8 Ocak 2009 Perşembe

Haykırışlar-7

Üşüyorum. Bu gece daha fazla üşüyorum. Hücremin duvarları griden siyaha dönüşüyor. İçim titriyor. Kalbimde tarifsiz, müthiş bir boşluk. Beyin faaliyetlerim sessiz kalmış, durmak üzereler. Titrememe engel olamıyorum. Üşüyorum, çok fazla üşüyorum. Işık yok, nefes yok, his yok... Bedenim ruhu göçmüş cesed soğukluğunda. Titriyorum! Kalbim çıldırmış gibi çarpıyor. Bıraksam göğüs kafesimi delip çıkacak. Ayaklarım, hissetmiyorum. Gözlerim açık ya da kapalı anlayamıyorum. Soğuk. Tek hissettiğim ölüm soğukluğu. Daha fazla dayanamıyorum. Damarlarıma girmene, hücrelerime karışmana ve sonunda beynime ulaşmana engel olamıyorum. Bir anda seninle doluyor her hücrem. İçim ısınmaya başlıyor. Yavaş yavaş bırakıyorum titremeyi. Yanıyor içim. Ağzımı açsam ateş saçan bir ejderhaya dönüşeceğim, korkuyorum. Sen içimde çoğalıyorsun. Sonunda bedenim taşıyamıyor seni ve parçalanıyor. Dağılıyorsun dört bir yana. Hücremin duvarlarındasın, tavandasın, kapıdasın, gökyüzündesin, görebildiğim her yerdesin! Tükendim. Artık ne soğuk ne sıcak. Hissetmiyorum... Leşim kalıyor öylece yerde ve sen üstüne basıp geçiyorsun tüm asaletinle!

20. 06.2008

NOT: uzun süredir yazamadığım için tüm okur ve yazar arkadaşlarımın affına sığınıyorum...

4 yorum:

Abraxas dedi ki...

Mimlendin. :)
Konu '2009'dan Beklediklerim.'
Sevgiler. :)

funda dedi ki...

a ilk satırı okurken ve ilerlerken sanki vurulmuş ta biri yerde yatıyor giderayak hissettiklerini söylüyor başında da "yar" ı bakıyor öyle...
çok etkileyici bir yazı olmuş ellerinize sağlık...

ilham perisi dedi ki...

Leşim kalıyor öylece yerde ve sen üstüne basıp geçiyorsun tüm asaletinle!


Müthiş...Ne denir ki..

şirinem dedi ki...

çok güzel duygular nasılda farklı anlatılmış etkileyici hale gelmiş ellerine yüreğine sağlık :)