden mi. Nedeni var mı? Yok... Sen de biliyorsun olmuyor buralarda. Küçük bu şehir...

İşte öyle bir geceydi. Ne güzeldi değil mi? Seviyorum bu şehri yaa... Seviyor musun ama nasıl? İşte seviyorum nasılı var mı? Her türlü acıyı,mutluluğu burada yaşadım ben. Burada mı.. Ne güzel..Burada doğdum burada öleceğim...

Küçük bu şehir. Sence de değil mi? O olmadan boğulmuyor musun sen de? Boğulmak mı? Boğulmak nereden çıktı şimdi... Geçen gece çıktı hani.. Onsuz geçen gece. Hatırlamıyor musun?Hatırlamak,evet hatırlıyorum. Ağlayıp durmuştun..Sen mi? Ya da ben mi.. Öyle bir şey...

Burada öleceğim... Ve evleneceğim burada. Çocuklarım da burada büyüyecek. Çocuklar mı? Onlar nereden çıktı? Çıktı işte boşver. Herkesin hayalinde olan pembe panjurlu, bahçeli evi de alacağım. Evi mi alacaksın? Alamazsın... Neden? Nedeni yok... Olmaz mı var. Gidiyorum ben buralardan sen evden bahsediyorsun. Hem de bahçeli. Yapma gitmek mi. Gidemezsin biliyorum. Giderim, gideceğim... Gidemeyeceksin. İkimiz de biliyoruz. İkimiz mi? Sen kim ben kim? Sen de ben ben de ben. Karıştı yine cümleler... Aman neyse... Sonuç olarak kalıyorsun. Onu bırakıp gidemeyeceğini biliyorum... Biliyorsun. Çok şey biliyorsun...,Sinirlendim yine. Sinirlerimi atsam gitsem. Gidemem ki, gidemezsin ki... Biliyoruz... Onsuz yapamazsın! Sen mi. Yani ben yapamam..Onun gibi bir şey. Benliğim içindeki ikinci benle savaşırken ben yine susuyorum... Yetersiz kalıyor cümleler...

NOT:Bu sefer değişik bir şeyler geldi içimden.Bilmem bu şekil işte...

Aşk Dile Geldi - 4

2008-10-17T14:35:00.004+03:00

SEVGİLİYE

Seninle girmiştim sevgi dünyasına
Umutla bakmıştım yeniden hayata
Işığım olmuştu gülen gözlerin
Ellerinden yudumlamıştım mutluluğu

Yine seninle yıkılmıştı hayallerim
Gözyaşlarımla ıslanmıştı hatıralarım
Alışmalıydım artık yalnız yıllara
Kalbimde sevgin,sensiz yaşamaya

Ne olur çıkma tekrar karşıma
Sızlayan yaramı deşme yeniden
Hakkın yok artık ellerimi tutmaya
Kurmaya çalıştığım düzeni bozmaya

Delice sevsem de seni hala
Çarpsa da kalbim eskisi gibi
Bir daha güvenmem asla sana
Kapattım o defteri yıllar önce...

Siyah - 14

2008-10-14T23:56:00.009+03:00

**AYÇA'YA**

Duyulan sesler haberi veriyor şimdi. Kurtların ulumasından anlaşılıyor dolunay'ın kıyafetini çıkardığı. Sanki çok güzel bir kadının meşk öncesi hazırlanışına hayranlık naralarıydı kurtların uluması. Bulutlar yavaş yavaş sıyrılırken omuzlarından palıyordu eteklerinin uçları. Rüzgar da hafiften ıslık çalarken balkonun trabzanlarına iki eliyle tutunarak gözlerini kapadı o an, derin bir nefes aldıktan sonra masmavi gözlerini açıp baktı dolunaya. Dolunay da memnundu ki bu duruma yansıttığı ışık sadece ve sadece Onun gözlerinde parladı. Adından da belliydi ki o dolunay'ın bir parçasıydı.

Onun gözlerinde dolunay fotoğraf karesine sığmayacak kadar devasaydı. Öyle ki, alabildiğine yakın ve parlaktı. Hayallerini anlattı AYparÇAsı ve dolunay aksetti ışığını. Umutla sola eğdi başını ve gülümseyerek aldığı nefesini geri verdi. Ve sevincin getirdiği gözyaşı, yüzüklü işaret parmağına damladı.

Kurtlar bu sefer kıskançlık dolu bir tonla ulumaya başladı. Bir nefes alış-veriş süresine sığdırabiliyordu çünkü O ve dolunay diyaloglarını. Sözü geçen tüm bu şeyler bir nefes alış-veriş sırasında fotoğraf kareleri şeklinde yerleşti gökyüzüne, ve bir dilek tuttu o karelerden biri kayıp düşerken yeryüzüne. Dolunay anlattı gerçekleşeceğini mavi gözlerine ve o bir damla yaş nazlanarak damladı. Kurtlar pes edip eğdiler başlarını; sanki taş kalpli bir cellata kurban gideceklermiş gibi.

Ay üzerine çekerken hırkasını havada asılı kaldı son bir bakış . Derindi O ve parlaktı dolunay. Derin ve parlak bakışlar rüzgarın kalbinde sarmaş dolaş oldular. Ve uykunun kollarında rüyaların eşsiz köşklerine yer ayırtıldı. Köşkler de öyle böyle değil; merdivenleri bulutlar arasında, kapısı da dolunay kadardı -aslında dolunaydı-. Duvarları ve tavanları umutlarındaki bulanıklığın netleşmiş kıvamıyla kaplıydı.

Mavi gözler gündüz açıldığında o köşklerin en güzelinin tavanına bakmaktaydı...

Not: Kendimi bildim bileli (bebeklikten bu yana) arkadaşım, kardeşim, dert ortağım olan Ayça adlı dostumla bir gün iş çıkışımızda buluşup eve dönerken yolda bu müthiş manzarayı fark ettik ve Ayça kıskıvrak bu kareyi yakaladı. Fotoğrafçı kendisi vesselam ve yazılarımı takip eder sağolsun. Bu kareyi yakaladıktan sonra benden bir yazı yazmamı istedi bu fotoğrafa ve mutlak suretle kırmadım onu. İlk kez de o okudu. Beğenisine sunup onaylattım umarım siz de beğenirsiniz. Sevgiler :)

Deli miymiş? 3

2008-10-14T23:53:00.002+03:00

Hadi ölümün şarkısını söyleyelim bir sedyenin üstünde daha önce hiç görmediğin bir makineye bağlıyken..Halbuki daha bir saat önce gülüyordun haykıra haykıra.Ne oldu da buradasın şimdi?Tanrım'm burnuma soktukları da ne?Filmlerde görürdüm hep de üzülürdüm..Şimdi ben hangi senaryonun içindeyim?Elimi kaldırıp çıkarmak istedim ama parmaklarm,ellerim bağlıydı bir makineye ve kalp atışlarımın sesini duyuyordum kulaklarımın yakınında...İşte dedim galiba son bunun gibi bir şey bu kadar basit bu kadar çabuk..Ve her şey bu kadar güzelken bir anda geliveriyor.
Gözümden istemsiz düştü gözyaşlarım,kulağımda en sevdiğim parça çalıyordu nereden geldiğini kestiremediğim,bana bağlı olan ne varsa tanıdığım tek şey serumdu sanırım:)Hareket edemiyordum,gitmem gereken dersim vardı hatta dersi ekmeyi düşünmüştüm evde uyumak için ama birden gitmek istedim işte.Akşam arkadaşlarla barda buluşup bir iki bira içecektik sonra şarkı söylemeye gidecektik gitarlar eşliğinde..Yarın sevgilimle buluşup sıcak çikolata içecektik dışarıda yağmur yağarken sonra da fotoğraf çekecektik ve bu gece fotoğraf makinemi ayarlamam gerekiyordu.Bu kadar işim varken ne yapıyordum burada..Bırakın dedim gitmem gerek...Kalbin artık seni eskisi kadar sevmiyor dediler..Öylece kaldım orada...
Kalbim beni artık sevmiyor...Dayanmasını da beklemiyordum zaten..Hiç böyle oyunbozanlık edecğini düşünmemiştim.Daha yaşayacak ne güzel aşklarımız ne büyük başarılarımız ne doruk noktalardki heyecanlarımız vardı bizi bekleyen..
Hadi ölümün şarkısını söyleyelim hep beraber bu kada yakınken bize.Bu kadar her an bizimleyken..Her şeyi başlatıp her şeyi bitirirken...Ama inadına yaşamak var bir de inadına hayır demek...Çirkinliklerden sıyrılıp güzellikleri görmek..inadına yaşamak var kablolara bağlıyken bile,inadına gidemeyeceğini bile bile dokuzda barda olmam gerek demek var,inadına sarılmak var sevgiline..inadına...

.. masallarda buluşsak biz ? .. "24"

2008-10-14T05:47:00.011+03:00

hep sana yaklaşmaya çalıştım ,

ve hep bir bahanem vardı ..

çalıştığın yerdeki bütün elemanlar o turuncu tişörtten giyiyor .. bir tek senin turuncu tişörtün farklı ! farklı değil aslında , hepsiyle aynı .. ama senin farklılığın
sen farklısın .
buna emin miyim ?
bilmiyorum .. ama ne fark eder ki ? senin farklı olduğunu düşünüyorum . sen ne düşünüyorsun ?
gördüğüm yüz melek yüzü gibi .. ben hep meleğe baktığımı zannederim , biliyor musun ? hastayım sanırım . ama senin yüzün daha farklı .. farklı olduğundan mı ki ? melek yüzüne ellerimi değdirmek istiyorum . yanaklarını sarmak istiyorum iki elimle .. sen hep içerdesin , bense dışardan geldim ! ellerim soğuk biraz , senin deyiminleyse buz gibi .. ama o an ne fark eder ki ?

bulanık görüyorum .. ellerim de titrek biraz ! bir bahane bulup , arkadaşımı peşime taktım bu akşam yine .. arkadaşımı da seviyorum ama amacım seni görmek ? heyecanla kapıdan giriyorum içeri . başım dönüyor ! müthiş bir şekilde kararıyor her yer .. sen pespembesin ! sonra turuncu .. tişörtün çok yakışıyor sana ! o çalıştığın yerdeki bütün elemanların giydiği turuncu tişört , senin üzerinde çok daha şahane durmakta .. daha önce söylemiş miydim ?
öğle tatilin var mı ? nerde yemek yiyorsun ?
ah . bilmiyorum ..
aklım çok karışık ! doğru mu yapıyorum ?
benimle gel , seni güzel bir yere götüreceğim ..
oranın yemekleri çok güzel ama ?
gel .. hadi gel !
sınırı aşmadan susuyorum şimdi , tamam .. sonra yine geleceğim ama , görüşürüz !

bulaşıkları yıkıyorum , ellerim buruşuyor ..
soğuk suda yıkanıyorum , şampuan kalmamış .. ve saçlarım tel tel oldu ! uzun saç bana gerçekten yakışıyor mu ? merak ediyorum ..
şimdi biraz kestireyim televizyon izlerken , yarın sabah da çamaşırları yıkarım ..
uyuyorum .. uyuyorum .. uyuyorum !
ve uyandığımda çok sersemdim . şapşal şapşal etrafı süzüyordum .. aradığım şey rüyamdaki kadın olabilir miydi ki ?
rüyamda seviştiğim kadın çok güzeldi .. ürkek bir ses tonu vardı ve heyecandan olsa gerek titriyordu ! işimiz bittiğinde o yanıma uzandı , bense o uyuduğunda yataktan kalkıp gittim .. not bile bırakmadan ..
kalkıp yüzümü yıkadım ! yüzümü yıkarken farkına vardım da , ellerim yumuşamış .. ya da yüzümdeki eller farklı kişilerin(!) .. anlam veremeden musluğu kapadım !
"aaa evet , çamaşırları yıkayacaktım" dedim .. çamaşır makinası yokmuş gibi elde yıkayıverdim ! uzun sürmedi .. ne de olsa pasaklı bir gencim ! genç miyim ? iltifat gibi geldi de bi an .. ruhum genç belki de , bedenim öyle göstermiyor çünkü pek !
sonra yine uyudum ..
şuan uyuyorum ! uyuyorum .. uyuyorum !
ve uyandığımda yine çok sersemdim . şapşal şapşal etrafı süzüyordum .. bu kez aradığım şey neydi ?
ve yarım saat sonra farkına vardım ! o an mısır gevreği koyuyordum kaseye ..
"sonra yine geleceğim , görüşürüz" dedikten sonra günlerce yanına gitmediğim turuncu tişörtlü melek ! söz vermiştim .. belki kendi kendimeydi ve o umursamamıştı ? ama yine de söz vermiştim ..
kesinlikle bu kez şapşallığımın sebebi oydu !
yüzümü yıkadım hemen .. koltuğa yaslanıp yere oturdum bi müddet ve düşündüm ! rüyamdaki kadınla onu aldatmıştım .. kötü hissediyordum ! yüzüne nasıl bakacaktım ? melek o ! ya anlarsa ?
cesaretimi topladım ve evden çıktım günler sonra ..

parmaklarım üşüdü soğuktan . aslında eldivenleri değiştirmeliyim ! biraz normal olmam gerek .. ne o parmak uçları kesik eldivenler ? neye yarıyor ki ..
yürüdüm ..
yürürken ne için gittiğimi düşündüm .. içeri girdiğimde ne diyecektim ben !
ve yine bir bahane buldum .. fark ettim de ben sana gelirken hep bir bahane bulabiliyorum ! ve bu kez bahanemi kendi başıma ürettim . yanımda bir arkadaşım yoktu ve yalnız başıma yanına geliyordum !
yürüdüm ..
kapıdan içeri girdim ! çok büyük bu alışveriş merkezi ..
yürüyen merdivenler senin çalıştığın yere daha yakın ! çıktığımda tam karşımda oluyorsun .. direkt seni görebiliyorum !
ne zaman içeri girsem , sen de bana bakıyordun .. ama kesik kesik !
sana kafamı her çevirdiğimde bana bakıyor oluyordun .. ama kesik kesik !

*yardım edebilir miyim ?
-ben .. ben ".... dergisi" arıyordum ! ekim sayısı geldi mi acaba ?
*bir dakika bakayım .
dedin ve bilgisayardan baktın . sonra bana dönüp ;
*buyrun , bu taraftan ..
dedin . ve arkandan geliyordum .. parfümün çok güzel kokuyordu !
saçların çok güzel .. bugün bir farklı güzelsin ..
*işte burada .. her geldiğinizde bu dergiden alıyorsunuz . güzel mi acaba ?
-hayır , güzel olan sensin ..
*efendim?
-dergi ? ah , evet . çok güzel ! ben bir yazarım . yani öyle sayılırım .. örnek olsun diye alıyorum
*ne kadar hoş
dedin ve gülümsedin .. kendimi o an aptal gibi hissettim
-erkek arkadaşın var mı ?
*anlamadım ?
-şey .. daha önce hep bi arkadaşımla geliyordum da , o da senin erkek arkadaşın olduğunu düşünüyor
*hayır , yok
dedin ve tebessüm ettin .. biraz da sinirlendin sanki
-bu turuncu tişörtlerden giymek zorunda mı herkes ?
*evet , niye ki ?
-sadece sen giymelisin .
*neden

-en çok sana yakışıyor ..
*sen çok garipsin .
dedin ve gözgözeydik o an .. salakça bakıyordum sana ! niye garip olduğumu düşündüğünü düşünüyordum .. o an çok aptalca konuştuğumun farkındaydım aslında ! ne söylediğimi bile bilmiyordum . ve
-ben seni aldattım .. bana kızma olur mu ?
*ne ? nasıl .. nasıl yani ? anlayamadım .
-ilk gördüğüm rüyamda bir başkası vardı .. seni görmedim , başkasıydı gördüğüm . ve onunla oldum ..
dedim ve sustun . bir şey demedin ! ne diyebilirdin ki .. saçmalamaya devam ettim
-sen .. gözlerin ışıldıyor ve sen .. sen çok güzelsin !
*teşekkür ederim
-sadece bu kadar mı ?
*ne dememi bekliyorsun ki ?
-sana aşık oldum sanırım .
*dergiyi alıyor musunuz ?
-sana aşık olduğumu söylüyorum .. beni duymuyor musun ?
*dergi 5 ytl .. birikmiş paranız varsa geçmemi ister misiniz ?
-iyi günler .
dedim ve sana hiçbir şey deme hakkı vermeden oradan ayrıldım .. senin çalıştığın yerle aynı katta olan ve hep kahvesini içtiğim bir yer vardı ! oraya gittim .. kahvemi alıp masalardan birini seçtim ! dört ya da beş şeker almışım yine , çok şekerli içiyorum kahveyi de çayı da .. sen hangisini seviyorsun ? ve şekersiz mi içersin ? bilmiyorum ki .. ben yine de şekerli içsem iyi olur , öbür türlü zevk alamıyorum ..
sigaramı yakmıştım ve kahvemi içiyordum ki karşıma oturdun ..

