masal etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
masal etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Aralık 2008 Cuma

.. masallarda buluşsak biz ? .. "29"



ne kadar da uzun zaman oldu sensiz kalalı ..
ayaklarımın hissizleştiğini , parmak uçlarımın kıpırdamadığını fark ettim
bir damla bile gözyaşı gelmiyor artık
çok da hissizleştim .
buz kesiyorum yavaştan ama bir kibrit çaksalar kilometrelerce uzağımda ,
hemen eriyeceğim .
uzun zaman oldu sensiz kalalı ..
sen hayatımdayken tişörtümüzü giyebiliyordum daha
kısa kollu hani
üzerinde kolyemiz güzel dururdu
tek yüzüğü atmadığım zamanlardı , çift halinde duruyorlardı
uzunca sarılmıştık hani
sende de aynı tişört vardı , ben bastırmıştım
bedenlerimizin birleşmesine rağmen çıkarmaya kıyamadığımız ,
sonra kırışır diye çıkardığımız tişörtlerimiz
uzun zaman oldu ya sensiz kalalı ..
ben hiç bu kadar soğuk ama seni özler bir halde olmamıştım
ben hiç bu kadar soğuk ama bir o kadar da sana yakın kalmamıştım

ne kadar uzun zaman oldu bensiz kalalı ..
her şey yerli yerinde duruyor mu ?
her şey hala ben kokuyor mu ?
toprağımı getirdiğim şehrine tohumlar serptim ya hani
beni ek oraya , besle , büyüt diye
dallanayım , budaklanayım , seni sarıp sarmalayayım diye
hiç su vermemişsin ,
solmuşum ..
uzun zaman oldu bensiz kalalı ..
senin de hiç özlediğin oluyor mu tenimi ?
ya omzumu özlüyor musun ?
sırtımdaki çiziklerin çukur olmuş , biliyor musun ?
uzun da zaman oldu biz olmayalı ..
benim de bazı pişmanlıklarım oldu ;
kalp ağrıları , dudak sızlamaları !
pişmanlıklarımın sonucu ..



' yoldaki karelerin çizgilerine basmamak
kaldırım kenarlarına çıkıp hizasında yürümeye çalışmak
güneşi tutup bırakmamak
ayın parlaklığında kararmak
"bak gün de batıyor biz gibi.."
  • Önemli Not : Yukarıdaki fotoğraf "Berkay Metin Geçici" adlı arkadaşımıza aittir .

11 Eylül 2008 Perşembe

.. masallarda buluşsak biz ? .. "15"

gün ağırdı yine .. taşıması zordu
gün ağarırdı yine .. aklımı senden almak imkânsızdı


gülüşün .. gülüşünle birlikte ortaya çıkan gamzelerin ! her şeyini özledim sevgili . ve dünyaya bedeldi seni güldürmek .. gamzelerini görebilmek için güldürürdüm seni en çok . bu bencillikti biraz , gamzelerini çok severdim .. ama gülüşün de güzeldi , gülüşüne kurban .

dünyanın yedi harikasından iki tanesiydi gözlerin .. ve kendimi onların içinde görmeyi de çok severdim !
bildiğim tek bir şey var hala .seni çok sevdiğim ..ve özlediğim bir an var ki , elini yüzümde gezdirişin !
hani uyurdum ya ben .. sen gelir yanıma uzanırdın sinsice .uyku perisi gibi .. okşardın yüzümü , ben hissederdim !

yarın uyandırmadan önce başıma dikilip bir masal anlat...sonra dilediğin gibi uyandır !

7 Eylül 2008 Pazar

.. masallarda buluşsak biz ? .. "13"

Masal.ımın içindeki Yüz.lerce senben
. .eğer dinlersen


Mutluluktan uçarken bulutlarla birlikte , birden aşağıya doğru itildim . hor gördüler belki de beni , belki de kıskandılar .. bulutların arasından fırlayarak başladı can çekişmelerim .. ve şimdi yere düştüm işte , kanıyorum ! beni iten.ler mutlu oldu mu ? ah , evet . ben de seni seviyorum , sizi seviyorum , biz.i seviyorum .. sözde ne kadar kolay söylenen iki kelimelik bir şey oldu bu ! lafta kalan .. dillere düştü iyice ve aslında yalandır çoğu zaman !