*özür dilerim , hiç beklemediğim bi anda geldin .
-beklediğin anda gelsem , bir özelliği olur muydu ?
*tamam , saçmalıyorum ve orda da saçmaladım ..
-ee ?
*ben de .. sanırım ben de sana aşığım , bilmiyorum
-nerden bu kanıya vardın ?
*yapma .. farkında değil misin , hep sana bakıyorum .. bir haftadır gelmedin , seni çok merak ettim .
-evdeydim .
*bir hafta boyunca evde miydin ?
-şimdiden kıskançlık mı yapıyorsun ? evet , evet .. evdeydim .
*hiç çıkmadığına göre canın bir şeye sıkılmış olmalı ?
-gerçekten ne yaptığımı bilmiyorum .. devamlı uyudum sanırım
*seni özledim
-gerçekten mi ?
*evet . şey .. seni her gün görmeye alışmıştım ! sanırım çalıştığım saatleri biliyorsun ve hep o saatlerde geliyorsun . bu çok hoşuma gidiyor .. her gün seni göreceğim o saatleri bekliyorum ama bunu bilmiyorsun tabi .
dedin ve bir şeyler daha söylemek istiyor gibiydin fakat duraksadın .. yutkundun
-susma ..
*pardon , heyecanlıyım .. saçların çok güzel
-niye ? kıvırcıklar mı hoşuna gidiyor yoksa ?
*hayır , her kıvırcık değil .. normalde hiç dikkatimi çekmez . ama sanırım sana ait oldukları için beğeniyorum ..
-kahve içmek ister misin ?
*tabi ..
uzun bir süre susmuştuk ve kahvelerimizi yudumladık . sen kahvene iki şeker attın .. ve sigara içmiyorsun pek .. nadiren ! bana eşlik etmek için bir tane içtin . ama sana sigaranın yakışmadığını düşündüm .. çünkü sana melek gözüyle bakmaktayım !
bir süre daha konuşmamıştık . sonra kahvelerimiz bitti ve kalktık ..
*benim işe dönmem gerek .
-biliyorum ..
*yarın gelecek misin ?
-bilmiyorum ..
*bunun böyle havada kalmasını istemiyorum
-sanırım ben de ..
*bugün geldiğin için teşekkür ederim
-bir şey değil ..

umarım yarın yine gelirim , umarım sana gelebilecek bir bahanem olur ..
ve umarım bu bahaneler hiç bitmez

Deli miymiş? 2

2008-10-12T19:15:00.002+03:00

Annemle konuştum dün gece..Bilmediğim sebeplerden sesini duyunca uyandım.Kurtar dedim beni..Kurtar ki beni getirdiğin cennetine geri döneyim..Kapadı yüzüme,konuşmadı bile..Bugün duvarlarını daha önce hiç görmediğim bir oda da öylece oturuyorum yalnız ve eşyasız..Nereye geldiğimi anlıyorum sanırım..Aa..şu duvardaki erik ağacım olacaktı hani umutla paçavralar bağladığım dallarına..Çocuktum,gülerdi annem..Sesler duyuyorum Tanrı'm!Çekilmez bu çığlıklar..Evimdekilerin aynısı..Susmak bilmeyen hani,hatta bazı geceler kanatan bileklerimi.Kimin bu çığlıklar TANRI'M BİR KEZ İYİ OLABİLECEĞİNE İNANDIR!Kedim vardı benim..Nerede?............duyamıyorum....
Uyandım sanırım...Yatağımda soysuzluk var inanamıyorum!Bir kral var bir de pişirdiğim ördek..Nasıl yani o gittiğim sinema filmi değil mi yastığımın altındaki?Dediklerimi anlamıyorlarmış..Anlatıyorum dinlemiyorlar..Yine suçlu ben oluyorum..Nereye gitti o cadde ahh nereye.....bilemiyorum...
Bugün de aynı uyanmadım sanırım bilmiyorum.Gündüz mü gece mi ayırt edemiyorum..Birini bekliyorum ama kimi unuttum.Canım dürüm ayran istiyor ama alan da yok söz eden de..Bugün artık yere bakmadan yürümem gerektiğini söylediler.Neden anlamadım..Kedim dedim bir de şarabım vardı ikinci çekmecede..Nerede kadehlerim nerede?...
Bugün,dün,yarın,pazartesi,perşembe,ayın üçü,sekizi,ayın ortası,yılbaşı,bayram..
3 senem mi geçmiiş ne burada..Hatırladım tamam..Uyuştuğunu sandığım içim nasıl da yandı nasıl da kavruldum nasıl da deştim kendimi..Hatırladım seni ıslak zeminli o cadde de nasıl kaybettiğimi..Hatırladım ki her gün doyamadan öptüğüm o yüzün kanlar içindeyken ne kadar öldüğümü her anımda..Hatırladım ki kediyi alacaktık tatil dönüşü,pişmiş ördek istemiştik de paramız yetip de yiyemeden geri dönmüştük.Gece filme gidecektik şu fragmanlarının her yerde dönen..Bir de dürüm ayran dedik Taksim'de.Erik ağacına dilek paçavralarımızdan birini asacaktık hayalini kurduğumuz o ev için..Planları alt üst ettin!...
Huyun du aslında hep geç kalmak..Kız başımla ben beklerdim seni,ama geç kalsan da gelirdin hep..Bu kez gelemedin..Neden bilmem...Hatırladım evet..Kızdım sana cesedin öyle cadde de uzanırken kan içinde..Hani dedim HANİ İKİ ELİN KANDA OLSA GELİRDİN?...Bak iki elinde kanda!Yine ben erken geldim..Kahretsin!..
Yere bakmadan yürüyecekmişim!Bastığım her kaldırım da cesedin var da eziyormuşum gibi geliyor taptığım bedene..Nasıl uyuyayım şimdi sensiz o yatakta,nasıl izleyeyim o filmi,nasıl geçeyim o caddeden..Söylesen..yok o da olmaz...zaten suçlu olduğunda şuan olduğu gibi susardın..
Bir daha yok seninle konuşmak falan..Planları bozup gitmek huyun oldu.Son yaptığın affedilmez..Kaç gece bekledim gelmedin..Yine iyi sabrettim,on beş dakikaya kızardım bilirsin..Bu kez 3 yıl bekledim..Artık gelmez dediler,eh anlamak da o kadar zor olmadı..
Annem kediyi satmış..Ben de eşyalarımı falan topladım..Ne istersen yap artık..Ben ördek yemeye gidiyorum...

Haykırışlar-3

2008-10-11T17:25:00.001+03:00

Off çıldıracağım! Hiç yorulmaz mı düşünceler. Ben yoruldum onları anlamaya çalışmaktan. Onlar inatla oluşuyorlar beynimde. Bana karşılar sanki. Hepsi ben delireyim diye çabalıyor. Yeter artık geçmeyin oradan buradan. Rahat bırakın beynimi. Hepsi de sokaktan geçen insanlar gibi; UMURSAMAZLAR! İçlerinden bazıları çökse de aldıran yok. İstediklerimi (istediğim düşünceleri) oluştursalar en azından. Yok nerede? Yağmurlu bir günde kaldırımda kalakalmış bir sokak çocuğu gibi hissediyorum kendimi. Onun gibi biliyorum ki kimse şemsiye açıp kuru bir yere buyur etmeyecek beni. Hadi ama kesin artık. Tamam, biliyorum kalbimden duman tütmeye devam ettikçe oluşacaksınız ama biraz mola lütfen. Ben de insanım!

Buruşmuş Sayfalar "13"

2008-10-09T14:54:00.003+03:00

Hayali Gücüm

Zaman duruyor sanki hayal kurunca.
Soyutluyorum dünyadan kendimi.
Benim zamanım, benim hikayem, benim dünyam...
Hepsini yaratıyorum teker teker.

Yaratıcı ben oluyorum o an.
Kaderler çiziyorum iyi kötü.
Ardından bakmıyorum bile felaketlerin.
Yükseklerden izliyorum bencilce.

İşte o zaman tapıyor insanlar bana.
Korkunun getirdiği gücüme tapıyorlar.
Derman arayanlar sığınıyor bana.
Alıyorum onları şevkatli kollarımın arasına.

Haykırıyorum dağlara yıkılın diye.
Emrediyorum okyanuslara ve denizlere.
Yanlızca bağırıyorum kullarıma,
"Ben Tanrı'yım" diye...

Siyah - 13

2008-10-08T17:58:00.005+03:00

Denizin kıyısında dalgalarla birlikte kumlar çekilse ayaklarımın altından. Onlara takılıp ayak uçlarımdan çekilip sıyrılsa bu huzursuzluk. Bu sabah yine güneş doğdu diye hayıflanmak yerine bir kere bakabilsem gülümseyerek gökyüzüne?

Sa se... Sa... Se... Dilek kipleri mıhlandı dilime...

Ne tadı kaldı bu yolculuğun ne tuzu. Karanlıkta önünü görmeden yürümek bu! Boşluğa basana kadar beklemek bir yandan. Hem de öyle böyle değil, bile bile beklemek. Beklerken de hiç o boşluğa rastlamayacak cinsten hayat sürmek.

Hep bir çaba var mutluluğa ulaşmak adına, hayat boyu, huzur için inşa edilmeye çalışılan, yer yer enkazlar barındıran ruhların serüveni.

İçindeyken karşı koyamayıp bir güzel yedelendiğin fakat dönüp baktığında alabildiğine alay eildebilecek ve ezilebilecek şeylerle oyalan dur.

+Gözlerimi bir süreliğine kapatSAm iyi olur sanki.
-Söylemekle olur mu canım?

[ huzur lazım ]

Aşk Dile Geldi - 3

2008-10-08T07:41:00.003+03:00

YAĞMURLU BİR GÜNDÜ

Mevsimler gelip geçiyor yine,

Yapraklar dökülüp yeşeriyor yeniden

O yağmurlu sonbahar günü

Çoktan unutuldu belki de

Oysa benim dün gibi hayalimde

Çok uzaklara gidecekti

Arkadaşlığımın yokluğu onu üzecekti

İşte bunlardı bana söyledikleri

Bense hiçbir şey diyememiştim.

Yaşlar belirmişti gözlerimde

Silmişti eliyle hafifçe

Sanmıştı ki;

Bunlar bir dostluğun gidişi içindi

Beni anlayamamıştı her zamanki gibi

Ben kaybolan ümitlerim,

Yıkılan hayallerim için ağlıyordum.

Bugün yine yağmurlu bir gün

Şuursuzca dolaşıyorum sokaklarda

Ne istediğimi bile bilmiyorum.

Kimbilir,belki de

Kaybolan aşkımı arıyorum

Onu benden alan yağmurun

Yine vereceği günü bekliyorum...

sessizliğimin sesi "5"

2008-10-05T23:55:00.001+03:00

açılması zor bir pencere var önümdecamı da kırık üstelik

eliden yerlere göl olacak derece kan akıtacak

ve yine üste çıkacak anılarla dolu...

gri ama renkliyi oynar anılar

bu sahne..
var gücüyle yüksekve bir o kadar alçakça !...

bu sahne hayat dolu...

Aşk Dile Geldi - 2

2008-10-05T16:46:00.004+03:00

OĞLUMA

Dünyaya ilk haykırışınla birlikte
Yepyeni bir sayfa açıldı hayatımda
Gayesiz yaşantıma bir yön,
Fersiz gözlerime ışık verdin...
Artık seninle gülüp,ağlayan
İlk heceni,ilk adımını izleyen
Mutluluğu ta içimde hisseden
Gerçek sevgiyi tadan anneyim ben...
Sabahları ilk duam senin için,
Aklımdan çıkmayan tatlı sesin
Yaramazlıkların,cilvelerinle sen,
Benim tüm dünyam oldun...
Sakın borçlu hissetme kendini
Ben büyütüyorsam seni yarınlara
Sen bana en kutsal ünvanı,
"Anne" sözünü bağışladın yavrum...

1981 tarihinde Tolga Kölük'e yazılmıştır
Not : Resim alıntıdır.

Siyah - 12

2008-10-05T01:21:00.003+03:00

Özlet ama gitme...

Üşümüş ellerimi avucunda ısıt, öyle bir an ki nefes alamadığımda bile kokun burnumda tütsün. Öyle uzaklaş ki özleminle ağlamaktan buruşsun yüzüm. Hayatın düzeninde savruk bir bölümüm. Parçalarım sende bütün, elerim yüzümde toparlanmak için sana dönüşüm.

İçimi titreten o tatlı hüzünün, bi de kısık gözlerle uzunca süzüşün sana yürüyüşümü. Hepsi hala aynı yerde hafızamda, aynı tazelikte.

Değerler aynı yerde...

Fikirler aynı yerde...

Bir tuvaldeki kadın inceliğinde, bir mumun ışığının titreyişinde, bir parçanın meodisinde; heryerde - aynı yerde...

Bir cenin pozisyonunda kucağında uyurken kulağıma fısıldamıştın ya, duymuştum ama belli etmedim. Belli etmedim kalan zaman bizim olsun, benimle olasın diye...

Herşey aynı yerde, odamın ortasında, yerde bir biblo ağlıyor şimdi ne zaman döner o diye...

Bir yandan da bana dokunduruyor:

"Sen istedin 'özleyeyim' diye..."

.. masallarda buluşsak biz ? .. "23"

2008-10-05T01:05:00.003+03:00

"Benimle oynar mısın ?"

Kör oldum . bildiğin kör ..
gözlerim görüyor aslında ama görmek istemezcesine kapattım artık !
bu tertemiz vücudu daha fazla kirletip aşağılıkça , ölmesini izlemeye niyetim yok benim ..
evrim geçirmek değil bu , tamamen geriye doğru gitmek .. ama geriye gitmek de eski haline dönmek değil , tamamen çürümek ! hani vardı ya benim çürüklerim ..
pislik , iğrençlik , fahişelik kokan şeyler bana göre değil .. uzak . hem de çok uzak ! Allah'a daha yakın , benden uzak .
ve söylenen sözler kadar aşağılık işte o .
lafta kaldı , aşağılıktı .
havada bıraktı , oyuncaktım .
ufalanmışım iyice ve hiçbir değeri kalmayan bir altın oyuncağım ..

Sağır oldum . bildiğin sağır ..
kulaklarım duyuyor aslında ama duymak istemezcesine kapattım artık !
ne ondan , ne de bir başkasından ona dair gelecek hiçbir habere veya söze tahammülüm kalmadı .
yıprandıkça yıprandım
yıpratıldıkça ağladım
ağladıkça ölüme daha yakındım
hep söylendim , hep ona yakındım
artık susmalıyım .
kulaklarımı ve gözlerimi ikinci , üçüncü tekil ve çoğul şahıslara kapattım .
birinci çoğul şahıssa zaten yok !
odada asılı duran kapkaranlık bir birinci tekil şahıs var .. onun yalanları var .. onun pisliklerini kaldırdım .
Kağan'ın dediği gibi , o benim zavallım ..

Şey .. hani tozlu raflara kaldırılan altın bir oyuncağım ya ben ?
bir gün bir çocuk gelecek ve beni alacak oradan .. altın olduğumu fark edecek ve bana değerler biçecek .. birilerine satmayacak , kendi oynayacak !
seni seviyorum çocuk .
evet , seni seviyorum !

Tunca'yla oynayın .. hadi oynayın
Sevgili Bülent Ortaçgil'den de bi alıntı yapmak istedim ;
"Susulsam, kusur olsam
Ağızdaki küfür olsam
Doğuştan esir olsam
Yine de oynar mısın benimle"

Bülent Ortaçgil ..

Haykırışlar-2

2008-10-02T21:57:00.002+03:00

Bu gece dünya pek bir soğuk.Gökyüzü sıkıntılı ve yıldızlar titrek.Her gece yarısı "ben buradayım" dercesine bağıran yarasalar bile sessiz,usulca tünemişler.En ufak bir yaprak bile kıpırdamıyor sanki.Ve ben...Gecenin karanlığında yüzümü aya dönmüş dikiliyorum.Karanlığın beni içine hapsetmesini beklermişcesine.Dünya bu gece pek bir çksüz sanki.Terk edilmiş adeta bütün varlıklar.Dağ,taş sükut içinde.Ve ben...Gecenin karanlığında dikilmiş sessizliği dinliyorum.Gökyüzünden yeryüzüne inip beni başka diyarlara götürecek ışığı beklercesine.Melekler ve şeytanlar saklanmışlar bir yere,ortaya çıkmaya ürküyor gibiler.Dünya bu gece pek hüzünlü.Boynunu bükmüş çiçekler,bulutların ağlamasını bekliyorlar.Ve ben...Dizlerimin üstüne çökmüşüm.Bir savaşta arkamdan vurulmuşcasına..Bir yabancının beni öldürmesinden çok bir tanıdığın sırtını dönmesi gibi.Evren pek bir küçük bu gece.Sanki bütün sistemler bir adım ötemde..Erişilmez değilmiş hiçbiri.Güneş soğuktan yakıyor içimi.Ve ben yere uzanmışım...Ellerimi iki yana açmış,gözlerim sımsıkı kapalı.Birinin gelip yüreğimi çıkarmasını beklermişcesine.Yer sıcağından yakıyor bu gece beni.Alev alıyor giysilerim.Güneş soğutmaya yetmiyor yeryüzünü.Bedenimi yakıyor ay,yıldızlar,otlar ve koca evren..Bu gece her şey pek bir yakıcı-acıtıcı.Ve ben...Yanmış bütün bedenim.Uzandığım yerde kapkara bir is tabakası.Biri geliyor karanlıktan..Kavrulmuş yüreğimi çıkarıyor küllerin arasından.Ve gidiyor ardına bakmadan.Gökyüzünden yeryüzüne inen ışıkla birlikte kayboluyor.Ilık bir rüzgar geriye kalan ve yanık kokusuyla savrulan küller...

.. masallarda buluşsak biz ? .. "22"

2008-10-02T00:55:00.010+03:00

ölümümüm yakındır genç

yarın görüşsek olmadan geç ?

sana milyonlarca anlam yükleyebilirim bugün ..

sen derimde açılmış kanayan bir yarasın sanırım

kanıma karışmış alkolün vücudumda sonradan yarattığı etkisisin

ama merak etme ,

yarım saat sonra hayalini kurduğum "sen"in bacaklarında sızarım

ben ?
ne miyim ben ? ..
bana gelince bütün kelimeleri yutarım !
dedim ya ,
bugün milyonlarca anlamı yalnızca sana yükleyebilirim
ama sen yine de yarın olunca sorma beni ..
ne olduğumu bilmiyorum
ve bu yüzden anlamsızca sana susarım !
beni hiç sorma .

Önemli Not : Resim alıntıdır .. Linki de vereyim ;

Buyrun , Tıklatın (:

Sayfa bu pencerede açılacaktır .. Bareng'e geri dönmeyi unutmayın =)

sessizliğimin sesi "4"

2008-09-30T20:05:00.004+03:00

yavaş yavaş bir görüntü geliyor gözümün önüne...
"diriliyorum"...
1-2-3...
doğruldum... masmavi bir alan..rengi maviymiş yani...büyüdükçe öğrendim...
sonra böyle pamuk pamuk beyaz sekmeler var önümde...
çok sıcak bir alanda doğdum ama...
amaç neydi?
1-2-3...
tek tek...tek tek basıyorum üstüne...korkarak yürüyorum...yürümeyi doğuştan biliyorum...
neyse..
ilerliyorum...
1-2-3..
tek tek her adımıma bakıyorum dikkatli...
ayak parmaklarım ne kadar da uzun öyle ?
ayak parmaklarımmış onlar...
büyüdükçe öğreniyorum...
sonra birden adımlarıma bakarken gözüm aşağıya kayıyor bulutlardan...
bir erkek ve bir kız...
öpüşüyorlar can havliyle...
ama ne içten...
aşkmış bu...büyüdükçe öğreniyorum...
birazdaha ileriye bakıyorum...çok az daha ileri..
bir erkek ve bir kız...
dövüşüyorlar deli gibi...
bu da aşkmış...yaşadıkça görüyorum..
ayaklarımı yerden kesen bulutlara hürmetlerimi sunuyorum....
ayaklarım yeryüzüne değince böyle olacakmışım ben demek ki...
görerek biliyorum...
birden kafam dikleşiyor...
gözlerim tam karşıya dikiliyor!
vücudu çok cılız küçük bir erkek var karşımda...
deri ceket
bir kot pantolun...
elinde parmaklarının yarısına kadar gelen bir eldiven bana verilmek üzere...
acı bir tat veriyor ağzıma...
nedense beyaz bir elbise var benimse üstümde...
ilerliyorum...
1-2-3...
3. adımda dibimde hissediyorum...nefes alıyor...
"öpebilir miyim??? " diyor bana...
"öpmek ?" diyorum ben...
"masumca" diyor..."çok masumca"....
benim gözlerim irileşiyor !
"yanağına..." diyor çocuk...
yanağımı uzatıyorum...
ne olacaktı acaba ?
aşağıda gördüklerim bana anlatmadı mı hiçbirşey?
birden bir rüzgar iniyor bütün vücuduma
yer çekimi ele geçiriyor bedenlerimizi...
"masumca" idi...
küçücüktü...
ama iniyorum hızla...
bir patlama ayak tabanlarımda...
ayak tabanlarımmış orası...kanayacakmış dikenler batacakmış....yaşadıkça görüyorum...
beni yeryüzüne sürükleyen çocuk yapayalnız bırakmıştı beni...
hani o her masalda görülen yemyeşil alanlara da inmemiştim...
tam da "hayatın ortasına"...
"an " ve "anlar" benimleydi...
zaman içime girmişti...
kan dolaşımı beynime ulaşmıştı...
beynimdeki kıvrımlar çoğalmıştı...
tanımlamaya ve bilmeye başladım...
yavaş...yavaş yavaş...
ve sık sık...
ılık ılık nefes alış verilerimi duymaya başladım...
insanlar....
insanlar üzerime gelip kanatacaklarmış kalbimi....
kalp...
acımak için kan topluyormuş...
kalp...
temiz kan ile pis kanı karıştırırmış...
buna kalp krizi derlermiş ...
sonunda da ölürmüş çoğu insan....
hiç mi ölünmez benimkilerde ??
kalp...
krize girmek için varmış....
üzerimdeki kırmızıya dönüşmüş....
buna gül rengi dermiş insanlar kibarca...
"kan" mış...
nefeslerim arttıkça öğrendim.....
yaşamak derlermiş buna....
hayat derlermiş...
nerdesin çocuk ?
beni geriye götürür müsün ???

Buruşmuş Sayfalar "12"

2008-09-29T02:05:00.006+03:00

Zavallıma
Bardağın dolu tarafına bak derler ya hep. Ama ben bakmıyorum artık.

Çünkü göremiyorum seni orada.

Boş taraflarda boş hayaller edinmişsin kendine.

Benim her yudumumda tat varken,

senin ucuz şaraplardaki ekşi duyguların var.

Acıyorum sana.

Ve üzülüyorum kimsenin senin için üzülemeyeceği gibi.

Ucuz ve basit yaşantında,

benzer yaşantıları örnek alıyorsun hep.

Bense Fidel Castro gibi yaşayıp, kibritçi kızı örnek alıyorum. Çünkü ben biliyorum yerimi. Senin bilemediğin gibi. Ve bilemeyeceği gibi benim Zavallım! Çıkma bi daha karşıma…

Buruşmuş Sayfalar "11"

2008-09-27T17:44:00.003+03:00

Dostlarım

Hayata kızıyorum diyip geçerdim eskiden. Ama öyle olmuyor işte. Hatalar benim hatalarım. Seçimlerse benim. Peki, suçlusu hayat mı? Yoksa bu yazıyı yazan arsız çocuk mu? Hayata kızmaya kıyamıyorum artık. Kendime kızıyorum. Neden ders alamıyorum yaşadığım onca deneyimden? Neden hep ben atlıyorum ateşe? Neden umursuyorum? “Kimse kimseyi sevmiyor ki gerçekten” diyorum. Ama her yeni dokunuşta yalancı çıkıyorum. Ve ağlıyorum çoğunlukla her şey yolunda gitse bile. Algılayamıyorum. Yabancı geliyor rüyaları herkesin. Bense seçemiyorum doğruları. Yanılıyorum…

Uzanıyorum. Yorganı tek dostummuş gibi basıyorum bağrıma. Yastığımsa yoldaşım. Uyku tutmuyor genellikle. Ben mi onları yoksa onlar mı beni yadırgıyor bilmiyorum. Kalkıp geçiyorum pencere kenarına. Bir sigarayı kurban ediyorum gene. Dumanında kelimeler görüyorum sanki. O bana söylüyor bense not alıyorum adeta. Marifet bende değil anlayacağınız. Boşuna sevmeyin beni. Boşuna önemsemeyin. Ben sadece sözcüsüyüm onun. Ne kadar korkak ve beceriksiz olduğuma damarlarımdaki kan şahit.

Ama ne kadar sevmesem de hayatı, sizleri seviyorum. Hatta özlüyorum her zaman. Çünkü beni ben yapan hatıralarım… Ve sizlersiniz o hatıraları kayda değer kılan. Yani sizlersiniz her şeyim. Seviyorum sizi dostlarım…

.. masallarda buluşsak biz ? .. "21"

2008-09-27T17:43:00.005+03:00

suratımda bir ekşimeyle
sana koştum bu akşam
ekşime geçmedi ama
yine mahvettin , kalmadı bir anlam

yine terkedilmişliği yaşadığım günlerden birinde

senin şehrine ait iki yabancı vardı yanımda

birisi benimle deniz kenarında otururken

çaylar yudumlanıyordu ve hava soğuktu

deniz kokusuyla birlikte rüzgârın esintisi

ve rüzgârın esintisiyle senin sevdiğin kıvırcık saçımın dansı seyre değerdi

bir yandan da rüzgâr gözlerimi acıtıyordu

toprağın vermiş olduğu katkısız ve tazecik bir domates kırmızılığındaydı

gözlerimin kırmızılığı

seni anarken akmış yüz milyon tanecik damla

ve yine seni anarken kızartmış gözlerimi damlaların yapmış olduğu dalga

mis kokulu saçlarına değen pis kokulu saçlarım

hala sever misin ki onları ?

okşanmak için birilerinden süre istiyorken , birileri için suskun ve sabırlı olmaya çalışıyor

'yine okşar mı' diye , birilerini beklediği için

en çok senin elini severdi kıvırcık saçlarım

ama sabırsız işte

gözlerimi kapatıyor yoluna bakmamam için

istemese de başka elleri , okşanmaya sabırsız

tutsak edilmiş gibi

pis dedim ya , ne bekliyordun ?

yine terkedilmişliği yaşarken bu akşam

senin şehrine dair hiçbir şey yok evimde

sana dair birkaç şey varsa da

atılacak .. bırakılacak ..

ve saçılacak senin şehrine

Haykırışlar-1

2008-09-27T16:28:00.002+03:00

Hiç sevdiğin birini kaybettin mi?Sorduğum basit bir kaybediş değil.Başka alemlerde olmaktan bahsediyorum.İstersen tarif edeyim bak,anlamaya çalış..
Uyuyorsun her şeyden habersiz...Telefonun çalıyor rüyanın en güzel yerinde.Açmak istemiyorsun.Israr ediyor telefon.Bakıyorsun arayan Bir Dost.Meşgul tuşuna basıyorsun.Aramaya devam ediyor Dost.Bıkmıyor.En sonunda sessize alıp uyumaya devam ediyorsun.Uykunda bölündü.Başka rüyalara dalıyorsun.En fazla yarım saat, açıyorsun gözlerini.Mahmurlu bakışlar,kafan sersem gibi. Alıyorsun telefonu sayısız cevapsız arama, 1 yeni mesaj...Arayan hep Bir Dost.Mesajı açıyorsun.Algılamanı kaybetmişsin, anlayamıyorsun. Tekrar tekrar okuyorsun.Ne yazmış yaa bu!Yüksek sesle okuyorsun: "Açsana şu lanet telefonu....ölmüş!" Belki bu sefer anlamlaşan şeyler var.Nasıl bir şaka bu yaa?!Rehberden Bir Dost'u bulup arıyorsun hemen.Karşıdaki ses tuhaf."Alo ne diyorsun bee sen.Şakanın sırası mı şimdi?" . Sesin hala uykulu..Gelen ses durgun.."Şaka değil.Ölmüş!". Karşı taraftan duyunca o kelimeyi daha gerçekçi geliyor sanki.Bir şey diyemiyorsun.O lanet olasıca şey boğazında kalıyor anlam veremiyorsun.Gözlerin bir noktaya takılı kalmış durumda.Bir Dost da konuşmuyor, ölüm sessizliği...Aklından geçenlerin bir karşılığı yok,sadece geçiyorlar.En son yavaş geçen kendini belli ediyor:Son kez onu görememiş olmanın verdiği pişmanlık! Tam da bu geçerken peşinden 1-2 damla sürüklüyor.Bir Dost sesleniyor:"Alo,orada mısın?".İşte dananın kuyruğunun koptuğu o an." Ne diyorsun yaa sen?Nasıl olur, nasıl ölür? O yaa o... Ölmüş olamaz!". Gözyaşların çıldırmış durumda,hıçkırıklar..İşte ağladığımı kimse duymasın diyemediğin,demediğin hatta demek istemediğin an.Karşıdaki usulca kapatıyor telefonu.Seninse elin hala telefonda,telefon kulağında.Yanına gelenlerin"N'oldu?" sorularına cevap veremiyorsun.Hepsi ölse keşke..Bir süre sonra her şey karmaşık bir hal alıyor.Net olan tek şey:Onun bir daha asla gülümseyerek sana bakmayacağı.Şimdi anlıyor musun?

NOT:Belki neden ilk bunu yazdığımı merak edenler olabilir.O hep yazmamı isterdi.İlkler hep özel olur yaa O da özeldi =) Umarım beklentilerinizi bir miktar da olsa karşılar...

Aşk Dile Geldi - 1

2008-09-27T13:41:00.001+03:00

ELVEDA

O gün son defa el salladım sahilde
Gözyaşlarım akmadı bu defa nedense
Artık geri dönmeyecektin,biliyordum
Son sözünü söylemiştin "elveda"

Bir gemi idi seni benden ayıran
Köpüklü sulardı insafsızca hayallerimi yıkan
Gayesiz bir hayat uzanıyordu önümde
Bir gün diyeceğim elbet "elveda"

28 Mart 1973 Bursa Milliyet Gazetesi Haftanın Şiiri

Buruşmuş Sayfalar "10"

2008-09-27T01:46:00.004+03:00

İçimdeki Ses

Susunca konuşuyorum ben artık.
Halimden anlayan duyar sadece.
Ve gerçekten seven duyar.
Acı çeken bir çocuk duyar ancak.
Kelimelerim batarsa diken gibi,
Korkup çekme elini. Hatta sarıl bana.
Sarıl ki saplanayım sana…
Ve bir parçan olayım bir ömür.
Gökyüzü kısansın bizi.
Âşıklar kıskansın.
Yalnız kalp bilemez ki bizi.
Bırak sevmeyi bilenler kıskansınlar.
Kıskansın ki sevgiyi öğrensin dünya.
Tutuşsun akan sular ve buhar olsun.
Yasın sonra yağmur. Yeni aşkları beslesin.
Bizim aşkımız kurtarsın bu dünyayı.
Ve çekip gidelim buradan.
Emekliye ayrılmış biri gibi.
Keyfimize bakalım kalan zamanımızda.

Sen ve ben, içimdeki ses…

..Deli miymiş?

2008-09-24T15:56:00.004+03:00

Dün gece cehennemine bir kez uğrayabildim.Her geçen gün yenilerini ekliyorsun bana sormadan.Kapıdan adımımı atmak istesem eşikle kavga eder oldum,ben de umursamamazlıktan geliyorum.Saçlarımı boyadım sonra istediği gibi uzandım yatağa.Sevişirken kanatırdın omuzlarımı.Ne yükü varsa bırakıp kaçardı sessizce..Ama çığlıklar da bırakırdı,o ayrı.Kumsal da yürütürdü sonra beyaz duvarlarından midemin bulandığı evin kıyısında.Anlamadığım şeyler okurdu bir de anlamamı beklerdi.Ya dur neler anlatıyorum!Suskuluk beş dakika...
...Konuşurken kusmak istiyorum yüzüne,söylediği her şeye inatla.Bir ev vardı gittiğim,odaları küçük ama sancıları büyük.Tamam işte tam bu yüzden uğrayamadım cehennemine dün.İstediğim yere koymuşsun yatağı.Pencereden insan sesleri,bir de boğucu ağıtların arkadan.Duvarda fotoğraflarım ve uyduruk bir arkadaşın kaleminden uyduruk bir portrem.Dün geceden kalmış bir iki yarım şarap şişesi,kırılmış kadehler,gürültüden şikayetçi komşular kapıda..Ben de yatakta öylece uykunu izleyip aşk mı savaş mi ayırt etmeye çalışıyordum işte.Bedenimde beynimden istemsiz çantamı alıp dağılmış makyajla sevmediğim bu şehrin sevmediğim sokaklarında yürümeye başladı.Yok sandığın gibi değil o bunalımlı fimlerdeki gibi yağmur yağmıyordu.Güneş doğmak üzereydi ve bir iki beden yığılmıştı caddelerin ortasına.Sokak lambaları uykuya dalmamıştı henüz.Bugün seni asla düşünmeyeceğime yemin etmiştim o an ve inanasaya kadar yeminime uyandığım uykuma geri döndüm.Nelerin boğduğunu bilmiyorum artık beni ve alkol uyuşturuyor sözlerimi dilimde her gece.Yine yatağındaydım işte ve bekaret çığlıkları vardı dilinde..Tanrı şüphecidir senin gibi..Onun yarattığı cehennemde de cennette de..
....bugün seni düşünmeyeceğime yemin ettim.Kedi de onayladı her sabah olduğu gibi mamasını da verdim suyunu da sen uyumaya devam et...O da benim gibi değil mi..Sorgulanmadan bırakıldı dışarıya üstelik sahipsiz:)

.. masallarda buluşsak biz ? .. "20"

2008-09-24T13:08:00.006+03:00

beklerken zamanı susup ,

mideme kadar indi ve ağladım kusup ..

evet , bendim masadaki
ve sendin gökyüzünü çağrıştıran
havanın aydınlık oluşundaki bulutları seyrederdim
hep senin çektiğin o kalp şeklindeki fotoğrafı ararken gözlerim
sabahları yıldızların parlamadığını fark ettim ..
kısa bir süre dumur vakti gelir usul usul
sonra yine bir sessiz çığlık
ebediyen susuşu çağrıştıran bağrışlar
bedendeki çizikleri anımsatan sen
kimsin , necisin?
heyhat ..
yekpare kalması için çabaladığım kalbim
paramparça olmuşçasına haykırmakta sana
ve sen ..
susup çılgınca
öyle kayıtsız bakıyorsun karşımda
seni siyaha karalayıp tekrar beyaza boyamak gerekirse
aklanacağını düşünüyorum ya neyse
bunu sen istemediğinden dolayı yapabilecek mecal kalmadı sanırım
kim için ağlarım , kim için çabalarım ?
bütün bunların hiçbirine değmeyecek biri olduğunu görmek istemezcesine
yumdum gözlerimi
seni hatırlamak istediğim gibi hatırlayacağım ..

Buruşmuş Sayfalar "9"

2008-09-24T00:37:00.004+03:00

Sessizliğimin Sebebi

Seni her seviyorum dediğimde canım yanıyor.
Neden bu kadar bedeli ağır?
Seni sevmek neden bu kadar zor oluyor?
Her sana gelişimde benden bir şeyler gidiyor…

Soğuk duşun altında uykuya dalmışım…
Hatırlar mısın o güzel günlerimizi?
Sevebilmenin iyi olduğuna inandığımız o günleri.
Aşkın daha taze bir tomurcuk o olduğu o harika günleri.

Kurumuş bir çiçeğe nasıl su tutarsa bahçıvan,
Bende onun yaptığını yaptım sana.
Bükülmesin rüzgârlarda boynun diye sardım seni.
Ama yetmedi…

Yetmedi gücüm bu aşka,
Ya da ben yetiremedim. Ya da biz…
Geçmişe baktığım her anda kahroluyorum.
Ve yeni hayaller kuramıyorum…

Hayatın gerçeklerinde kuramlar kurmuşuz.
İkimizin de kendi gerçekleri ve kendi doğruları var.
Sevmeyi unutmuşsun sen artık. Beni unutmuşsun.
Peki ya ben? Ben unuttum mu seni?

Unut diyor hayat. Unut diyor rüyalarım.
Unut diyor insanlar. Ve sen…
Sende unut diyorsun bana.
O halde, HOŞÇAKAL…

Siyah - 11

2008-09-23T23:25:00.001+03:00

Lise Aşkı

Bir son bahar sabahında yine sokağın köşesinde beklesen saati. Geç kalmış olsan da benimle birlikte geçmek için beklesen yine orada. İlk dersin yarısı bitmişken bile ayaklarımızı sürüye sürüye sarı yapraklara, telaşsız gitsek yine okula. Sonra her zil çalışında yine kantinin orada sözleşmiş gibi, yahut basketbol potasının arka tarafından sana baktığımda. Göz atıp yanıma yaklaşsan yine...

Lise aşıkları (:

Kalsaydık öyle saf aşıklar gibi, ufak kaçamaklara bir ömür bedelmiş gibi.
Düşünüyorum da büyümek tehlikeli ve bir o kadar da önüne alınmaz bir devingi.
Nereden nereye değil mi?
Oysa ki seninle karşılaştığımda gülümsemem donmamalıydı yüzümde. Birkaç saniye gözlerinin içinde film şerid(imiz)ini görüp kafamı çevirmek miydi bana düşen gayri ihtiyari. Ve bunun üzerine kızarmış bir suratla hızla uzaklaşman mıydı oradan meleklerin hayali?

Son nefesimde elimi sen tutacaksın,
Son sözlerimi bir sen duyacaksın.

Meleklerin sözü var...

"Çok Yakında!" / VelvetVamp yazıyooo (:

2008-09-23T17:54:00.003+03:00

Ufak bir duyuru ile karşınızdayım bu sefer (:
Sevgili can ciğer , kuzu sarmam .. yani ANNEM !
Edebiyat yönümü ondan aldığını söyler .. Anneannem de ; "ikiniz de benden almışsınız" der (:
ve sanırım nesiller boyunca bu böyle sürüp gider .. bilemiyorum anneannemden öncesini !

her neyse ,
annem bana devamlı "edebiyat yönünü benden almışsın bebek" diyor ve ben de buna karşın kendisine "o halde blogta yaz da görelim" dedim .. "ben düz yazı yazamam ama .. şiir yazarım , biliyorsun" demesine karşın kendisine "e blogta şair vasfında olan başka biri daha var annecim sen dert etme , yazabilirsin yani" dedim ..

sonuç ?
kabul etti !

Deniz Kölük ile -namı diğer anamla- "çok yakında" tanışacaksınız ..
doğrusu şiirlerini ben de merak ediyorum , gerçekten hiç okumadım (:

.. masallarda buluşsak biz ? .. "19"

2008-09-21T13:35:00.002+03:00

seninbenim . benimsenin . ben senindim !
hani sen bendeydin ?
bugün nerdesin .

hep bir şeyler söyleyip , çekip gitmelerin suçlusuysa benim !
aslında öyle değil işte , niye hep suçlu benim ?
bu değerler .. bendeki senler .. içimdeki gözler .. hepsi senin !
değerini bilmeyen sensin ..
niye suçlu benim ?
sadece halının üzerindeki gördüğün çirkin oyuncaklar benim .. diğer gösterişli olanlar senin !
kendimiyse en çok kuklama benzetiyorum .. ellerimi bi o yana , bir diğer yana savuran insanlar var ki .. hepsinin niyetiyse aynı !
boşversene , en azından eğlendiriyorum ..

görmeni istediğim iki şey vardı ama artık göstermiyorum .

duymanı istediğim iki şey vardı ama artık söylemiyorum .

sevmeni istediğim tek şey vardı ..
tutamadan bıraktığın , anlamsız bi tür şakayım
özlemezsin .
istesen , ölmezsin ..

aşk benim korkum değildi .
aşkın ukala tavırlarıysa hiç bana göre değildi ..
övünmek gibi olmasın ,
ben aşktım .
şımartmak gibi olmasın ,
sen aşktın .
peki ya aşk biz miydi ?
sen bunu anlatamadın ..