Beynimi kemiren bütün düşüncelerden arınmaya çalışıyorum şu zor zamanlarımda .. o kadar güzel anıların zihnimden birden çıkmasını bekleyemem elbette ama sanırım bu sefer zaten çıkmayacak ! en üzüldüğüm nokta da bu ya , böylesine harcanmışlık ..

Daha dün bilenmiş bir bıçağı , bugün yavaşça batırıyorlar etime .. önce ucunu dokunduruyorlar ve zaten sipsivri . hemen kesiyor derimi ! her bastırışta daha çok derine .. zaten yeterince acı çekiyorum , bu ne ki ? batır , batırın ! hadi daha derine .. sigara söndürülmüş derime .. hadi daha çok derine ! çoktan ölmeliydim zaten .. hala yaşıyorum gereksizce !

Ellerim de ağlar benim .
ben
pabuçlarıma kadar kanadım
aklım almıyor artık
sustum ..
Gözlerinden anladım
sen
tırnaklarımı ayırdın etinden
özledin önceleri
kandırdın
benden başka kimler dokundu yüreğine ?
söyle kadın
Sözlerim de kanar benim .

Söylediğim gibi her şey .. ben başkasına gidemiyorum , başkasının olamıyorum ! Sözlerim sana çıkar .. gözlerim sana bakar ! benim .. kalbim ağlar !
Düşündüğün gibi her şey .. ellerini yüzümde gezdirmeni özledim ! senin içindi bebeksi emeklemelerim .. yaşamaya çalışıyordum sana , hep sana .. ve hayatta kalma mücadelesi veeriyordum ! gücümü de senden alıyordum . ah sen ? nerdesin ..

Bir haftadır çikolatadan yapılmış bir heykele senin adını verdim ve seninle konuştuğumu sanıyorum .. sana bir sürü kitap okudum şimdiye kadar .. bir de yeni bir masal uydurdum ! bu sefer sadece benim masalım . içinde yoksun .. içinde olmak istemediğin , içini bilmek istemediğin masalım ! ben yine de dün gittim heykelinin yanına ve onu da anlattım ama ...

dinlemedin .

28 Mart 2008 Cuma

.. masallarda buluşsak biz ? .. "6"

oyunun sonu..
oyuncak edilmemesi gereken bir ilişki vardı,güzeldi..sevgi ve aşk bitti,oyuncak edildi!
ama bir de şu var :-
ben hatırlıyorum da,çocukken..küçücükken! oyuncaklarım vardı..çoğu çocukta olduğu gibi! ve hepsinin ayrı değeri vardı..ben babam vefat edene kadar hiçbirini attırmadım onların..tabi o yaşa kadar oynamadım ama severdim..anıları vardı! annem söyler; bir tane arabayı 3 saatten fazla yerde sürtüp dururmuşum "vınn vınn" diye :) onları nasıl atabilirdim ki? böylesine beni oyalayan,benim olan şeyleri nasıl atabilirdim? babam..o gitti ve nefret ettim her şeyden! annem; "artık atabilir miyim şunları?" dediği zaman "canları cehenneme" demişim sanki canlılarmış gibi..böyle olmuş birden! hepsinin değeri gitmiş,bitmiş..
mutsuzdum..yıllarca mutsuz oldum! güzel şehrimin en çalışkan öğrencilerindenken -derece yapan-, bütün hayatım yıkılmış ve moron gibi olmuştum..kimseye belli etmesem bile,çok mutsuzdum! anlayanlar,anlamak isteyenler anlıyorlardı tabi ama genelde herkes beni neşeli bilirdi..lisede zaten iyice batmıştım! orta bir öğrenciydim..öğretmenlerimin "kapasitesi var,çok zeki bir çocuk..çalışırsa yapamayacağı şey yok.." demelerinden sıkılmıştım! sıkılmıştım..
hayatıma giren güzel şeyler olmaya başladı! tek bir kişiyle..her güzel şeyi sağlayan tek bir kişi vardı! ve sonra hissettiklerim..sanki yıllardır onu bekliyormuşum gibi..hatta yıllardır yanımdaymış da,hep gizlenmiş gibi..hiç yabancı değildi,başından beri..
hayatımda önemli bir yeri vardı!
yaşama kaynağımdı!
nefes alabiliyordum..
nefes verebiliyordum..
etim olabiliyordu..
tırnağı olabiliyordum..