öyle bir an geliyor ki -bu sık sık oluyor- ;
"acaba sıkılmış mıydı" , "o benden önce de mi vardı" , "şuan birisi var mı"
gibi sözler çıkıyor ağzımdan .. veya düşünüyorum bazen sadece
peki gerçekten böyle olsa , daha mı azalırdı acı ?
boşuna hepsi ..
karışmamam gereken şeyler ..
koca burnumu sokmamalıyım bu sefer
nasıl biliyorsa , öyle yapsın !

'Sen ölümümdün .
Seni tutabildim , her şeyi yitirirken' demiş , Paul Celan !
ufak bir halsizlik benimki de -ya da ben öyle sanıyorum- ,
sonrası zaten malum ..
insan ölür mü aşk acısından ?
ölmezse eğer
o zaman ben insan değilim .

birileri ismimi fısıldar , sense duymazdan gelirsin ..
dibime kadar gelip burnunu soksa gözüme , o zaman mı konuşacaksın sadece ?
susacaksan hep sus .. ya da karşı çıkacaksan hep çık
ben seninsem , buna başımı eğerim ..
"hayır , benim değilsin" dersen , bunu da kabul ederim ..
ama beni başkalarına gitmekle suçlarsan , tepki veririm !
veya
"hayır , seninle olamam" dersen , başkası geldiğinde de sesini çıkarma ..
suskunluğunu koru ki , değerini bileyim
ağlayıp sızlayıp sana dönmek için değil değerini bilmek isteğim ..
ağlayıp sızlayıp kimseyle olamadığımı görmek için !
işte "devrimci ruhum kayboldu" demeni de şimdi anlıyor gibiyim -ya da yine yanlış anlıyorum- ,
belki de yeni bedenlere açık olmadığındı söylemek istediğin ..
"hayır , seninle olamam" diyorsan , bırak ben de devrimci ruhumun kaybolduğunu göreyim !
yeni tenlere dokunamamak neymiş , göreyim ..
bırak , yobazca seni sevmeye ve bu şekilde mahvolmaya devam edeyim !

.. masallarda buluşsak biz ? .. "18"

2008-09-18T06:28:00.002+03:00

tükenen umuda yolculuk

unutulmuşluğun verdiği acımtırak bir tat var ağzımda .
ne sen konuş , ne ben susayım ..
doğru olan bütün yalanlarımızı ittim ya kenara
ah bir şıllık geçse de öpsem tarzında
vücuduma işlemiş kötü ruhların yırtık pırtık ten kokuları
süslenmiş iki-üç kelimeye kadar yoktum ben orada
bedenimdeki minik diş izleri hala kanamakta
ve çizikler ..
sevişirkenki sırtıma geçirilmiş tırnakların çizikleri
her şey kanrevan içinde
bir fısıltı gibi kulağımda sesleri
gittikçe uzaklaşan tatlı-sert ezgileri

zihnim gittikçe kapanıyor
beynimse işlememekte
ne yapacağını bilemeyen küçük bir çocuğun ıslak adımları
yollarda sefil bir hayat çizerek ilerleyen bir piç gibi
alınganlığım üzerimde
soğuk suyu içiyorum ve bunların hepsi aldatılmışlığın yudumları
omzumdaki minik ellerdi tutan beni
girdiğim bütün odalar yabancı
şimdi tek başıma uzanıyorum ve mekan edindim artık kaldırımları

sessizliğimin sesi "3"

2008-09-18T00:21:00.000+03:00

hayatın kapanına kapılmak sonsuzluğa vermiş sözümden daha mahçup etti beni...gözyaşlarım yolumu kesmişse bile
kafamın tam ortasına inecekti bir his!
yalaktan hayat içmeyi istemek kanıra kanıra
çok engebeli
diken dolu
pis kokulu
ve leş dolu yollardan sonra
yalaktan hayat içmek kanıra kanıra...sonsuzluğa verilen sözün mahçupluğuydu...
bilincimin altına atılmış o bilinmeyenler
şimdi bir gecede çökmeye başladı üstüme...
sıçramalar ve soğuk terler yapışmış tenime
kapkaranlık gecede
uyku sersemliği
korkunun oluşturduğu hıçkırıkla
müthiş bir tablo oluşturdu...
hayatın kapanına kapılmak
sınıf sıralarında boğulmak kurularla
yapışması bir kenenin göğsüne
damağımda acı bir tat var
ancak bir vesile yok
kelepçe ellerimde değil
gözlerimde...
ve kapılmış bir sel var şelaleye...
yalaktan hayat içmek kanıra kanıra
ve bir sel kapılır şelaleye...
ötüşmeleri dalgaların vücudumda
sevişmesi korkuların anılarla
bilinç altı evleri ve hisler
iben önemli değilim...
sadece kapıldım bu kapana...
gözyaşlarım keserse yolumu geriye ne kalır ki soru işaretinden başka?...kelime yok...sadece bir işaret...
yık
tık
sık
ılık...
???...

Facebook / VelvetVamp

2008-09-17T10:37:00.005+03:00

Başlığı görenlerde oluşacak fikirleri düşünüyorum da .. emin olun hiçbiri değil (:
Şimdi size yazarlarımızı Facebook'ta bulabileceğiniz asıl isimlerini yazacağım çünkü aldığım maillerden ötürü biraz bunalmaya başladım ..

ArchNight - Kağan Gülaçar (gerçi o hep yazılarının sonuna yazar)
semus - Semra Dura
Jmlizm - Cemal Güntürkün
Asliay - Asliay Kilic
Velvet Vamp - Tunca Koluk (Aslında Kölük ama Türkçe karakter olmamasının bir sebebi var elbet)

Diğer 2 yazarımızın facebook adresi yok .. onlara ulaşmak isteyenlerse mail adreslerinden de ulaşabilirler ..
Her neyse , bu sorun da çözülmüştür umarım =)

Bareng Blog'u takip ettiğiniz için teşekkür ederim (:

Buruşmuş Sayfalar "8"

2008-09-15T23:31:00.001+03:00

Diriliş

Yokluğunun farkına vardığım an, bugünün geleceğini biliyordum.
Tanrıdan tek isteğim buydu. Ve oldu ya bugün…
Bana dokunuşun ve öpüşün… Yaşadığımı hatırlattı bana.
Sırf senin için yeniden tutundum hayata. Ölmeyeceğim.
Kalacak ve savaşacağım hayatla. Sen yanımda ol yeter.
Sev beni. Okşa gene saçımı. Öp dudaklarımı.
Isıt soğumuş bedenimi sıcaklığınla.
Söndürme gözlerimde yeniden alevlene bu aşkı.

Her zaman seviyorum seni. Hayatımın her anında.
Her nefes aldığımda aklımdasın. Kalbimde…
Nasıl unuturdum ki zaten? Onca anıyı ve neşeyi.
Asla bitmeyecek şekilde seviyorum seni.
Bitmeyecek bu aşk…

Atılan her hatıra bir odun olacak.
Ve körükleyecek bu aşkın ateşini. Sönmeyecek.
Sen hayatımın her anına sinmiş bir sis gibi,
Ben ise seninle başlayan bir fırtına…
Hiçbir şey durduramaz bizi.

Seni seviyorum bir tanem…

Kağan Gülaçar

Buruşmuş Sayfalar "7"

2008-09-14T16:38:00.013+03:00

Sizler ve Ben

Karanlık çöktü gene rüyalarıma. Sanki buzdan şatomda bir ben varmışım gibi…
Aklım oyunlar oynuyor çoğu zaman bana. Var olup ama gerçekte olmayan o kadar çok şey görüyorum ki.
Algı yeteneğimi kaybettiğim zaman kendi dolduruyor o boşluğu. Ve ben tembelleşiyorum.
Düşünmekten bile üşenir oluyorum. Aciz kalıyorum bu acımasız hayata karşı. Dik duramıyorum…
En sevdiğim yemekten bile tat alamaz oldu dilim. Düşünün, o dil ne söyleye bilir artık size?
Amacını kaybetmiş bir yaşam içerisinde benle birlikte sürüklenen bir et parçası o sadece…

Kelimeler yetmez oldu artık cümlelerime. Susmak anlamını yitirdi gene…
Gene bir arayıştayım, gene bir macerada. Ama ne yazık, tek bir yoldaş yok yanımda…
Ben karanlıklardan doğmuş aydınlığı ararken, neden herkes karanlığa koşuyor?
Nedir sizi bu kadar cezbeden? Bir nefeslik bir rüya mı? Yoksa yalanlarla dolu aşklar mı?
Midem kaldırmıyor yaptıklarınızı. Tiksiniyorum hepinizden.

Sizin somut yaşantınızda ben soyutlaşıyorum. Hatta zevk alıyorum soyutlaşmaktan.
Çünkü sizden farklı oluyorum o anda. Geçmiş, gelecek hiç önem kazanmıyor.
Neyse o oluyor insan bu şekilde. Ve size oranla benim aldığım haz paha biçilemez.
Siz evet cümlesinin kölesi olup statü peşinde koşarken, ben hayır diyip rest çekebiliyorum hayatta.
Düşünün bir iki dakika. Algılamak bu kadar mı zor? Peki uygulaması?

Şimdi beni dışlayan bu yaşayan böcekler, dinleyin beni!
Kim kazanıyor gerçekte düşündünüz mü? Tadıyor musunuz kaybetmenin gölgesini?
Siz kendi oyununuzda zar tutarken, ben kuralları koyuyorum artık.
Ve topluyorum sizi teker teker. Hepiniz için yer hazırladım bahçemde.
Sırayla ekeceğim hepinizi o yerlere. Büyüteceğim hiç büyümeyecek şekilde.
Meyvelerinizi toplayacağım. Kuruduğunuz zaman ise kesip yakacağım…

Kağan Gülaçar

.. masallarda buluşsak biz ? .. "17"

2008-09-14T12:40:00.005+03:00

dırırım dırırım .
dünya usanmadı , ben ağladım
dırırım dırırım .
kimse susmadı , ben bakmadım

sadece zihinsel bir telaş .
daha hızlı atıyor kalbim
içten içe yiyip bitiriyor bir de bazı düşünceler

bazıları çok temiz olduğunu zannediyor kendinin
çok saf duygular beslediğini zannediyorlar
oysa bilmiyorlar ki beni .
ya da bildiklerini zannediyorlar !

kimsenin gözleri görmeyecek benim gibi
benim gibi bakamayacak kimse
bu benim için de üzücü .
ama o bunun farkında bile değil

çuval çuval çengelli iğne getiriyorum yatağıma
uzandığımda batsın vücuduma diye
ama batmaması için de uzanmıyorum
aslında uyumamak için
gözlerim hep açık olursa , hep aynı bakarım diye ..
ağlamak bile uyku getirmiyor bazen .

alkolü sevmiyorum artık .
bana yaptıkları için değil ..
insanlara yaptırdıkları için
gerçi alkol değilmiş suçlu
suçlu hep benim .
alkol benim .

hayatımın gidişatından memnun değilim
ve bunu anlayabilecek bir tane bile insan yok
elleri de yok
olsa da , uzatmıyor
ve hayatım bombok.

(...)
ama yine de
annem bana dün "pislik" dedi (:

Buruşmuş Sayfalar "6"

2008-09-14T02:26:00.005+03:00

ADI YOK

Hatırlar mısın sevgili, sana aldığım ilk hediyeyi?
Hani vardı ya kalbimden gelen o sıcacık bir demet söz vardı ya,
Hatırlar mısın hala?
Benim olan ama artık bende olmayan o neşeyi?

Sana bırakıp gittiğim o umut dolu hayatı hatırlar mısın?
Nerde şimdi? Kaybettin değil mi?
Senin kaybettiğin çok şey oldu bir tanem.
Ve de kaybedeceğin çok şey var hala.

Peki son sorum sana,
Nerde benden o çaldıkların?
Giderken bırakmadıkların!
Kısacası umut dolu yaşamım…

Ver sende kalan bütün her şeyimi.
En başta umut ve zihnimi.
Çünkü dolduramıyorum bu boşluğu.
Dolduramıyorum, ağlıyorum…

İlk gittiğin gün vardı ya, hasta oldum.
Avutan olmadı beni ama. Olmuyordu ya senden başka…
Unutulurdum ya hep. Unutuldum işte!
Kayboldum derin sonsuzluklarda…

Biz aynı mıydık? Yoksa hep mi farklıydık?
Aynıydık diye geçiyor içimden.
Yoksa neden göstersin aynalar,
Ben yerine hep seni…

Parlamaz artık gözlerimiz. Duymaz hiç bir şeyi öfkemiz.
Eskisi kadar güçlü değiliz çünkü.
Bırakıp attık ya bir köşeye umudumuzu,
Kör oldu gözlerimiz. Ve kayboldu değerlerimiz…

Market raflarındayız artık.
Hem de farklı reyonlarda. Farklı kataloglarda.
Koymuyor müşteriler artık aynı poşete bizi.
Çünkü onlar ayırdı ya bizi…

Kağan Gülaçar

Siyah - 10

2008-09-14T00:57:00.004+03:00

İçinde bulunduğun hezeyanı anlıyorum. Çünkü derler ya yaşayan bilir sen neden bahsediyorsun diye. Yaşadım! Hem de hepsini odamın içinde ve sessiz sedasız, kimselere işittirmeden ve sızım sızım sızlayarak; içten içe acıyarak..

Belki dert ortağı olma becerim yok, üsturuplu yaklaşamıyorum belki de... Belki senin de mecalin yok yorgun savaşçı kimliğinle dil dökmeye.

Onca çaba sonucunda onca anının gölgesinde gözyaşlarını avucuna damlatırken omzuna kolumu koyup cesaret de veremiyorum belki ama huzursuzum vehemmiyet dolu ruh halinden dolayı.

Şimdi sana söylenen her şey kuru gürültü, deli saçması geliyor olabilir. Muhtemelen de öyledir.

Tek isteğim ayaklarının altındaki uçuruma düşmek için bu kadar aceleci davranma. Belki kendi açından "Ne düşmesi? Dibe vurdum ben!" dir tüm bunların cevabı...

Ruhunu bu kadar acımasızca katletme n'olur...

Bir arkadaş'ıma...

Buruşmuş Sayfalar "5"

2008-09-12T14:55:00.002+03:00

Unut Beni
İstanbul

Seviyorum bu şehri ben.
Hem de senden daha çok.
Senin hep sarı yaprakların varken, o hep yeşil kalıyor.
Renkli burası…
Senin hiç sahip olamadığın renkler hatta…
Sen soluk kalıyorsun.

Sen soluk kalıyorsun İstanbul.
Renklerinin matlığı acı çektiriyor insana.
Havan solunmuyor.
Kokular ve tatlar hissedilmiyor senleyken.
Uzak dur benden. Ağlatma artık beni.
Doldurma boğazını gözyaşlarımla.

Dedim ya burası renkli.
Sende özlediğim tatları tadıyorum burada.
Bekliyorsun hala beni biliyorum.
Ama dönmeyeceğim sana…
Bitti İstanbul. Biz bittik.
Bırak peşimi…

Sen kovaladıkça beni bitmeyecek sana olan sitemim.
Bırak beni yalvarıyorum. İstemiyorum kin dolu bir hayat.
Canımdan başka ne istersen al götür bedel olsun.
Ama canımı isteme benden. Lazım olan tek şey canım bu yeni hayatta…

Kağan Gülaçar

.. masallarda buluşsak biz ? .. "16"

2008-09-12T12:28:00.005+03:00

siyaha boyalı çığlıklar

Rolümü çok iyi benimsedim . her şeyin bilincinde olmak da pek güzel değil ama bu dünyadaki rolümü çok iyi benimsedim .. çevremdeki insanların da rollerini biliyorum artık ! onların bana neler yapmaya çalıştıklarını , kendilerini ne duruma düşürdüklerini görebiliyorum . ve gördükçe artık taş kesiliyorum ..

Sil baştan demiştim zamanında .. olmadı galiba . körelmiş duyularım vardı çünkü .. hiçbir şey yapamadım , elim kolum bağlı kalmıştı . şimdi her şeyi açık açık görüyorum .. insanların gerçek yüzlerini , ne bok olduklarını . ve kimseye tutuklu değilim ben .. kimsenin hayatında yerim olmadığı gibi , benim de hayatımda kimsenin yeri yok .
olgunluk mu bu?
oldum mu oruç ağabey? (:
tanıdım onu bunu . çok farklı yüzlerdi hepsi .. hepsi birbirinden aşağılık , hepsi birbirinden iki yüzlü . ruhumu çaldılar , kanımı emdiler .. ama tanıdım .
en azından artık bilinçsizce yürümek yok yolun ortasından .. bilinçsizce yaban ellere gitmek yok .
çok mu isteniyor ?
her şeyi isteyerek yaşarım .

Bugün Cuma . dünyadan habersizim .. ama kendi dünyamı biliyorum ya , yeter . kendi dünyam bana yeter de artar bile .. bundan sonra her gün sokaklardayım . sokakları evim yapacağım . dilencilerle , tinercilerle arkadaş olacağım .. bok çukurunun daimi üyesi olacağım . belki fahişelerle de sohbet edeceğim .. belki de fahişe ruhlu arkadaşlarım olacak . bu sefer onları kabul edeceğim .. yine de ruhum temiz kalacak . ben isteyeceğim

Küçük küçük çiziklerle sönük bir hayata atılmak .. simsiyah bir yaşam , bu kez değişik körelmiş duyumlar .. eskisinden daha farklı .
ben itildim .
itilmişim .
başıboş kaldım .
çoktan ele geçirilmişti beynim .. şimdi serbestim
ve yollarda daha özgürüm artık
çığlıklar atacağım
siyaha boyanmış bir sürü çığlığım var benim .
dünya susacak ..
ben içimden bağıracağım
özgürlüğümü daha yeni oluşuma geçmiş kanatlarıma yıkacağım
kanatlarım .
artık bir şahsa dair olmayan kanatlarım ..
tek başına kanat onlar .
artık ben kanatacağım
siyaha boyanmış bir sürü çığlığım var benim .
hepsi birbirinden karamsar , hepsi birbirinden kirli ..
belki bir pislik olacağım
ama
elbet susacağım ..

Ben rolümü benimsedim . ve herkesin rolünün ne olduğunu da anladım ..
artık incinmeyeceğim

Siyah - 9

2008-09-11T22:06:00.009+03:00

Hiç içimden gelmiyor açmak gözlerimi, ve perdeleri aralamak. Odaya ışık girecek elbette ki ama ardından yine karanlık gelecek... Tıpkı önce gülmekten gözleri yaşaran birinin ne için ağlayacağını merak etmesi gibi... Güneşi gören gözlerin merakla ve ışıldayarak bakmasının ardından karanlığın bünyesinde hüzünle dolması gibi.

Ellerimin, o salıncakta sallanırken bana aldığın aburcubur yağıyla kayıp kafa üstü yere düşmek gibi.. 7. kattan aşağıya giderken ve "Hadi bana müsade güzelim.. " demeyişin. Belki de bu düşüş 7. kattan aşağıya olmalıydı tam yanına isabet edecek şekilde, kafaüstü...

Sana bakarken güneşe bakar gibi merakla ve sevgiyle bakardım. Korkardım ya karanlık gelecek bir gün diye elimden tutardın, cesaret gelirdi ve güven duyardım. 7. kattan aşağıya baktığımda çok karanlıktı ve sen gittin. Arabanın arkasındaydın öylece elimi tutamadığın için karanlıktı hayat, karanlıktı çehren.

Trafik lambaları da ayarlanmış gibi kırmızı durdu bir süre. Sadece sana ve bana ayarlanmış gibi "korkma" dedin o kısacık sürede.. "Korkma, dinleneceğiz... "
Ve gittin işte güneşe doğru... Aydınlığa bakıp ışıldar bazen gözlerim; sonrasında beklenen karanlık gelir ve dolar yeniden o gözler duvardaki fotoğrafına bakarak sayıklarım içimden:

"Dinleneceğiz... Dinleneceğiz... "

Ve ne tesadüftür ki sana yazdığım bu sayı, seni kaybettiğim ayın sayısıyla aynı.. Ve ben o ayda bulunmaktayım, yine karanlıktayım...

______________________14.09.2003. _______________________

.. masallarda buluşsak biz ? .. "15"

2008-09-11T10:01:00.001+03:00

gün ağırdı yine .. taşıması zordu
gün ağarırdı yine .. aklımı senden almak imkânsızdı

gülüşün .. gülüşünle birlikte ortaya çıkan gamzelerin ! her şeyini özledim sevgili . ve dünyaya bedeldi seni güldürmek .. gamzelerini görebilmek için güldürürdüm seni en çok . bu bencillikti biraz , gamzelerini çok severdim .. ama gülüşün de güzeldi , gülüşüne kurban .

dünyanın yedi harikasından iki tanesiydi gözlerin .. ve kendimi onların içinde görmeyi de çok severdim !
bildiğim tek bir şey var hala .seni çok sevdiğim ..ve özlediğim bir an var ki , elini yüzümde gezdirişin !
hani uyurdum ya ben .. sen gelir yanıma uzanırdın sinsice .uyku perisi gibi .. okşardın yüzümü , ben hissederdim !

yarın uyandırmadan önce başıma dikilip bir masal anlat...sonra dilediğin gibi uyandır !

Buruşmuş Sayfalar "4"

2008-09-09T22:24:00.004+03:00

Sitem!

Ölüm neye benzer düşündünüz mü hiç? Karanlık mı?
Yoksa kör edici bir aydınlık mıdır ölüm? Duyar mısınız ölümden sonra sesleri?
Veya hisseder misiniz tatları?

Ürperiyor değil mi insan ölüm gelince akla? Ben ürpermiyorum.
Dalıyorum ölümün karanlık sorularına. Ve yapıyorum üstüme vazife olmayan bu sonsuz sorguyu.
Hesap soruyorum bu düzeni kurandan. Yaradılışımın hakkını arıyorum.
Bilgiye aç kalıp, aç olan başkalarına koşmaktansa; karnımı doyuruyorum.

Madem beni yarattın bana öğret var olanları.
Ve göreyim ne kadar büyüksün. Daha doğrusu benim için nesin anlayayım.

Kes istersen soluduğum havayı. Cezamı ödet istediğin gibi.
Ruhumu al istersen, sat istediğin iblise. Yalnızca bana o istediğim tek şeyi ver.
Hayatın anlamını söyle bana.

Kitap istemiyorum senden. Ne mal, ne mülk…
Sorularıma kendi dilinle cevap ver. Konuş benle asırlarca konuşmadığın gibi.
Ve nihayet göreyim o utangaç yüzünü…

Kagan Gülaçar

Buruşmuş Sayfalar "3"

2008-09-09T04:20:00.007+03:00

Müptela

Koyu renklerin matlığında kaybolmuş bir ressam gibi hissederim kendimi…
Bazen açık kapı yokmuş gibi boyarım tuvalimi. Ağlatırım beni izleyenleri.
Benim hayalime dalan kişileri yok sayarmışçasına, bencillikle veririm eserimi.
Kaybetmeyi alışkanlık yaparım… Bilmem ama zevk alırım…

Kaybedeceğini bilerek masaya oturan bir kumarbazımdır bazen.
Bütün servetime oynarım oyunumu. Kaybetmek için oynarım…
Kaybetmek bile insana değer kazandırıyor bu dünyada. Varlığını hatırlatıyor.
Benliğinde kim var onu söylüyor sana. Yapabileceklerini ve geri kalanları…

Ben ise bir müptelayım şu hayatta. Kim olduğunu bilmeyen densizin tekiyim.
Benden alıp götürülen her şeyin düşkünüyüm. Ve bana verilen her şeyin düşmanı.
Ya kazanır ya da kaybederim. Toplamam hayatları. Kendimle varım.
Ve yalanlarım ya da günahlarım…

“Bazen sussam mı?” derim içimden. Ama aldatırım kendimi defalarca.
Aynalarda gölgemle yarışırım. Ne fayda?
Avuturum kendimi boş sokaklarda.
Gene bir köşeye siner ağlarım…

Kagan Gülaçar

Buruşmuş Sayfalar "2"

2008-09-09T04:12:00.008+03:00

Bir Rüya Gürdüm Sanki

Odamın en soğuk ve en kuytu köşesinde yaktım sigaramı.
Dumanıyla beraber daldım rüyalara. Esen havanın doğrultusunda saldım kendimi.
Bir hayalle yaşamak nasılmış anlamazdım. Neşe ve keder dengesini bozmanın ne demek olduğunu…
İnsanların hep sıcak olduğu renkli bulutlu diyarlara uçtum o an. Ve haykırdım ben özgürüm diye.
Pembe kanatlı melekler sardı dört yanımı. Ağladım… Tutamadım gözyaşlarımı.

Mutluluğun diyarında son dakikamdı o an. Soğuk bir elin dokunuşuyla hayata döndüm.
Uyandırdı bir sinek beni rüyamdan. Yoksunlaştırdı beni neşe dolu hayalimden. Lanet ettim bende hayata.
Sigaram kederinden kendi kendini içiyordu o sırada. “Arkadaş daldın gene” der gibi bakıyordu bana.
Unutmuş olduğum dostumu üzmemek için çektim ciğerlerime. Ve daldık akşamın en heyecanlı yerine.

Kör oldu gözlerim zifiri karanlığın içinde. Dönemez oldum rüyalarıma.
Hiç görmemişim sanki o güzel diyarları. Unutmaya çalıştım. Rüya değildi… Sanki rüyaydı dedim.
Avuttum kendimi. Sarhoş oldum gene bir fahişenin koynunda. Unuttum.
Nankör yaşamımın bir penceresi daha dedim… Yok oldum…

Kagan Gülaçar

Buruşmuş Sayfalar "1"

2008-09-08T23:29:00.003+03:00

Gri Sular

Havanın sarıyla buluştuğu zamanlardan biriydi. Akşam olmuştu. Yıldızlar daha yeni göz kırpıyordu insanlara.
Ben kimselerin bakmadığı gölgelerden yol alıyordum evime. İstanbul’un gri sularında bir yosun gibi, siniyorum bir köşeye.
Her akşam denk geldiğim yaşlı dostum selamlıyor beni gene. Boyası dökülmüş kırmızı körüklüm benim. Sende yorgunsun biliyorum.
“Ama bak gün bitti” diyorum ona. O ise kanser olmuş ciğerlerine lanet okuyor gene. “Boşver sen gel!” der gibi açıyor kapılarını.

İçeri girdiğimde benim gibi yosunlar görüyorum her yerde. Bu gri sularda yaşayan bir balık bile bulamıyorum.
En arkanın bir önü hiç dolu olmaz körüklümde. Yerimi tutar benim için. Yaşlı dostumun sola arka tekeri üzerinde gene bir maceraya…
Bazen yaslarım başımı onun penceresine. Dalarım bu gri suların en dibine. Hayallerimle yaşarım o an. Balık olarak görürüm kendimi.
Ama ne fayda eder bu hayatta düş kurmak? Ne işe yarar rüyalarımız? Umut etmek yeter mi kazanmaya? Yoksa benim gibi ağlatır mı adamı?

Her bir hatada satar gram gram seni. Sonra yutar seni karanlığında bu hayat. En sonunda sularda yosun yapar seni…
Ben ise olmuşum yosun ağlarım derin sularda. Her dalgada yeni dostlar keşfeder veya kaybederim. Bu dibi kumdan hayatta kör olur gözlerim.
Tat alamam tuzdan başka. Islak gibi gelir sigaram her yakışımda. Ve söner gözlerimin feri mutsuzluğun en koyu tarafında. Solarım gene…

Kagan Gülaçar

.. masallarda buluşsak biz ? .. "14"

2008-09-08T11:18:00.003+03:00

ebediyen susan eskimiş ses.lerim
eskimiş hayallerim

karanlık .. karanlık .. karanlık !
ah başka bildiğim bir şey kalmamış gibi ?

önce şarkılarda arıyorum çaresizliğimi .. acısını çekiyorum içime içime
ve ordan giriyor
-nightmare lying here in the dark
diye ..
ve ilk sözcüğünde daha damlıyor gözyaşlarım ! kabusu karanlığıma karıştırıyor sözler .. evet , hepsi burada işte ..
-dreamer always alone
yapma .. bu cümle bana ağır gelir ! ağlamaya devam ediyorum .. hayallerim uğruna ölebilirdim .. hayalimdeki uğruna ! fakat buna izin verilmedi . ve hayallerimi tek ben kurmuyordum aslında ! birlikte kuruyorduk .. bizim hayallerimizdi ! ama sanırım tek ben kuruyormuşum .. evet , hayalperest her zaman "yalnız" ! yalnızım ..

sonra biraz susuyor şarkılar . 2 saniyelik bir aradan sonra yeni bir tütsü tadında
-in my life,there's just an empty space . all my dreams are lost
of diyorum bir kez daha .. içten ve kanarcasına ! canım acıyorken .. gözyaşlarım daha hızlı akmaya başlıyor ! hayatımda gerçekten de koca bir boşluk var ve hayallerimi kaybettim ! ne bok yiyeceğimi bilemez halde , debelenip durmaktayım sadece .. ordan oraya savruluyorum ve susmaktan başka çarem de yok ! kendime geleceğim anı bekliyorum .
-come back into my arms . I'm so alone .. forgive me , girl
hmm .. evet , bunu gerçekten istiyordum fakat ...
neyse .

şarkılar böylesine devam ederken kanıyor artık gözlerim bi yerden sonra .. ve bana bir tas uzatıyorsun gözlerimden akan kanı içine akıtmam için . sadece bir tas veriyorsun elime ve arkanı dönüyorsun .. tam gidecekken kafanı kaldırıp , "senin için yapabileceğim tek şey bu" diyorsun ! soğuk ve umarsız .. ve gidiyorsun !

bense boşluğuma sarılıyorum .. dün yine ağladım , bugün yine susuyorum !

.. masallarda buluşsak biz ? .. "13"

2008-09-07T11:22:00.005+03:00

Masal.ımın içindeki Yüz.lerce senben
. .eğer dinlersen

Mutluluktan uçarken bulutlarla birlikte , birden aşağıya doğru itildim . hor gördüler belki de beni , belki de kıskandılar .. bulutların arasından fırlayarak başladı can çekişmelerim .. ve şimdi yere düştüm işte , kanıyorum ! beni iten.ler mutlu oldu mu ? ah , evet . ben de seni seviyorum , sizi seviyorum , biz.i seviyorum .. sözde ne kadar kolay söylenen iki kelimelik bir şey oldu bu ! lafta kalan .. dillere düştü iyice ve aslında yalandır çoğu zaman !

Beynimi kemiren bütün düşüncelerden arınmaya çalışıyorum şu zor zamanlarımda .. o kadar güzel anıların zihnimden birden çıkmasını bekleyemem elbette ama sanırım bu sefer zaten çıkmayacak ! en üzüldüğüm nokta da bu ya , böylesine harcanmışlık ..

Daha dün bilenmiş bir bıçağı , bugün yavaşça batırıyorlar etime .. önce ucunu dokunduruyorlar ve zaten sipsivri . hemen kesiyor derimi ! her bastırışta daha çok derine .. zaten yeterince acı çekiyorum , bu ne ki ? batır , batırın ! hadi daha derine .. sigara söndürülmüş derime .. hadi daha çok derine ! çoktan ölmeliydim zaten .. hala yaşıyorum gereksizce !

Ellerim de ağlar benim .
ben
pabuçlarıma kadar kanadım
aklım almıyor artık
sustum ..
Gözlerinden anladım
sen
tırnaklarımı ayırdın etinden
özledin önceleri
kandırdın
benden başka kimler dokundu yüreğine ?
söyle kadın
Sözlerim de kanar benim .

Söylediğim gibi her şey .. ben başkasına gidemiyorum , başkasının olamıyorum ! Sözlerim sana çıkar .. gözlerim sana bakar ! benim .. kalbim ağlar !
Düşündüğün gibi her şey .. ellerini yüzümde gezdirmeni özledim ! senin içindi bebeksi emeklemelerim .. yaşamaya çalışıyordum sana , hep sana .. ve hayatta kalma mücadelesi veeriyordum ! gücümü de senden alıyordum . ah sen ? nerdesin ..

Bir haftadır çikolatadan yapılmış bir heykele senin adını verdim ve seninle konuştuğumu sanıyorum .. sana bir sürü kitap okudum şimdiye kadar .. bir de yeni bir masal uydurdum ! bu sefer sadece benim masalım . içinde yoksun .. içinde olmak istemediğin , içini bilmek istemediğin masalım ! ben yine de dün gittim heykelinin yanına ve onu da anlattım ama ...

dinlemedin .

Siyah - Yeniden (8)

2008-09-07T11:12:00.002+03:00

Cellatım, Canım

Bana hiç bir şey sorulmadı, art arda hüküm verildi benden habersiz.. Bire bin katıldı, yapmadığımdı anlatılanlar, iftira atıldı; yaptıklarım hiçe sayıldı.. "Yok" dedim gözlerine bakıp cellatımın "ben yapmadım!" Gözleri kilitliydi cellatın gözlerime bakamadı. Gözlerime baksaydı içimdeki acıyı anlardı o da insandı.. Ama yapmadı! Gözleri perdeli, işitmesi de imkansızdı. Son arzumu bile sormadı, konuşamadı. İdam sandalyesinin tepesinde ayakta bir ben vardım bir de o alanda sadece cellatım, canım. Beni suçlayanlar neredeydi? Belki itiraf ederlerdi cellatım da boynuma sarılırdı o zaman, o kumlu urganı çıkarırdı boynumdan...Cellat gözlerini baktığı noktadan ayırmadı, belli ki karalıydı ve çekecekti sandalyeyi.. Sağ gözünden bir yaş damladı ve yine gözleri aynı noktaya odaklıyken çekiverdi sandalyeyi. Ellerim kollarım bağlı boğazımı sıkıyordu urgan. Yok hayır urgan olamaz beni boğan ! Onların kirli elleriydi, boğazımı çevrelemiş ve acıtarak sıkan.. Gözlerini kinle açıp kapatmış hasımlarımındı bu eller. Nefes alıp vermek daha da zorlaşmıştı ve morarmaya başlamıştı yüzüm. Ey cellatım elleriyle boğuyorlar beni sen bunun baş tanığısın! Bir o kadar da katilimsin şimdi başımda ağladığın. Bana değil ona buna inandın, görev sandın boynumu bağladın. Bu gidişin dönüşü yok artık, ayaklarım son can tanelerimin vücumdan ayrıldığını daha şimdi haber verdiler...Morarmış yüzümde gerçekleri ara ama asla bulamayacaksın!

sessizliğimin sesi "2"

2008-08-31T02:52:00.002+03:00

Kadınkalemler tükenmek bilmiyor..sadece anlamları yaşamak istiyor bu ürkek kadın...kadın ürkek..sönük kalmış yaşamın ürkütücü dalgalarına...kadın..kadın ürkek ve sadece anlatmaya çabalar aşkı,bir ince ipi,gökyüzü ve yeryüzü arasındaki kalın çizgiyi...ve yaşamanın inancını...ölümün soğukluğuyla mutluluğun ekşi tadının birleşince dilini yakmasını...miğdeden kan çıkmasını sağlamasını...ve seni..sen yanımda olup olmayan seni..ürkek ...kadın çok ürkek...hiç bitmeyen,bittikçe tekrar başlayan bir şarkı...ürkek bir kadının yüğreği ve uzun kıvırcık saçları...acıyla köpürtüp kanla duruladığı...ve taşla sabunlandığı teninin masum kokusu..sarılmak istediği adama uzanamaması ...adam sevgilisiyle dibinde olmasına rağmen gözyaşlarını silmeye çabalamasındaki kan...ve hayata tutunma çabası herşeye rağmen..bir ince ip,gökyüzü ve yeryüzü beyindeki acı,saf ve yıkıcı ama silik ama keskin ama soyut resimler ama yine herşeye tutunma arzusu ..ürkek kadın ..kadın acılı kadın anne acılara kadın gebe ölümlere yeni doğan ölümler ve hergün büyüyecek ve sonunda ölücek ölümlere doğum acısı sadece gıdıklama kalıcak ölümler doğurucak kadın...ürkek kadın yaklaştırmasın yanına aşkı hayatı ince ipi ölümü acıyı saflığı ...kadın...ürkek kadın...kadın ürkek ve gebe ölümlere...adam unutmuş silmiş beyninden kadın ürpermiş...ürkekleşmiş bütün güçlülüğü ..yaşama bağlılığı bir ince ip..saklar duygularını kadın...ellerinde çizgiler uzar inadına...ve kadın her geçen gün ikiz ölümlere gebe...ölüm doğar büyür gelişir ölür ölüm..kadın ürkek ve ölümler beşiz..ölümler yediz...ölümler onuz..onsuz ölümlere gebe...ürkek kadın..babası belli olmayan ölümler doğurur hergün...

sessizliğimin sesi "1"

2008-08-09T16:42:00.002+03:00

bak!...bak yine oluyor
yine ölüyor içimde bir yerlerde
kapana sıkışmıştı çaresizce...
ve hayata tutunmaya çalışırdı bedensizce..
pas kokan ve seni istedikçe haz duyan elleri vardı küçücük
kapatmıştı tüm ellere ellerini
yasemin kokulu bir bahçede yaşamak istiyordu his dolu
ve çimenliklerin içinde yüzmek istiyordu yağmurlarla..
toprağın içine girip bir ağacın köklerine besin olmak istiyordu...
"huzur ağacı"...
yapraklarının en uç damarına kadar renk verip hayat verecekti birilerinin psikolojisine
umut verecekti kuşlara
ve kar tenelerini titretecekti hınçla
korkutmadanincitmeden
ve kanırmadan kalbini
anabilecekti o hassas beyni...
sadece insanlara yararlı olmak mıydı amacı?...
huzur ağacının meyvesi mutluluk olmasını istedi çok muydu?...
besin olmalıydı yağmur damlalarıyla
ve leşlere karışacak toprağa sevinç akıtmalıydı
yeniden dirilsin ölüler!...
ve hayat bulsun hüzün...bir yaramaz çocuk olsun ve tırmansın bu ağaca...
koparsın bir meyvesinden izinsiz
ve bu bahçenin sahibi huysuz biri olmasın..
sonra portakal rengi saçlarımı yol
baş ucuna koy
ama bir yalan uydurma...ve bu rüyadan uyanma sakın...
sakın...

damla damla yağmur kuşağım...