insan sıkıldığı şeylerin bile değerini bilip,bir kenara atamazken..karşısına tüm gerçekliğiyle çıkan sevgiliyi nasıl bir kenara atabilir ki? Atamaz..attırmaz! annesi dahi atamaz..çöp değildir o,hayatıdır çünkü! atamaz..çünkü etinin parçaları değil,ettir o! sevdiğidir..bütünüdür! bütündür..aşkıdır!

insanlara şans verilmedikçe başarısızlığa itilir..insanlara şans verilmedikçe hayatı karartılır..insan aşkına bir şans vermediği sürece,yalnızlığa adım adım ilerlemektedir..insan sevdiğini söyleyip de,bunun gereklerini yapmadığı sürece..insan sevdiğini söylememeli o zaman! insan hiç yalan söylememeli..insan zorla bir şey yapmamalı..insan,insanlığını bilmeli! ve insan,karşısındakinin de insan olduğunu düşünebilmeli!

insan hata yapar..insan hatalarıyla yaşar! insandır o..ama o insan hor görülmez..o insan itilmez..o insan kakılmaz..o insan atılmaz..o insan terk edilmez..hiçbir insan! hele ki,bir şeyler yaşamışsan ve o insanın nasıl bir insan olduğunu biliyorsan..ve seviyorsan! nasıl gidebilir ki o zaman diğer insan? nasıl ölüme bırakır ki insan insanı? nasıl bir insan kurban eder aşka insanı?

-boş..gerisi boş! gerisi hep boş..


lanetlenmiş bir yaşam sunuyorum sana
ellerini kimse tutamasın diye
gözlerine kimse bakamasın diye
dudaklarını kimse öpemesin diye
bedenine kimse dokunmasın diye

lanetlenmiş bir yaşam sunuyorum bana
kalbimin odacıklarını kimse bölmesin diye
avuçlarımdaki izlerini kimse silmesin diye
boynumdaki dudağını kimse sökmesin diye
bedenime kimse dokunmasın diye

lanetlenmiş bir yaşam sunuyorum bize
ufak ama temiz,küçük bir ev
içinde periler,melekler
sen ve ben..
gözyaşlarımız! silinmiş kötü anılar..
güzel hatıralar..
içinde ben..
içimde sen..
lanetlenmiş o şirin evde,
yalnız..
sen ve ben!



ama masallarda yaşamıyoruz değil mi? bu ev..bu küçük sevimli ev,masallarda olur..ve şekerden yapılmıştır! şeker tatlıdır..her şey güzeldir! şeker iyidir..biz masal değiliz! biz iyi değiliz..biz iyi olamayız değil mi?
yine de lanetledim seni..lanetledim beni..lanetledim bizi! unutama..mutlu ol ama bensiz yaşayama! bu tezatla ömrünün sonuna dek yaşa hep..asıl kan kaybı şimdi başlıyor sevdiğim..

yoo..yanlış düşünme sakın sevdiğim..insan sevdiğine beddua değil,dua eder! insan sevdiğinin başına kötülük değil,iyilik gelsin ister..iyi olmanı diliyorum ben! evet sevgili..senin iyi olmanı istiyorum! ben beceriksizim ya,iyi edemedim seni..gözler vardı,gözler kaldı..dinlemedin beni,dinlemediler beni..dinletemedim! sen kurtarıcı ararken,en azından bunun için uğraşan insanı da kaybediyorsun..ben de kaybediyorum! ama benim kaybettiğim ne,bilmiyorum..artık tanımlayamıyorum! belki batman,superman,mario vs vs gibi zırvalıklardan değilim ama onlar sadece sözde kahramanlar..ne kadar sevebilirler? ben zaten hiç olmamışım

(: hiç olmamışım!