2008-07-13T16:59:00.001+03:00

Birisine bir şeyler anlatmaya çok ihtiyacım var. Ne olduğu mühim değil. Belki bir gözyaşı nasıl can yakar konusunda tartışırız; belki bana bir yudum gülümsemenin tarifini verir. Hiç olmadı bu gece gökyüzünde kaç yıldız var durumunu bildirir bana… Ne olduğu hiç mühim değil. Biraz konuşmak istiyorum sadece. Tanıdığım bildiğim ya da hatırlamaya çalıştığım bir yüz olsun beni görmese de olur sadece duysun yeter. Ben anlatayım o dinlesin ya da o hep anlatsın ben dinleyeyim; içimdeki kederi öldürmeye yeter.
“Ayrılık otobüsü birazdan kalkacak yolcular lütfen yerlerini alsınlar.” diyor bir anons. Oysaki benim kalanları tamamlamam için bu kadar zaman yetmez. Uzaktan el sallasam ya da birkaç kez “seni seviyorum” deyip sarılsam bile yetişmez. Ne olduğunu bilmiyorum “ o olmadan tutunamam” derdim ya o benden kopalı çok olmuş. Ama yaraları çok derinlere gizlenmiş. Şimdi bu yaralar kabuk bağlayacak ve izleri iyice benden olacak.

Soğuktu adam. Kaskatı kesilmiş kalbinin ardından öylece boş boş bakıyordu. “Anlamıyorsun” diyordu kadın. Gözlerinden şelale gibi çağlıyordu yaşlar. Sözleri yıldırımlar gibi düşüyordu adamın ayaklarının dibine; ama adam anlamıyordu. Ona göre anlaması gerekmiyordu. Ona göre böyle şeylerin gereği yoktu.
Evin içinde sanki şimşekler çakıyordu. Adam dinlemiyor, kadın yıkılmıyordu. Yine de yılgın vücuduyla düzeltmek için dağıttıkça dağıtıyor, kendide her şeyle birlikte dağılıyordu. Ayrılmaz âşıklar kanlı bıçaklı düşman olmuştu bir anda.
Daha da incitmeden gururunu sakinleşti kadın sadece “git” diyebildi. Ardından sadece kapının menteşeleriydi gıcırdayan. Savaş bitmiş ve iki tarafı da mağlup etmişti.

* * *

Hadi git artık; sensiz de yaşarım ben hayatımı, güzel anılarımı, gözyaşlarımı. Sensiz… Sen olmadan da gülerim dünyaya. Hadi git artık. Birkaç mektup yakarım. Arkandan belki ağlarım. Sen duymazsın susar gözyaşlarım. Hadi git senle olmuyor işte. İçim acıyor. Sen varken ben bensiz kalıyorum. Her şey oluyorsun. Elim, ayağım, uykularım, tebessümlerim oluyorsun. Korkuyorum. Sen varken seni kaybedeceğimden… Hadi git artık yalnız kalmalıyım. Birkaç cümle çıkarmalıyım sözlerimden. Belki müzik dinlerim, dans ederim sensiz. Belki içerim şişelerce. Kaybolurum sensizliğimde. Hadi git söndür ışıklarımı. Bu gece yağmur yağacak, koca şehir ağlayacak arkandan. Islanacaksın; ben üşüyeceğim. Hadi git… Git gelme bir daha. Beni yorma gidip gelmelerinle.

Bu zamansız gidişin ardından yalnızdı sözleri. Doluydu gözleri kimsenin görmediği bir matemin çaresizliğini çekerken. Saatlerce sustu kadın. Yüreğinin yanışını seyretti boş yola bakan camlardan ve bir damla gözyaşı akmasın diye güzel gözlerinden ya da kimse görmesin yanaklarındaki pırlantaları diye söndürdü ışıkları. Savunmasız bir çocuk gibi büzülürken köşedeki koltuğa kapattı gözlerini bir yağmura daha. Titriyordu elleri ve buz kesmişti ayakları; beyaz bir çift güvercin gibi can çekişiyorlardı. Beyninde yankılanıyordu hala sesler “git” diyordu. Bitmesi gerekiyordu. Yalandı gördüğü gözler, yalandı her şey. Sondu bu gidişi ve bitişi. Anahtarı kaybolmuş bir kelepçe bileklerini sıktı. Yıllarını vermişti bir güzel söz, bir yudum sevgi ve anlayış için. Artık yalnızdı. Bitirmişti işte. Öylece sustu. Koca bir sessizlik evi kapladı. Yalnızlığa beş kala uykuya daldı.

* * *

Gidiyormuşsun. Sana güle güle ben kalıyorum. Sözlerimi pusuya yatırdım; gözlerimi yağmurlara kapatıyorum. Korkuyorum; bitmez sandım ya hep şimdi biter diye can çekişiyorum. Kan kaybediyorum en buz tutmuş zamanlarımda içten içe haykırıyorum. Saatlere surat asıp, sana gönderemediğim mektuplar yazıp, son sözleri hep boş bırakıyorum. Artık sus diyor içimdeki bir çığlık. Kulakları sağır eden bir hıçkırık sessizliğimde… Hayır ağlamıyorum. Ayrılıyormuşuz ya sana elveda ben yüreğimi son kez yüreğine emanet bırakıyorum.

Günler geçmiş yağmurlar dinmemişti. Ama inatçıydılar. Islanan avuçlara rağmen hala avuçlar sıkılıyordu. Adam son pantolonunu da valize koyarken kadın hala mutfaktaki masada gözlerini fayanslara dikmiş susuyordu. Bu kadarını da düşünmemişti. Gideceği her şeyin çabucak biteceği aklına gelmemişti. Böyle sağanaklar olurdu hep ama dinerdi çabucak. Her şey yoluna girer yine sarılırlardı birbirlerine. Yaptıkları şeyin çocukça olduğunu söyler gülerlerdi. Şimdiyse farklıydı. Elinden hiçbir şey gelmiyordu. İçinden neler neler geçiyor ama “gitme” diyemiyordu.
Adam mutfak kapısında durdu; ama içeri bakmadı. Kadın “dur” demedi. Valiz yerden alındı ve kapı kapandı. Kadın ardından koşmadı. Adam “elveda” demedi. Her şey bir anda sessizce olup bitmişti. Adamda kadından kalan ona bir zamanlar kırılmasın diye emanet ettiği yüreğiydi.

.. masallarda buluşsak biz ? .. "12"

2008-07-10T04:16:00.003+03:00

Satılık

Zaman zaman dolduğu oluyor hala gözlerimin .. hatta akıtıyorum ister istemez gözyaşlarımı ! Tuttuğumda içim daha fazla acıyor .. acısını tattıktan sonra bırakıyorum kendimi ve biraz da gözyaşlarımı tadıyorum ! Zaman zaman kurtarıyorum kendimi uyuşturmaktan .. ruhumu ve bedenimi yormaktan ! Kurtaramadığımda yaşlanıyorum .. yaşlandığım kadar olgunlaşsam belki sorun kalmayacak ama sadece yaşlanıyorum ve yitip giden bir çürük beden bırakmak üzere lâl oluyorum ..

-Sus .. vücuduma değiyor ellerin ! sırtımda tırnak izlerin .. ve kan lekeleri . o zaman şehvetle öp dudaklarımı .. çırılçıplak uzan benimle ve seviş istediğin kadar bedenimle .. ama ruhuma dokunma ! sadece istediğini al ve git buralardan daha sonra ..

Kötü bir gece .. ruhsuzca biten bir hikâye ! geminin batışını umarsız bakışlarla izleyen birkaç çift gözden başka ne vardı dün gece ? kiralık afişleriyle süslenmiş bir vücut .. emlakçılarda da geziyor adı ! daha ne kadar umut etsin ki geleceğine ?

-Sana ruhumu alma demiştim .. almak için uğraşıyorsun ! ne istiyorsun benden daha ? bedenimi kirletip çöp yığınlarının arasına bıraktın bataklığa gömmek yerine .. ruhumu isteme lütfen , veremem ! Bu bana bir eziyet olur , yeterince işkence çekmişken .. temizlenir miyim , üzerime bir kova su döksem ?

Alamadı ruhumu .. ruh bedenden yalnızca ölünce mi ayrılır gerçekten ? bu ayrılık ne o halde ? ruhumu veremedim ama bedenim artık yok .. hiçbir çıkış yolu olmadığı gibi bedenim de artık yok ! Hangi yaşanmışlığı inkâr edebildiyse birileri , ben de inkâr edebilirim bedenimin kirliliğini .. günahsız bir suç işlemekten haz duyarken , beni istemediğim günahlar arasında bırakanın suçu nedir ? Peki ya kötülüğü kabullenmiş bir kişinin , gözle görülen değeri nedir ?

Kısasa kısas ise satılık bedenler arasına bir yenisi daha eklendi ..
Ama hiçbir zaman o bedenin sahibi , diğeri gibi değildi !

.. masallarda buluşsak biz ? .. "11"

2008-06-26T21:28:00.003+03:00

Gidin İnsancıklar

Bir yudum nefes almaya ihtiyacım var .. bir nefes verir misin ? çekmek istiyorum .. yalanları çektiğim gibi seni de çekesim var içime kadar .. içimin en diplerine kadar ! seni istiyorum .. vücudundaki küllerle , cansızlığındaki yanık dumanını istiyorum .. nefesim olur musun ?

Acımı anlatamıyorum .. anlatamıyorum kimseye ? insanlara güler yüzle yaklaşma eylemini de yapamıyorum artık .. ben tiyatrocu değilim ! aslında tiyatrocular da gerçekliğini ne kadar gizleyebilir ki ? ne kadar saklayabilir kimliklerini rollerinde ? insan içinden gelmediği gibi davranamaz .. evet , davranamaz ! Acımı dindiremiyorum .. sona geldim !

Yenmek istiyorum çığlıklarımı .. boğuluyorum ! insanların yaptıklarına , insansızlığa .. ağlamaktan yoruldum size insancıklar ! ne kadar değeriniz varsa hepsini tartıp gidin artık .. suratımı çizin , karalayın , bir ucube yaratın benden ! sonra da bırakın gidip .. tüm kapıları çirkin yüzüme kapatın , gidin .. zaten paramparça oldum artık ! kim ne istiyor benden ? ne istiyorsunuz insancıklar ? kim ne kadar çekiyor çilesini ? kime adalet işliyor ? ben yoruldum sizden .. gidin !

Düşüncelerim küçük bir çocuğun cebindeki sümüklü mendili gibi .. kim ne kadar inanıyor ? kime ne hissediyor ? kim ne anlıyor ? artık önemli değil .. kimsenin anlamasını bekleyecek mecalim yok .. defolu bir mal gibisiniz , defolup gidin ! Beni de masal dünyamdaki hayallerimle yalnız bırakın ..

.. masallarda buluşsak biz ? .. "10"

2008-06-07T01:50:00.005+03:00

Boş Sayfalar ..

Günün birinde kurtulacaksın .. uçup gökyüzünde parlayacaksın ! Ya beyaz , ya kırmızı .. ne kadar iyiliğin var , ne kadar dürüstsün ? ona göre beyazdır parıltın .. ne kadar kötülüğün oldu , ne kadar yalancısın ? ona göre kırmızıdır parıltın !

Yüzüne takacağın maskeler benliğini gizler mi zannediyorsun ? ruhun .. evet , ruhun temiz olsun ! alnın da nur öpücükleri , Allah'tan korkan izlerin olsun ! kalbinin odacıklarını labirent haline getirip de içinde kaybolma .. tek odacık haline getir de , tek bir kişi dursun ! Makyaj da gizlemez ki suratı .. olsun ! yine de günün birinde kurtulacaksın ..
ve ansızın rüya biter , gerçekler başlar .. beyninde şimşekler çakar ..
Tozunu toprağını sevdiğim şehrim , sana birkaç sorum ve birkaç söyleyeceğim şey var :-
hep mi yağmurların kırmızı yağar ?
hep mi kanrevan içinde , yolun ortasında sereserpe bir ben ?
sana 'sil baştan'larıma bir son ver derken , inat edercesine hep yenisini yaratıyorsun .. neden ben ? ve neden hep zihnimi zorlar değersiz öfken ?
ya değersiz çevreme ne demeli ? neden o insanlar benim çevremde ki ?
kendine bir başkasını seç şehrim .. seni sevmeyen birini seç !

Tabi şehrim bunların cevabını bana hiç vermemekte diretmeye devam edecek ..
Salıncakta sallanan minik bir çocuğun , ters bir hamleyle yere düşüşünden bacağında oluşan zedelenme .. açılan yara ! aynı şekilde deşilen kalp ve fışkıran kanlar .. insafın ne dünya ?

Avuçlarını açtıktan sonra ellerini yukarı doğru kaldırıp , diz kapaklarının üzerine yığılmış bir genç .. dua ediyor Allah'a ! Lâl olmuş haller içinde .. tapıyor yine de ! Günahlarından arınacağını düşünüyor .. yalan dünyasından uzaklaşıp , gerçeklerle yüzleşeceğini söylüyor .. yalvarıyor da yalvarıyor .. af diliyor ! yine de günün birinde kurtulacak .. hepimiz gibi !
ve giderken sevgili , son bir öpücük istercesine uzanır ya insan .. öyle uzatma sakın bir daha ellerini ! sen neyimdin ki ? hangi bedenin içinde olduğunu fark ettiğinde ruh , bedeninden tiksinecek .. sonra ruh bedenine , beden ruhuna küfredecek .. daha çocuksu düşünceler varken beyninde , bir de bunlarla çelişeceksin ! ve çocukların karakterleri daha oturmamıştır .. bir de yalancıların tabi ! bu ikisini de barındıran bir insan , hangi yüzü küçümser ? peki ya hangi yüzle gülümser ?

Karanlık Ölüm '' 16 ''

2008-05-14T16:56:00.000+03:00

єу göηℓüм.
nereye dogru sürüklenıyosun ne için kim için çırpınıyorsun ey gönlüm.
günler güzel baslayacakmı sanıyorsun,hergün güneş doguyor dıye..
o günün karacagı hıç aklına gelmıyor demi...seni çaresızlıklere bogacagı
hıç aklına gelmıyor demi ey gönlüm.yasamak zor be gonlum.
bu kadar acıya göğüs germek zor.azalmıyor be gönlüm acılar,azalmak bılmıyor..
azalmak nedir bılmıyorsun demı gonlum.hiç yasamadıgın bıseyı anlamak zor bılıyorum...
yükün agır be gonlum hemde cok agır.daha gıdecegın cok yol var be gonlum....
sabret gönlüm sadece sabret.yolun sonuna varırsın elbet..
varırsın elbet,çaresiz ,yorgun,bitkin.o zaman daha cabalama gönlüm...
bırak kendını zamana,gelecegın en son noktaya geldıgın zaman gonlum....
bilesınkı artık dınlenme
zamanıdır,bılesınkı artık verdıklerını alma zamanıdır
EYGÖNLÜM...

damla damla yağmur kuşağım_-

2008-05-12T13:03:00.001+03:00

Tebessümündeki sessiz mısralara tutuklu kalbim. Kalpsiz sevdalara vurulmuştuk ikimiz de çığlık çığlığa. Gözyaşında raks eden küçük su perilerinin haylazlığına kurban gitmişti hıçkırıklarımız. O aşka ben ona inat ikimiz de inanmıştık inanmak istemediklerimize. O duvarlar örmüştü yanlarına. Bütün kapıları kapalıydı. Ve ben kapının önünde günlerce aç, susuz, uykusuz onu bekledim. Bir gülümseyişi yeterdi ama ona benim sular seller gibi gözyaşlarım yetmedi. Canı yanmıştı. Canını yakmışlardı. Şimdi o da benim canımı alıyordu. Önce küçük bir çocuk gibi yalvarıyor sonra acımasızca canımı yakıyordu. Biliyordum en başından beri böyle olacağını; adım kadar iyi biliyordum. Koca bir boşluğa küçücük kalplerimizi sığdırmayı başaramamıştık. Yine de diretiyordum. Yine de direniyordu. Çaresizliğine yardım isterken beni de düşürdüğü çaresizlikte boğulmaya terk edip gidiyordu. Daha çocukken izlemiştim ben bu filmi ve sonunu iyi biliyordum; adım kadar iyi. Karakterler farklıydı; belki konu; belki adımız bile farklıydı artık ama bu hikaye hep aynı bitiyordu. Bitmesin diye çok direndim. Ama bittikçe yeniden başlıyor ve her defasında daha da can yakıyordu.
Aynı şarkının sözlerini her defasında yine ben yazıp ben söylüyordum. Çocuk aşk mektuplarımı annem bulduğundan beridir korkar da olsam bu şarkının sözlerinden aynı mısraları onun gözlerinden de dinledim. Kulaklarımı sağır ediyordu sessizliği. Sesini mi duyurmaktı amacı yoksa beni mi susturmaktı. Bu denli boşlukta içimdekileri haykırsam bir yerlere çarpıp da bana geri gelmez miydi? O kadar mı boştuk, o kadar mı basitleşmişti hayatlarımız? Birbirimizin hayatını mı basitleştirmiştik yoksa bilmeden. Oysa neyimiz varsa koymuştuk ortaya… Ne kadar mısra varsa aşka dair dizip de yol yapmıştık gurbet ellerden. Adım adım adımızı bile unutur olmuştuk soğuk kanımızı dondurup ellerimiz koynumuzda ısınırken. Girdiğimiz kaç günahtı bilmeden birbirimizin hayatına gizlediğimiz ve gizlendiğimiz kaç kuytu korurdu bizi bu deli yangından.
Şimdi sadece ben yanmaktayım göğe ulaşan bu alevlerin ortasında yağmuruma meydan yok. Şimdi o söndürmekte ateşini etrafına duvarlar örmüş. Benim hayallerimi savururken boşluğa kendine bu koca boşlukta ufacık bir yer bulup kurtulmuş. Birkaç mısra çıkarmış hayatımızdan. İkimizin hayatı diye bir şey kalmamış yazık! Yazık olmuş aldığımız nefese, söylediğimiz söze, elimize, yüreğimize, sevgimize, dilimize, yazık olmuş. Yüzündeki tebessüm sanki hiç olmamış gibi aynı şarkının aynı mısralarıyla yok olmuş…..

Siyah - SON

2008-05-11T15:47:00.002+03:00

En ağır, en can acıtıcı sözler var dilimin ucunda. Geriye bir tek hatıralarımın kenarına iğnelediğim notlar kaldı elimde. Andıkça okuduğum, sesimi titreten sözcüklerle bezeli bu notların hepsi. Çok ağır konular var gündemimde; binlerce soru işareti fırlatabilirim şu anda yüzüne.. Ama şöyle ki zaman aşımında kayboldu hepsinin gerekliliği.

Ben her hesaplaşmamızda süzdüm merhametimle o sözcükleri.. Çamurla boca edilmiş ruhuna sert bir müdehale daha ne işe yarayacaktı ki? Polijini portrene rötuş yapmakla kalırdım ancak. Oysa acılarımın özsuyundaki zehri akıtsaydım dudaklarına içtiğin anda kaskatı kesilir seni öldürmem için yalvarırdın bana... Tanrı'ya şükürler olsun ki seni öldürebilecek kadar çok sevmemişim. Beraberinde kendimi yavaş yavaş öldürebileceğim bir metod seçmişim.

O ağır sözcükleri yine sırt çantamda tutuyorum, yine sana söylemekten vazgeçiyorum. Bu son vazgeçişim ve bu duyup duyabileceğin en son sözlerim..

Sırt çantam öyle ağırdı ki onu uçurumdan aşağı fırlattım. Evet biliyordum ucundan ayağıma bağlıydı çanta. Gözlerimi kapattım..........................

-SON-

damla damla yağmur kuşağım...

2008-05-02T21:38:00.003+03:00

Sen benim ilkbahar sabahım. Tatlı gökkuşağı şekerim. Kağıt helvam. Sen benim elim ayağım hep biraz kalp ağrım...Hani öpmüştün ya ben ağlarken yanaklarımı.Hani tutmuştun ya elimi sıkı sıkı..Gözlerine bakamamıştım ya hani.Hani nasıl bir aşk demiştik ya.Nerde bizim o bitmeyecek aşkımız.Kimin canını yaktık da canımız yandı böyle derin.Daha demin seni seviyorum dememişmiydin.Kaç mevsime sığar unutmak unutulmak.Hangi yiğidin harcıdır bu sözü tutmak.
Ben hala elimde lahana bebeğim.Hala ağlıyorum.Ben hala seni yanıbasımda istiyorum.Ama anlıyorum da olmayacak bir duaymış bizimkisi.Tek gidişlik bir bilete bel bağlamışız yayan dönüyoruz geldiğimiz yere.Ama yine de anlamanı isterim.Benim yolumda derin sular var geçemeyeceğim çalılar.Sen çiğnerken benim hayallerimle birlikte onları ben elimden tut diye beklemek zorundayım.O derin sular senin dizlerine geldi belki de bense kendi gözyaşımda bile boğulmaktayım.Acı acı çığlıklar geliyor çok derinlerimden.Ben kendi nefesimden bile irkiliyorum.
Sen benim aralık ayım yalnızlık payım...En büyük ayıbım.Bu kocaman aşkta küçücük kaldım; kayıbım..

Karanlık Ölüm '' 15 ''

2008-04-23T22:11:00.000+03:00

anılar düşlerimi kışkırtıyor
dişlerimin arasında acı veriyorum sana son kez
eksik bir tanımlamaydı bakışın
baş baş üstünde vazgeçtim noksan gelişmelerden

sözlerimden son kez akacaksın
hiçbir matem uzun süreli değildir veresiyeler çoğalınca
kapattığım defterdeki tüm borçlarını sildim
huzur bulur musun o dehlizde
umrumda değil artık neyi bulup neyi kaybedeceğin

sen kızgın ateşlerde kelamdın
yüreğime bırakıldın her nefeste
sen suskunluğumun en güzel kalabalığıydın
gözlerimin önünden hiç gitmedi senler

sözler gözlerde kesilmedi ki
bir yol belirsin
unutma
kana kana akana yol belirir

sen benim kadar kanamadın Ocak karlarında
seni terkediyorum
kurdeşen ellerimle son kez çiziyorum yüzünü
eksilen gecelerde ki hüzün kokan bakışlarından nefesimi
son isyanımdır bu hücrelerine karışan

sen hep iyi olmalısın kötü manzaralar geleceğinde
ben hep güçlü olmalıyım teslimiyetler zincirinde
sakın kül olmasın ellerin
ben oksijen kafesindeyken

seni hep aldattım affet
mutlu bir resim çizdim suratma
acı damarlarımı patlatırken
iyiyim sözlerimin hepsi yalandı

ben seni sevdim
ben seni öyle bir sevdim ki
seni bensiz bırakacak kadar sevdim

gidiyorum
söylenecek herşey kelimelenmedi belki
ama
sevdam seni uçurumlarda gezdirdiyse
yok başka çaresi

gidiyorum
kimliğim paltomun iç cebinde
sen yüreğimde
nefesim son tabelayı üflerken

sus sadece dinle
seni çok sevdim...

damla damla yağmur kuşağım-3-

2008-04-19T20:32:00.004+03:00

Her bitirişimde sözlerimi ben bu sehirden gidiyorum.Sen gormeden, sen hissetmeden, ben nereye gittiğimi bilmeden; gözlerimi kapayıp, ruhumu boşluğun kocaman derinliğine bırakıp bu koca şehri terkediyorum.Ayaklarıma dolanan sadece yılışık otlar; bir tek onlar farkındalar.Seni terkediyorum.Sen beni bırakıp gideli cok oldu ama ben sözümü tuttum bekledim ve söz bitti.Seni terkediyorum.
Ama fırtınam durulmuyor.Acıtıyor zaman gectikce ve her adımda tökezliyorum.Ayaklarım geri geri her adımda sana geliyorum.Her adımda seni biraz daha benimsiyorum.Her adımımda kocaman damlalar dökülüyor sıcacık yanaklarıma.
Bensiz yasayamadığını söyleyen dudaklara sözüm, bensiz kalınca ölüm daha tatlıdır diyen kalbe kesin.Bu acı bir bıcak kadar keskin.Ben sözümde dururum ve sana gelmemek için adımlarım geri gitse bile seni gözden cıkarırım.Yok ederim içimdeki fırtınayı tutup nefesimi duymayıp içimde patlayan bombayı yokluğuna alısırım..
Boşlukta yürüyünce düşünmüyor insan.Simdi bir şarkı mırıldanıyor her şarkıyı sana atfediyorum.Eski bir valiz elimde kutu kutu pırlanta taşıyorum.Senin o kıyamadığın gözyaslarımı kendime hiç acımadan boşluğa savuruyorum.Sayfa sayfa hayallerim rüzgarda savruluyor, umutlarım siliniyor ve seneler geçicek, söz biticek, ben seni terkediyorum.Aslında giden yok olan toprağın en derin yerinde sensin.Bu sessizliğe gömülüş senin.Belki de son cığlıklar gökyüzünde dağılan.Elveda diyemiyorum.Hayır! Acı çekmeni istemiyorum. Ben ikimizin yerine çok acıdım.Haksızlık olur bir aşka bu kadar acı kafi...Susmalı artık.Söz biteli çok oldu.Sözümün ardında durmalıyım.Gözümü kırpmadan seni vurmalıyım...

Karanlık Ölüm '' 14 ''

2008-04-17T13:11:00.000+03:00

Seni gördüm,
toy bir çocuktu yüreğim
henüz yağmur yağmamış buluttum...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...
Tutsaktım,
Yok pahasına bir gemiye satıldım
sonra gözlerimi sattım,
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

Yakacak diye gözlerin, kalbimi
ellerinin nârına
kendim attım.
Senden duydum en güzelini sözlerin
en tatlı yudumları
senden yuttum
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

Akrep düştü gecelerime
Gelirsin tutkusuyla
yıldızlarını göğün
birer birer uyuttum...
Adından başka
isimleri
kelimeleri
harfleri
Adından başka
Bütün bildiklerimi unuttum...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

Karanlık Ölüm '' 13 ''

2008-04-16T09:40:00.002+03:00

Senı Sevıyorumlar..

Benim itirafim gozleri istanbuluma, Duysun İstanbul?

"Seni seviyorum.. Seni cok seviyorum.." desemde lanet olasi kelimeler anlatmiyo sevgimi askimi..

Hic hesapta yoktu .. Hic hemde.. Bu kadar seni sevmeyi istemedim planlamadim..

Simdi sana tutsak gunlerim var sana hasret sana ozlem dolu saniyelerim var..

Olmadiginda nefeslerimin dugum dugum yumruk gibi bogazimda tikali kalislari var..

Hayatin darmaduman olusunu gordum sana kusup gidislerimde bana darilip uzak kalislarinda..

Ama her kususumuzun darilisimizin sonunda titreyen yuregini yuregimde hissedisim..

ah ceken nefesini nefesimde bitirisin herseye bedel sevgilim..

Hayatta kimseyi kendimden cok sevmedim ben bilmezdim ne oldugunu..

Ama simdi anlayabiliyorum.. Seni sevisim benden canimdan kendimden ote..

Sen dahi seni bu kadar sevemessin..

Omrum vefa ettikce senden gitmicem.. Omrun vefa ettikce benden gitme..

Seni dualarimla seviyorum seni gokyuzune baktigimda yildizlara bakip dilekler dileyerek seviyorum

Seni yeni dogmus bi bebegin kalbi gibi tertemiz cikarsiz seviyorum

Varsin kiyamet kopsun varsin tastas ustunde olmasin varsin bu canimi alsinlarda sana versinler

Ama seni benden almasinlar btanemm.

Beni sensiz seni bensiz koymasinlar btanemmm.

Btanemm...

Bana her gulum diyisinde kirpigimin ucu titrer yuregim yerinden cikar sanki..

Sen benim mabedim sen benim en kiymetlimsin kimseler sana degmesin el surmesin..

Gel beni al buralardan..

gel beni bi nefes icine cek en derinlerinde saklada kimse degmesin gormesin bilmesin

Beni sakin sensiz birakma gayri olumden ote koy yok bilirim ama bana senden ote yar yok..

Simdi sen soyle bana ;

"Seni Seviyorum"'lar anlatir mi bendeki seni?

"Seni Seviyorum"'lar yeter mi ki sana a$kımı soylemeye?

Bir mafya hikayesi

2008-04-13T18:39:00.004+03:00

Selamlar.. yazmak ile yazmamak arasında kaldığım hikayemi yazmaya karar verdim.
Hikaye bir online oyunda geçen savaş ile ilgilidir.. Oyunumz mafya oyunu olmakla birlikte oyunun içinde yapılan herşeyin haber olarak ertesi gün gazete çıkması gerekiyor. bende bu oyunda Gazete editörü olarak yaklaşık 1 sene görev yaptım ve size yazdığım bir savaş haberini okutmak istiyorum..

Sabahın ilk ışıklarıyla beraber ortalık sakinleşmişti, uykusuz geçen gece boyunca azda olsa çatışmanın yaşandığı bölgelere yanaşabilmiştim gözlenen şey sokak aralarından demir mazgallara süzülen kırmızı oluk oluk kan akıntılarıydı ve sokaklarda yoğun bir koku vardı. Bu KAN KOKUSU ve bu kadarla kalmayacağı apaçık ortadaydı...

Las Vegas şehri için verilen çete savaşının ilk kurşunları, Baltimore'nin kuzeyinde foster sokağı 2000 numaralı bloğundaki, mütevazi fakat bakımlı bir evin mutfağında, 8 temmuz 2007 tarihinde atıldı.

O akşam, bir adam, Baltimore çatıcılar sendikası lideri Ahlaksiz a çiçek getirdi. Çiçek geldiğinde Ahlaksiz, mutfakta bir telefon konuşması yapıyordu. Çiçeği getiren adam iki saksı çiçeği masanın üzerine ßıraktı ve kamyondan, birkaç saksı daha getireceğini söyledi, evden çıktı. Ahlaksiz hırçın tavırlarıyla tanınan bir seri katildi.

Birkaç dakika sonra, adam başına bir kar maskesi geçirmiş ve üzerinde de deri bir ceket ve kalın deri eldivenler giymiş olarak, çiçeklerle geldi. Doğrudan mutfağa gitti, çiçekleri mutfak masasının üzerine ßıraktı ve .22 lik bir tabanca çıkartarak Miracle Ailesinin emekli liderinin kafasına ve boynuna altı el ateş etti.Ahlaksiz yere yığılırken, tetikçi dehşete kapılmış sağa sola kapıya çarparak evden çıkmış ve üzerinde hiçbir yazı bulunmayan kamyonetine atlayarak kayıplara karışmıştı. Cinayeti işleyen FBI kanıtlayamamış olsa bile tüm ipuçları Matthew'i gösteriyordu.

Zody 3-4 ailede lideriyle yaptığı önemli toplantılar sonucunda güçlerini birleştirme kararı almıştı.

Hellrankers ailesinin lideri Matthew, Guardian adı altındaki birleşmeden huzursuzdu ve o toplantıda alınan karara cevabı, Ahlaksiz'ın hayatına mal olmuştu.

Alfredo cinayeti; 8 Temmuz 2007

Matthew, Lazemo'yu aradı ve dedektiflerin raporu bildirir bildirmez işlerini tamamlamasını söyledi. Lazemo'nun telefonu çaldı dedektifler chicago'dan arıyorlardı. Chicago'ya yakındı 78 model Cadillac Eldoradosuyla Chicago ya 1 saatlik mesafedeydi ve hemen yola koyuldu. Alfredo olaylardan habersiz, Wilson bulvarının köşesindeki eski püskü bir striptiz barında viskisini yudumluyordu. Alfredo, müzik verilip, tanga ve dar bir tişört giymiş olan dansçı kız, barın arkasındaki küçük sahneye çıktığında viskisini sexi kıza doğru kaldırıp "şerefe" dedi ve bir dikişte bitirdi. Masada yalnız oturuyordu ve 3 double viski vardı. Bardan içeri giren Lazemo, Alfredo'nun masasına oturdu ve viskilerden birini bir dikişte bitirdi, Alfredo şaşkındı.

-hey adamım sende kimsin o lanet viskinin sahibi var

Lazemo ağzını sildi ve
içecek bir ağzı olmayan adama viski ısmarlanmaz. dedi.

Paltosundan Tommysini çıkarttı ve ateş etti kafasına, göğsüne boynuna da bir ikitane saçma gelmişti Alfredo�nun ama hala yaşıyordu. "Lanet olsun" diyerek nefesini boşa harcıyordu. Elinde 22'lik magnum vardı son bir hareketle Lazemoya ateş etti fakat mermiler Lazemonun kolunu sıyırdı. Lazemo bardan çıktı ve karanlıkta kayboldu yarası önemsizdi ama enfeksiyon kapma ihtimaline karşı bir pansuman yapılması gerekiyordu.

Gla cinayeti; 8 Temmuz 2007;

Gla arabasından inip, Porter sokağı 2117 numaradaki mütevazı iki katlı evine doğru yürürken striptiz barından geliyordu ve endişeliydi. Alfredo ölmüştü ve hemen şehri terk etmenin güzel bir fikir olduğunu düşünüyordu. Cebinde iki milyon dolar kadar vardı ama bu para ona yetmezdi. Bahis ve uyuşturucularından gelen paraları evindeki kasada saklıyordu ve yaklaşık 7,5 milyon $ vardı, onları alıp hemen şehri terk etmeyi düşüyordu.

Gla'nın arabasını park ettiği sokağın karşısında, siyah bir Wolkswagen minibüs duruyordu. Minibüsün içinde, yerel bir kumarhane sahibi ve Tatar vardı. (Arkadaşları onu Fidel Castro'ya benzetiyordu)

Gla, evinin verandasına yaklaştığında, Tatar acele ederek elindeki uzaktan kumandanın düğmesine bastı. Gla nın saygınlığı gerçekleşen patlama ile sona erdi. Çiviler ve patlayıcılar ile paketlenen bomba. Verandanın altında, gizlendiği yerde patlamış ve on iki blokluk bölgedeki evleri ve dükkânları sarsmıştı. Polis ve kurtarma ekipleri hızla olay yerine geldi. Gla'yı verandasının enkazı altında, acı içinde kıvranırken buldular. Gla, Porter sokağının güneyindeki tıp merkezine götürüldü. Fakat yapılabilecek pek bir şey kalmamıştı. Sabaha karşı 04:15'de doktorlar kanamayı durdurmaya çalışırlarken Gla hayatını kaybetti.

Ve savaş.

Miracle ailesi karşı açılan savaşın, Zody farkındaydı adamları ölmeden haberini almıştı, ama ölmelerinin önüne geçememişti.

Zody Chicago'daki villasında oturmuş kafasını toplamaya çalışıyordu. Atikadem ise bütün Chicago'da Zody'yi arıyordu.

Katliam öncesi ve sonrası.

Delikan'lıdan müthiş Plan.

Gla'nın öldürüldüğü gece, Freddy, Iyotake, Semtolopez, Kajmeran, Valorous, Asesino, Razorblade ve Thunderbolt Chicago'da bulunan Buckete Club adlı özel bir kulübe isimsiz telefonlarla yapılacak olan bir toplantıya davet edilmişlerdi. Hepsi bu duruma şaşırmıştı ama yinede işin içinde ne gibi bir bityeniği vardı ve anlamak için gideceklerdi.

Firion, FireMasteR, TyLer¸ Delikanli, Blackboy, Atikadem, Tatar ve Gorazul savaşa gider gibi hazırlanıyorlardı.

Toplantı yalanı bu grubun işiydi. Buckete Club'daki striptizci kızlar olacaklardan habersiz loş ışığında altında işlerini yapıyordu kimisi tuvaletlerde extraya gidiyordu. Kumarbazların doğal ihtiyaçlarını tuvalette gideriyorlardı, hızlı duygusuz ve acılı.

Buckete Club'ın ışıklı tabelalarıyla süslenmiş kırmızı halı serilmiş girişinin önüne 5 tane limuzin yanaştı ve sırayla Freddy, Iyotake, Semtolopez, Kajmeran, Valorous, Asesino, Razorblade ve Thunderbolt isimli gangsterler limuzinlerinden inip Club'a doğru yöneldiler. Hepsinin kafasında "bir şey olacaksa bile içeride olur" düşüncesi geçiyordu. Ama Delikanlı'nın sürprizi vardı. Ellerinde canasları olduğu halde çevredeki binalara dağılmış olan keskin nişancı ekibi Delikanlının emrini bekliyorlardı. Karışıklık olmaması için önceden hazırlanan plana göre herkes eşleştirilmişti. Karışıklık olması imkânsızdı. En önde giden Kajmeran tam içeri girecekken kapıyı gören mevkide bulunan Delikanlı tarafından tek kurşunla alnından vuruldu. Bu işareti bekleyen ekip aynı anda hedeflerine mermilerini yolladılar. Clubun önü kan gölüne dönmüştü. Sirenlerden polisin olay yerine geldiğini anlayan ekip çoktan Chicago sokaklarında kayıplara karışmışlardı. Polis ölenlerin arasında Zipiko Aile liderinin olduğu açıklamasını yaptı.

Chicago'daki kanlı pusuyu düzenleyen Delikanlı, diğer liderlerin ölüm haberlerini almak ve savaşa son noktayı koymak için Las Vegas'taki karargahına geçmişti. Karargah Sal Sagev kurmarhanesinin en üst katında şehre hakim bir noktaydı. 250 metre karelik kral dairesini pis işleri için bir irtibat merkezine getiren Delikanlı tüm gizli işlerini burada planlıyordu. Duvarlar (hepsi çalıntı olan) palermodan, detroitten, ABD nin çeşitli eyaletlerindeki ünlü ressamların tablolarıydı hepsi şiddet içerikli hepsinde farklı bir anlam vardı. Delikanlı odaya girer girmez telefona sarıldı, görevliden bir şişe az çalkalanmış skarblue ve bir hatun istedi. Görevli her zamanki gibi önce hatunu göndereceğini ve ardından yarımsaat sonra skarblueyi götürmesini iyi biliyordu. Kendinden önceki görevli sırf bu yüzden prihanalara yem olmuştu. Otelin striptiz clubundeki en tatlı hatun olan Samantha odaya girdi ve hemen yerini aldı. Yatakta Samantha siyah sütyeni sol kolundaki melek dövmesi ve muhteşem kalçalarıyla delikanlıya bakıyordu ve sol eli tangasının ipinin orda geziniyordu. Altın sarısı saçları yeşil gözleri delikanlıyı büyülemişti ve muhteşe vucüdüna biz muhabirler bile hayran kalmıştık :) Otelin tam karşısındaki harabe evin çatısından heşeyi rahatça görebiliyorduk. Delikanlı hapishane kaçkını gibi samanthayı çığlıklara boğuyodu..
Yarim saat geçmişti ve görevli skarblueyi bir garsonla birlikte yukarı gönderdi. Garson Kedi'den başkası değildi. Delikanlı zevkin doruk noktasına çıktığından hiç bir şey duymuyordu. Kedi kapıyı açtı. Delikanlı med cezire devam ediyordu. Elindeki levyeyle yavaşça yatağa yaklaştı. Ve çotanak! Delikanlı ilk darbede bayılmıştı. Ama kedi durmak bilmiyordu. Yüzüne, göğsüne durmadan vuruyordu. Delikanlının suratının her yerinden kanlar, Samantha'nın üzerine fışkırıyordu. Sonunda yorulan kedi durdu. Yatakta çırılçıplak ve ürkmüş bir şekilde hareketsiz duran Samantha'ya yaklaştı. Yüzüne yaklaştı ve çenesinden şakaklarına kadar yaladı. Magnumunu çıkardı "Şahit bırakamam bebeğim" dedi ve bam. Samanthanın güzelliği ve Delikanlının hayatı sona ermiş miydi?

Kedi dudağında Samanthanın yüzünü yalarkenki kanları silmek için komidinden bir bez çıkarmak için eğildiğinde bir ses duydu "click". Horoz sesi olduğunu anladığında ise çok geçmişti. Bir kaç dakika için kendine gelen Delikanlı kedinin beyinciğine sıktığı tek kurşunla oracıkta balıklarla yüzmeye yollamıştı. Ardından kaybettiği kanlara daha fazla dayanamayan Delikanlı Samanthanın kaybolmuş güzelliğine bakar bir vaziyette nefes almamaya başladı. FBI olay yerine geldiğinde duvarda "HELLO BABY" yazısını gördüklerinde kim kimi vurdu anlamadılar. Ama Kedinin dostları bu olayın ardında onun olduğunu hemen anlamışlardı.

Tufan Cinayeti 8 Temmuz 2007;

Detroit'te işler yolunda gidiyordu Nomercy ailesinin liderliğini yapan Tufan yerel bir restorant işletiyordu ve yasadışı çalıştırdığı kumarhaneden gelen paraları restoran sayesinde aklıyordu.8 Temmuz gecesi Tufan, Golden bulvarında evine doğru gitmek için yürüyordu. Kar maskesi takmış ve eline kar küreği almış olan adam, ona doğru yöneldiğinde çok dalgın olan Tufan fazla önemsemedi. Aklı başka yerdeydi, hakkında açılan dava iyiye gitmiyordu. Sadece mahkûmiyet değil, meslekten men cezası alması söz konusuydu. Golden bulvarının sonuna doğru köşede ki Flamingo isimli bara girip bir iki duble bir şeyler içecekti. Bardaki insanlar kürekli adamı. 22 kalibrelik bir tabanca çekip ateş açana kadar fark etmediler. Matthew, Tufan'nın yüzüne ve kaburgalarına beş el ateş etmişti. Barda oturduğu yerde yığıldı; yaralarından kan fışkırıyordu, etraftaki ağzı beş karış açılan karılar çığlık atıyordu, komi görevleri dona kaldılar. Kürekli adam ise kapıdan çıkıp kayıplara karıştı. Federaller, küreği bir blok ötedeki çöp yığınında buldular. Fakat Matthew'i cinayetle suçlayacak kadar ellerinde delilleri yoktu.

1 cinayet 3 farklı mermi kovanları. Chicago'da neler oluyor?;

Chicago sokaklarında belinde 44 kalibrelik magnumu, paltosunun sol tarafında ki tommysiyle arayış içinde Lazemo'yu arıyordu, Lazemo, Alfredo'yu öldürdükten sonra bir otel odasında bir iki saat dinlenmeye çekildi. Dedektifler tarafından takip edildiğini bilmiyordu. Zody gelen telefon üzerine Grand otel'e gitmek için bir taksi ye bindi ve şoföre sürmesini söyledi. Taksi otelin önünde Zody'yi bıraktı ve bir sonraki müşterisini aramak üzerine karanlıkta kayboldu. Zody otelin merdivenlerinden hızla çıkıyordu. 2. katta 215 numaralı odada olacaklardan habersiz duş alan Lazemo üstündeki kanları temizliyordu ve bu kokudan nefret ediyordu. Otel'i "Kan Kokusu" sarmıştı. Zody kapıyı tekmeleyerek açtı ve içeri girdi, Lazemo kapının bu denli şiddetle açılmasından şüphelenmiş olsa gerek aynanın önündeki tabancısını eline aldığında Zody gülümsüyordu. Silah sesi. Küvet kan gölüne dönmüştü iki üç el ateş eden Zody Lazemonun küvetteki cansız bedenine baktı ve otelden hemen ayrılacaktı. Şoförünü aradı ve buick'ini tarif ettiği yere getirmesini istedi. Zody paltosunu çıkarttı, sağ koluna bir kurşun isabet etmişti. Ecza dolabından aldığı sargı bezi ile kanamayı durdurdu paltosunu yeniden giydi. Pencereden siyah bir buick yanaştığını gördü ve gitmek için hazırlandı otelin lobisinden geçerken onu neyin beklediğinin farkında değildi. Siyah şapkası gözlerini kapatmış kahverengi paltosundan uzayan bir namlu. Dilinde dolaştırdığı kürdanı dişleriyle kırarak tetiği çekti.

Zody Cinayeti:

Atikadem büyük çapta işler yapan bir tefeci, uyuşturucu kaçakçısı idi. İlk hatası tetiği çektikten sonra Zody nin öldüğünü düşünerek otelden ayrılmasıydı. İkinci hatası Zody'yi hafife almasıydı.

Zody'nin şoförü olay yerinden Zody'yide alarak hemen villasına götürdü ve bir arkadaşını arayarak doktor göndermesini istedi. Aldığı cevap, doktorun 1 saat sonra orda olacağıydı. Kapı sesi. İçeri giren doktor Zody'nin yanına giderek yarasını inceledi. Çantasını açtı ve 22 kalibrelik bir tabanca ile beynini dağıttı, şoför buz kesmişti öylece duruyordu. Şoför ede 3-4 el ateş etti, bok çuvalı gibi yere yığılan şoför "lanet olsun" dedi.

8 Temmuz 2007 gecesi birçok cinayet işlendi. Birçok çete lideri hayatını kaybetti. Hepsi hepsi

Hellrankers ailesinin çete liderleri tarafından planlanan, canice işlenen cinayetlerdi.

Yıkılan Aileler.

Miracle Nomercy Enigma Outlaws Zpiko

Söylentilere göre Enigma ailesinin liderleri mitolojik bir olay geçirerek Zeus'un şimşekleri tarafından cehennemi boylamışlar.

z0dy versiyon başında böyle nedensiz bi savaş olmaması gerekirdi bence. ama biz yine burdayız. bi kere kasıp retired olmuyoruz :)

Delikanli Bu savaş oyunu kazanmak için bulunmaz fırsat. Teknık olarak vasat ve arkadaşlık bağlarını yıpratacak bir savaştı. Ama .tr kurulduğunda beri hep en iyi olduk. Malesef iyi olurken büyük bedeller ödemek zorunda kalırsınız. Ve bizde ödedik.

Matthew bu bir savaştı lütfen ölen arkadaşlara biraz saygılı olsunlar :)

The End.

Arka fonda Animals - House Of The Rising Sun çalarken okumanız tavsiye olunur :)

Playlist / Velvet Vamp

2008-04-11T13:42:00.004+03:00

Bugün size birkaç gündür değiştirmediğim playlist.imden bahsedeyim istedim .. Eddie Vedder'ın büyüleyici olan efsanevi sesinden sonraki sıralama güzel gibi .. Portishead'in tarzına diyecek sözüm de yok zaten .. sesi de bir harika ! belki siz de bu playlist'ten yararlanabilirsiniz diye düşündüm .. biraz kalabalık ama sonuna kadar dinliyorum hep : )

"Önce özel 'Pearl Jam' serim var ..
- Betterman
- Daughter
- Behind Blue Eyes (acoustic)
- Go
- Jeremy
- Last Kiss
- Even Flow
- Oceans
- Rearview Mirror
- Gargen
- Off He Goes
- Soldier of Live
- Alive
- Dirty Frank
veeeee
- BLACK

1. 30 Seconds to Mars - Beautiful Lie
2. 30 Seconds to Mars - From Yesterday
3. 30 Seconds to Mars - The Kill
4. Anathema - Release
5. Anathema - Angelica
6. Anathema - Judgement
7. Anathema - Are You There
8. Anathema - One Last Goodbye
9. Apocalyptica - Bittersweet (Ville Vallo & Lauri)
10. Apocalyptica - Fade to Black
11. Apocalyptica - I Don't Care
12. Apocalyptica - Stairway to Heaven
13. Bat For Lashes - Prescilla
14. Bat For Lashes - Horrorshow
15. Bat For Lashes - What's A Girl To Do ?
16. Bob Dylan - One More Cup of Coffee
17. Breaking Benjamin - Until The End
18. Breaking Benjamin - Breath
19. Breaking Benjamin - Rain
20. Breaking Benjamin - Diary of Jane
21. Hooverphonic - Battersea
22. Hooverphonic - Mad About You
23. Hooverphonic - Magenta
24. Hooverphonic - Eden (Sara Brightman & Enigma)
25. Hypnogaja - Here Comes The Rain Again
26. Katatonia - Burn The Remembrance
27. Katatonia - Deliberation
28. Katatonia - Help Me Disappear
29. Katatonia - My Twin
30. Led Zeppelin - Stairway to Heaven
31. Metallica - Nothing Else Matters
32. Nancy Sinatra - Bang Bang
33. Nirvana - About A Girl
34. Nirvana - Depressed
35. Nirvana - Heart Shaped Box
36. Nirvana - All Apologies
37. Nirvana - Half The Man I Used To Be
38. Shamrain - Passing Shadows
39. The Cranberries - Dreams
40. The Cranberries - Empty
41. The Cranberries - Linger
42. The Cranberries - Stars
43. The Beatles - Twist and Shout
44. The Beatles - Don't Let Me Down
45. The Beatles - Hey Jude
46. The Beatles - I Wanna Hold Your Hand
47. The Beatles - Yesterday
48. Within Temptation - Destroyed
49. Within Temptation - Our Solemn Hour
50. Within Temptation - Frozen
51. Within Temptation - Ice Queen
52. Within Temptation - All I Need
53. Within Temptation - Bittersweet
54. Radiohead - Creep
55. Radiohead - Knives Out
56. Radiohead - Paranoid Android
57. PJ Harvey - Angelene
58. PJ Harvey - Beautiful Feeling
59. PJ Harvey - Down By The Water
60. PJ Harvey - Hair
61. PJ Harvey - Shame
62. PJ Harvey - Is This Desire
63. PJ Harvey - When Under Ether
64. Portishead - Only You
65. Portishead - Elysium
66. Portishead - All Mine
67. Portishead - Glory Box
66. Portishead - Roads
67. Portishead - Mysterons

Dipnot : Bunalımdayken pek dinlemenizi tavsiye ettiğim bir playlist değil , herkes kaldıramayabilir .. çünkü genelde yoğun bir bunalım taşıyan bir playlist (hepsi demiyorum) !

.. masallarda buluşsak biz ? .. -9-

2008-04-10T14:07:00.002+03:00

Kadın.ım

Daha beş dakika önce terk ettin ruhumu .. ne yapmalıyım ? ne yapmalıyım seni aklımdan çıkarabilmek için ? çıkarmazsam çok ağlarım çünkü , mahvolurum .. canım yanar her aklıma geldiğinde ve cam kırıkları batar .. kanatırsın beynimi !
Ama bir de şu var ; eğer şimdi ağlamazsam , ne zaman ağlayacağım ?
Yine de seni aklıma sokmamak için ilk girişimlerde bulunuyorum .. bir bara gideceğim ve sabahlara kadar eğleneceğim .. ama bence sabah olmadan , barda bulunan bir fahişe girecek hayatıma .. tek gecelik bir ilişki olacak ! aşık olmadan sevişmek acıtır mı canımı ? sanırım bunu düşünecek vaktim olmayacak , çünkü sen olacaksın aklımda .. o yüzden fahişeyi alıp evime götüreceğim ! muamele onun , zevk onun .. ben odunca sevişebilirim muhtemelen , çünkü aklımda sen ! bu bana seni unutturmaz , sadece senle yaşadıklarımı hatırlatır ve daha kötü olurum .. bu ihtimali es geçelim .. zaten aşık olmadan sevişemezdim !
Daha beş dakika önce terk ettin ruhumu .. ne yapmalıyım ? sana yalvaramam .. beklemekten başka çarem de yok gibi .. peki ya beklerkenki halim ? sanırım canım yanacak her aklıma geldiğinde ve cam kırıkları batacak .. beynim kanayacak ! ve sen buna izin vereceksin .. hele bir de başkasının olursan , gözüm kararacak .. sinirden değil , isteyerek hiç değil !
Hep seninle sevişmeliyim kadın .. kadın.ım !
Aşık olmadan sevişmek canımı acıtır , kanarsın ..
Bensizlik sana yaramaz , bilirim .. acırsın !
Kadın.ım ! Yalan mısın , rüya mısın ?
Gerçekliğine ağlarım ..

damla damla yağmur kuşağım -3-

2008-04-10T12:08:00.002+03:00

Gece bir meltem gibi dokunur kalbime,sıcak yumusak ama yakar yine de… gece yokluğunda serseri bir kurşun gibi vurur çok derinlerimi. sen geceye inat yokluğuna inat yorgun bitmiş gözlerle ‘aşkım’ dersin ‘aşkım’… içim oyalanır. dalar gider gözler senli bir güne. Avuçlarını ister yüzüm ve dudaklarım dudaklarına hasret bir gözyaşının serinliğiyle avunur. Kulaklarım sesinle çınlamak isterken bir hıçkırığın derin hüznü boğar içimi. Tıkanır kalır cümleler. böyle sensizlikte sessizlikten başka çare olmaz. Konuşmak bir şeyler söylemek isterken iki kelime çıkar istemsiz titrek dudaklarımdan ‘özledim seni’ bu ufacık iki kelime sana makaleler aşk üzerine sayfalarca yazılar sunar. Bilirim anlarsın içimi. İçim ağlar.. ben sana bakar bakar ‘aşkım’ derim ‘aşkım’… bilirim için oyalanır. Beni ister avuçların gözlerin gözlerimi ister.
Ah be adam seni bana yar ederlermi bilmem. Ama düşün düşüncemdesin gece gündüz. Gece gündüzü unutmuş gece bana yıllar kadar uzun. bana gece sensiz derin bir hüzün. Ah be adam sen ufacık çocuk ,içimde büyüttüğüm ufacık çocuğumsun. Ah be adam sen göz göz yüreğimi dağlar gibi ateşlere düşürüldüğümsün..

damla damla yağmur kuşağım-2-

2008-04-10T12:08:00.001+03:00

İçinde kalbimi unuttum… Öyle hastaydın ki öyle canın yanıyordu ki ellerim titredi sana bakınca. Hele içinde kopan fırtınanın tam ortasında görünce kendimi elim ayağıma dolaştı. Daha ilk hastamdın. İçinde kalbimi unuttum.
Yanlışlar doğruları götürüyor işte. Kaç senedir öğrenemedim. 2+2nin 5 olup olmadığını hesaplarken büyümeyi unutmuşum bir yerde. Oysa ben büyümeden kalbim de büyümezmiş. İşte böyle daha ilk hastamda küçücük kalbim yerinden düşmüş. Yanlışımıymış neymiş. Çok gözyaşı kaybettirmiş. Oysa ben kurtarmak istemiştim o fırtınanın içinden ikimizi de. Ama ellerim öyle küçük kalmış ki yakalayamadım senin o kocaman yüreğini. İşte orda bir yerde düşürmüşüm kalbimi. Orda bir yerde canım çok yandı. Orda bir yerde benim kalbim var unutma ve ben o olmadan yaşayamam.
Şimdi seni kaybedersem kalbimde senle yok olur. Seni kaybedersem kalbimin ömrü kelebeğin ömrü kadar. Daha bir mevsim katlanır bu dünyanın 2+2sini çözmeye. Sonra söner bir daha yanmaz senin içinde yandığı kadar. Sana mecbur sensiz olmaz. Çünkü düşürmüşüm içinde bir yerde. Unutmuşum kalmış. Geri almaya gücüm yok.
Şimdi ben hastayım ellerinde. Dokunmazsan ölür gibiyim. Şimdi kalbim senin içinde orda bir yerde büyümekte. Belki ilerde kaynar bedenine. Bende kaynarım senin bedeninde. Belki büyür ellerim ellerinde. Belki gücün kalmayınca benim gücüm yeter içindeki fırtınaya. Sessizliğin olurum susarsan. Ama beni burada tüm vücudum sancılar içindeyken bırakırsan ölürüm. Kalbinin kırıkları kalbimi parçalarsa yok olurum. Ama bırakmazsan beni kırılanları onarırım. O kadar küçüldüm ki gözlerinde en küçük parçalarını bile bulabilirim. Yeter ki seninle kalayım. Sende kalan parçalarım var. İçinde kalbimi unuttum…